چمدان آبی دزفول ((محمّدحسین دُرچین))

یزله ، رسم بچه های دزفول

 قبل از حرکت بچه های رزمنده دزفولی به طرف خط مقدم جبهه ، ضبط و دوربین آوردند تا از برادران فیلم و مصاحبه تهیه کنند ، اکثر بچه ها از آن فرار می کردند چون می ترسیدند کارشان برای خودنمائی و ریا باشد ولی وقتی که از فرماندهی دستور آمد که باید در مصاحبه شرکت کنید راضی به انجام مصاحبه شدند و این ناشی از اخلاص بالای برادران بسیجی بود .

روز حرکت، برادران شور و شوق عجیبی داشتند، همه با هم خیام و چادرها را جمع کرده و وسایل گردان را بار کامیون ها می کردند، بعد در محوطه گردان شروع به شعار دادن کردند و به رسم بچه های دزفول (یزله) می گرفتند. بعضی از شعارهای آنها عبارت بودند از : (الیوم یوم الافتخار - اُمُون کربلا مَخیم ای عزیز فاطمه – اَندو اعلام کنیم ای حمله غوغا بکنیم . اَندو اعلام کنیم راه نجف وا بکنیم - اَ شهیدون اُمُون مُون دیم جا ... ) که همه شعارها به زبان محلی دزفولی بودند. منظره خیلی جالب و تماشایی بود، برادران با هم شوخی و مزاح می کردند و همه از اینکه شب عملیات نزدیک است خوشحال بودند.

 شُو عملیات خدا یارتون      حضرت عباس علمدارتون

برگرفته از کتاب ( یزله ) صفحه 136

محمدحسین دُرچین