مشاهده سایت رسمی چمدان آبی

با سلام حضور شما همراهان گرامی

شما می توانید از طریق لینک زیر، "سایت رسمی چمدان آبی - دانشنامه دزفول" را مشاهده نموده و از مطالب سایت استفاده نمایید.

(جهت ورود به سایت چمدان آبی، اینجا کلیک کنید)

https://chamadaneabi.ir/

+ نوشته شده در جمعه هفتم مهر ۱۴۰۲ ساعت 0:0 توسط دُرچین  | 

اسامی علما و روحانیون شهرستان دزفول

اسامی علما و روحانیون شهرستان دزفول


https://chamadaneabi.ir/olama-rouhaiyoon-dezful/



شهر و دیار من دزفول که نام دیگرش حسینیه است از دیر باز زادگاه علماء و روحانیون زیادی بوده است که سابقه بیش از 500 ساله دارند.

این شهر زادگاه خاتم الفقهاء و المجتهدین حاج شیخ مرتضی انصاری دزفولی بوده است که هیچ مجتهدی به درجه اجتهاد نمی رسد مگر اینکه کتابهای فقهی ایشان را خوانده و درک کرده باشد و دیگر افتخار دزفولیها هم اینست که هرگاه به زیارت مزار شریف مولی الموحدین امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) به نجف اشرف می روند در ورودی باب القبله مزار نورانی شیخ مرتضی انصاری را زیارت کرده و به روح شریفش فاتحهای قرائت می کنند.

نویسنده و گردآورنده اسامی علماء و روحانیون شهرستان دزفول در استان خوزستان(محمدحسین دُرچین 09166422841) ، در این لیست توانسته است در حدّ توان نام روحانیون دزفولی را درج نماید، مخاطبین گرامی نواقص را فقط در خصوصی برای مدیر سایت و کانال چمدان آبی ارسال تا با افتخار به لیست اضافه شوند.



خاتم الفقهاء و المجتهدین حاج شیخ مرتضی انصاری دزفولی



( اسامی روحانیون و علمای دزفولی به ترتیب حروف الفباء )



( الف )



شیخ محمدحسین آتشی دزفولی

شیخ روح الله آخوندرجب

شیخ میلاد آخوندی

سیدمهدی آذرنگ

شیخ حسین آذرنیا

سیدمحمدباقر آشفته دزفولی(1267 ق – 1331 ق)

سیدمحمد امینا"آقامیری"(فرزند سیدمحمدرضا جدّ بزرگ خاندان آقامیر – متوفی 1143 ق مدفون در ورودی مسجد جامع دزفول – امامت مسجد جامع)

سیدمحمدحسین آقامیر(متوفی 1226 ق - امامت مسجد جامع)

سیدابوالحسن آقامیری

سیداسدالله آقامیری

سیداسماعیل آقامیری(1274 ق – 1314 ق)

سیدبزرگ آقامیری

سیدحسن آقامیری

سیدرضا آقامیری

سیدعبدالباقی آقامیری

سیدعبدالحسین"مسعود" آقامیری(متوفی دهه 1360)

سیدعبدالسلام آقامیری(1250 ق – 1327 ق – امامت مسجد جامع)

سیدعبدالکریم آقامیری(متوفی 1267 ق – امامت مسجد جامع)

سیدعبدالنبی آقامیری(1252 ق – 1321 ق – امامت مسجد جامع)

سیدعلی آقامیری(متولد 1250 ق)

سیدمحسن آقامیری(امامت مسجد محسنی)

سیدمحمد آقامیری(1328 ق – 1362 ش – امامت مسجد جامع)

سیدمحمد آقامیری(1288 ش – 1365 ش)

سیدمحمدابراهیم آقامیری

سیدمحمدحسن آقامیری

سیدمحمدحسین آقامیری(1240 ق – 1293 ق)

سیدمحمدحسین آقامیری(1266 ق – 1335 ش – امامت مسجد چوقابافان)

سیدمحمدحسین آقامیری(1265 ق – 1335 ق – امامت مسجدسیدمحسن)

سیدمحمدحسین آقامیری"آقا کوچک"(متوفی 1297 ق – امامت مسجد جامع)

سیدمحمدباقر آقامیری(متوفی 1302 ق)

سیدمحمدجعفر آقامیری(1244 ق – 1314 ق)

سیدمحمدرضا آقامیری(1284 ق – 1318 ق)

سیدمحمدرضا آقامیری(امامت مسجد امام حسن عسکری ع)

سیدمحمدصادق آقامیری

سیدمرتضی آقامیری(1283 ق – 1348 ق)

سیدمهدی آقامیری

سیدمحمدمهدی آقامیری

سیدمحمدهادی آقامیری

سیدمیرزا آقامیری(متوفی 1379 ش)

سیدنورالدین آقامیری(متوفی 1245 ق)

سیداسدالله آقامیری دزفولی"امام"(1279 ق – 1357 ق – امامت مسجد جامع دزفول و اهواز)

سیدمحمدجواد آقامیری دزفولی(1245 ق – 1327 ق)

سیدعلی آقامیری دزفولی(1267 ق – 1330 ق)

سیدمحمدنبی آقامیری دزفولی(1270 ق – 1341 ق)

سیدموسی آقامیری دزفولی(متوفی 1322 ق)

سیدمحمدی آل اطهار(1272 ق – 1357 ق)

سیدمحمدصادق آل طه(1276 ش – 1354 ش)

سیدمهدی آل طه(1308 ش – 1358 ش)

شیخ احمد آل مبارک

شیخ محمد آل مبارک

شیخ مرتضی آل مبارک

شیخ مصطفی آل مبارک

سیداسدالله آوائی(1261 ش – 1338 ش)

سیدسعید آوائی

شیخ علیمحمد ابن العلم(1298 – 29/9/1370)

سیدرضا ابوالقاسمی

شیخ رضا ابوالقاسمی پور

سید ابوتراب ...(قرن 12)

سید ابوالقاسم احمدی"موسوی"(1284 ق – 1346 ق – مزار مسجد ملاحاجی)

سیداحمد احمدی

سیدجابر احمدی

سیدرحیم احمدی

شیخ ... اخوان صباغ

شیخ رضا اخوان صباغ

ملا رحیم ادریش

شیخ احمد اسداللهی(متولد 1318 ق)

شیخ حسن اسدی

شیخ مجتبی اسماعیلی دزفولی

سیدحسن اعتمادزاده(1251 ش – 1334 ش)

سیدمحمدصادق اعتمادزاده(1296 ش – 1367 ش)

شیخ محمدامین افضل زاده

سیدعطاءالله امینی زاده(متولد 1282 ش)

شیخ وحید اکبرنیا

شیخ حسن الهی مجد

سیدعبدالجواد الیاسی

سیدعلیمحمد الیاسی

سیداسدالله امام

سیدحسین امام(1318 ق – 1353 ش)

سیدمحمد امام

سیدمحمدکاظم امام(1279 ش – 1399 ق مطابق با 4/1/1358 ش)

سیدنعمت الله امام(علم الهدی)

سیدهبت الله امام(1309 ق – 1350 ش)

سیدمحمد امامیان(1292 ش – 1/3/1352 ش)

سیدضیاءالدین امامی فر

سیدعلی امامی فر

سیدمحمدحسین امامی فر

سیدمحمدرضا امامی فر

شیخ اسماعیل امیرمعزی(1240 ش – 1360 ق)

شیخ اعظم مرتضی انصاری"خاتم الفقهاء والمجتهدین"(1214 ق – 1281 ق)

شیخ ابوالقاسم انصاری(ساکن اصفهان)

شیخ احمد انصاری

شیخ احمد انصاری(ساکن اصفهان)

شیخ احمدآقا انصاری

شیخ اسدالله انصاری

شیخ بدرالدین انصاری(ساکن اصفهان)

شیخ جمال الدین انصاری

شیخ حسن انصاری

شیخ شمس الدین انصاری

شیخ عباس انصاری(ساکن اصفهان)

شیخ عبیدالله انصاری

شیخ علی انصاری(متوفی 1337 ق)

شیخ علی اکبر انصاری()

شیخ قطب الدین محمد انصاری

شیخ مبارک انصاری

شیخ محمدامین انصاری(پدر شیخ اعظم – متوفی 1248 ق)

شیخ محمدباقر انصاری(فرزند شیخ مبارک)

شیخ محمدتقی انصاری(1258 ش – 1329 ش)

شیخ محمدجعفر انصاری(1287 ش – 1359 ش)

شیخ محمدجواد انصاری(1322 ق – 1396 ق)

شیخ محمدحسن انصاری

شیخ محمدرضا انصاری(1298 ق – 1381 ق)

شیخ محمدشریف انصاری

شیخ محمدصادق انصاری

شیخ محمدطاهر انصاری(1300 ق – 1358 ق - مطابق با 1318 ش)

شیخ محمدطاهر انصاری(فرزند شیخ محمدکاظم – امامت مسجد امام خمینی)

شیخ محمدعلی انصاری(1331 ق – 1395 ق)

شیخ محمدکاظم انصاری(دایی زاده شیخ اعظم)

شیخ محمدکاظم انصاری(1245 ش – 1312 ش)

شیخ محمدکاظم انصاری(امامت مسجد سیاهپوشان)

شیخ مرتضی انصاری(جدّ شیخ اعظم)

شیخ منصور انصاری(برادر شیخ اعظم – 1224 ق – 1294 ق)

شیخ منصور انصاری(ساکن اصفهان)

شیخ یعقوب انصاری(جدّ مادری شیخ اعظم)

شیخ یوسف انصاری

شیخ ابوالحسن انصاری دزفولی

شیخ ابوالفتح انصاری دزفولی(متوفی 1248 ق)

شیخ ابوالقاسم انصاری دزفولی(متوفی 1280 ق)

شیخ احمد انصاری دزفولی(متوفی 1330 ق – باجناق شیخ اعظم انصاری)

شیخ اسدالله انصاری دزفولی"امین الواعظین تهرانی"(1270 ق – 1352 ق)

شیخ حسین انصاری(متوفی 1253 ق)

شیخ عباس انصاری دزفولی(متوفی 1215 ق)

شیخ عبدالرزاق انصاری دزفولی(متوفی 1295 ق)

شیخ عبدالصمد انصاری دزفولی

شیخ عبداللطیف انصاری دزفولی(متوفی 20 فروردین 1402 در شیراز)

شیخ علی انصاری دزفولی( متولد 1318 ق)

شیخ محمدتقی انصاری دزفولی(متوفی 1320 ق)

شیخ محمدجعفر انصاری دزفولی(متوفی 1287 ق)

شیخ محمدحسن انصاری دزفولی(1254 ق – 1331 ق)

شیخ محمدصادق انصاری دزفولی(برادر شیخ اعظم – 1234 ق – 1298 ق)

شیخ محمدطاهر انصاری دزفولی

شیخ محمدمهدی انصاری دزفولی(1300 ق – 1374 ق)

شیخ میرزا محمدجعفر انصاری دزفولی(1312 ق – 1370 ق)

شیخ محمدرضا اولاد

شیخ عزیز(حبیب الله) ایسوندی(1339 ش – شهادت 25/12/1363)



( ب )



شیخ محمد بادروج

ملا حسین بادمی

شیخ اسدالله باقرزاده انصاری

شیخ عبدالرزاق باقرزاده انصاری(متوفی 1322 ش)

شیخ مهدی باقرزاده انصاری

سیدعلی باقری موسوی(1255 ش – 1329 ش)

ملا محمدجواد بتی(1274 ش – 1356 ش)

ملا محمدرشید بتی

شیخ حسن بخشی(1035 ش – 1353 ش)

شیخ عبدالرضا بدیعی دزفولی(1253 – 1/7/1324)

سیدحسین بزرگ دزفولی(1256 ق – 1322 ق – مزار مسجد ملاحاجی)

سیدمحمدی بزرگ دزفولی(1272 ق – 1357 ق - مزار مسجد ملاحاجی)

شیخ سجاد بزرگی

شیخ هادی بشارتی راد

شیخ محمدعلی بنگلی

شیخ عبدالمحمد بنی نجار(1276 – 1342)

شیخ احمد بهاءالدینی

شیخ محمد بهاءالدینی

شیخ عبدالحسین بهاالدینی(عاملی)

شیخ محمدهادی بهاءالدینی"عاملی"(1300 ش – 1366 ش)

شیخ عبدالکریم بهجت پور

شیخ محمدرضا بهدار

سیخ مسعود بهرام پور

شیخ ... بهرامی

شیخ علی بیدلی

شیخ نجفقلی بیگدلی"آقا نجفی"(جدّ خاندان بیگدلی)

شیخ ابوالحسن بیگدلی

شیخ ابواالقاسم بیگدلی

شیخ ابوتراب بیگدلی(فرزند آقانجفی)

شیخ جمال الدین بیگدلی(متوفی 1365 ش)

شیخ عبدالحسین بیگدلی(1278 ق – 1339 ش)

شیخ علاقلی بیگدلی"بیک زاده"(فرزند آقانجفی)

شیخ فخرالدین بیگدلی

شیخ محمد بیگدلی(1287 ش – 1365 ش – امامت مسجد باغبانان)

شیخ محمدتقی بیگدلی(بیک دزفولی)

شیخ محمدجعفر بیگدلی(1266 ش – 26/3/1347 ش)

شیخ محمدجواد بیگدلی( متولد1244 ش)

شیخ محمدحسین بیگدلی(1269 ش – 1231 ش)

شیخ محمدرضا بیگدلی

شیخ محمدعلی"بزرگ" بیگدلی

شیخ محمدعلی بیگدلی(1284 ش – 31/2/1362 ش)

شیخ محمدمهدی بیگدلی

شیخ مرتضی بیگدلی

شیخ موسی بیگدلی(نام پدر: شیخ جعفر)

شیخ مهدی بیگدلی

شیخ"میرزا" محمدحسن بیگدلی(1276 ش – 1366 ش)

شیخ محمدرضا بیگدلی"بیک زاده"(متوفی1290 ق)

شیخ محمدعلی بیگدلی"بیک زاده"(فرزند آقانجفی)

شیخ محمدکاظم بیگدلی"بیک زاده"(متولد 1258 ق)

شیخ عبدالمحمد بیگدلی دزفولی(1254 ق – 1325 ق)

شیخ محمدحسن بیگدلی دزفولی(1279 ق – 1344 ق)

شیخ مرتضی بیگدلی شاملو

شیخ محمدعلی بیگدلی شاملو

شیخ محمدی بیگدلی شاملو

شیخ محمدکاظم بیگدلی نجفی دزفولی(1328 ق – 30/8/1375 ش - مزار مسجد حاج فرج الله"پاسداران")

شیخ محمدمهدی بیگدلی نجفی دزفولی(1288 ق – 1370 ق - مزار مسجد حاج فرج الله"پاسداران"))

سیدمحمدکاظم بینا

سیدیحیی بینا

شیخ حسن بی نیاز



( پ )



شیخ محمدعلی پاپی زاده

شیخ عباس پازند

شیخ منصور پرهیزکار

سیدعلی پژوهیده

سیدمحمد پژوهیده

شیخ علیرضا پلارک(1345 ش – شهادت 7/12/1365)

شیخ ابراهیم پناهی

شیخ مسعود پوراکبری

شیخ عبدالعلی پورفخری

سیدمحمدرضا پورمرشد(متوفی 1310 ش)

شیخ حجت پیشداد



( ت )



شیخ ابوالحسن تجلی(1284 - 1362)

شیخ ملا یعقوب تدین(1256 – 1316)

شیخ محمدجواد تدین نژاد(1280 – 4/8/1369 )

شیخ محمدکاظم تدین نژاد(1293 – 17/8/1380)

شیخ مهدی تدینی

شیخ عبدالرضا تراب"ناصح" (1284 ش – 1336 ش)

شیخ مرتضی"تراب" ترابی زاده(1275 ش – 1372 ش)

شیخ محمدباقر تراب

شیخ آقاگپ تراب دزفولی(قرن یازدهم)

شیخ شرف الدین"ملا بزرگ" تراب دزفولی

شیخ مولا نصرالله تراب دزفولی(1243 ق – 1272 ق)

شیخ عبدالنبی تراب فنائی دزفولی(1322 ق – 1399 ق)

شیخ احمد ترابی(فرزند: ملا مرتضی)

شیخ شرف الدین ترابی دزفولی(فرزند ملا عبدالله – بزرگ خاندان ترابی)

شیخ محمد ترابی دزفولی

شیخ محمود ترابی دزفولی حویزی(متوفی 1050 ق)

شیخ امیر ترابی زاده

شیخ محمد تقوایی

سیدمحمدامین تقوی(1238 ش – 1319 ش)

سیدکمال تقوی(مسجد مقومی)

شیخ ... تقوی

شیخ رضا تقی پور

سیدمحمدکاظم تقی زاده(1291 ق – 1372 ق – مزار کاشفیه)

شیخ ... توسلی



( ج )



شیخ محمود جارون

سیدمحمدعلی جعفریان(متولد 1277 ش)

شیخ محمد جعفری افشاری

شیخ عباس جلائی(1343 ش – شهادت 5/12/1365)

شیخ عبدالرحمن جمال

شیخ عبدالرحیم جمال(1345 ش – شهادت 21/12/1363)

شیخ ... جمشیدی

شیخ علیرضا جوادی

عبدالکریم جوهرزاده



( چ )



شیخ عبدالحسین چراغی کوتیانی(1343 ش – شهادت 21/11/1364)

شیخ حمیدرضا چگنی

محمد چمایی



( ح )



شیخ احمد حاجی جعفرنمازی

شیخ مهدی حاجی جعفرنمازی

شیخ محمدجواد حاجی شیخ

شیخ احسان حاجیوند

سیدقاسم حائری دزفولی(متولد 1320 ق – مدتی ساکن مهران و مشهور به سیدالعراقین)

شیخ علی حبیب الهی

سیدحسین حجازی

سیدحسن حجت زاده

شیخ عبدالحسین حزین(1287 ش – 26/11/1370 ش)

شیخ علی حسن نژاد

شیخ سید ... حسنی

شیخ امین حسینوند

شیخ خداکرم حسینوند

شیخ علیرضا حسینوند

سیدرضا حسینی

سیدمحسن حسینی

شیخ رضا حسینی فر

سیداحمد حکمی"حکیم زاده - حکیمی"(1355 ق - 1376 ش)

سیدمحمدحسین حکمی"دزفولی"(1301 ق – 1362 ق)

سیدمرتضی حکمی(داماد آیت الله خوئی)

سیدمحمدباقر حکیم زاده

سیدمحمدکاظم حکیم زاده(1352 ق – 1381 ش)

سیدمحمدجعفر حکیمی"حکمی"(1284 ق – 1357 ق)

سیدمهدی حکیمی"حکمی"(1308 ق – 1392 ق)

شیخ علی حمدانی

شیخ ناصر حمزه نژاد(نیسی)

شیخ ... حمیدی

شیخ رضا حیاتی

شیخ سجاد حیدری



( خ )



شیخ محمدحسین خادم الشریعه دزفولی(1325 ق – 1374 ش)

شیخ محمود خادمعلی

شیخ امیر خادمعلیزاده

شیخ ... خادمعلیزاده

شیخ احسان خاکی

شیخ حبیب خاکی

شیخ محمد خاکی شانه ساز

شیخ علی خجسته زاده

شیخ مرتضی خدادزاده دزفولی

شیخ عبدالامیر خرمی(1347 ش – شهادت 28/2/1365)

شیخ علیمحمد خروسی نژاد(1346 ش – شهادت 6/12/1365)

شیخ کاظم خسرایی

شیخ عبدالحسین خسروپناه دزفولی

شیخ حمید خسروی

شیخ غلامرضا خسروی

شیخ محمد خشروانی

شیخ حسین خلیفه"رئیس الذاکرین"(1262 ق – 1347 ق)

شیخ ابراهیم خوش نویس انصاری

شیخ مصطفی خوشنویس انصاری(مدفون در کاشفیه)

شیخ اسدالله خوش نویس دزفولی(متوفی 1339 ق)



( د )



سیدعبدالله داعی دزفولی(جدّ اعلای سادات داعی – 1158 ق – 1257 ق)

سیدعبدالله"آقا سیدبزرگ" داعی(متوفی 1324 ق)

سیدعبدالرحمن داعی(امامت مسجد کرناسیان)

سیدعبدالمهدی داعی"قاضی" (10/10/1248 ش – 3/5/1312 ش)

سیدمحمدحسن داعی"وهاب زاده" (1251 ش – 1322 ش)

سیدمحمدعلی داعی

سیدمرتضی داعی"عزیزی زاده" (متولد 1272 ش)

سیدمهدی داعی"عزیززاده" 1299 ش – 1371 ش

سیدمهدی داعی نژاد

سیدمحمدکاظم دانش دزفولی(1318 ش – شهادت 7/4/1360)

سیدمحمود دانش دزفولی( متولد 1332 ق – پدر شهید: سیدمحمدکاظم دانش)

سیدجمال الدین دانشگر( متولد 1337 ق)

سیدمحمدجواد دانشگر(1297 ق – 1339 ق)

شیخ محمدعلی دانشیار(1282 ق – 1377 ق)

سیدمحمدباقر دانیالی(دانش)

شیخ موسی دبستانی(1326 ق – 1411 ق)

شیخ تقی درافشانی

شیخ ابراهیم دزفولی

شیخ ابوالحسن دزفولی

شیخ اسدالله دزفولی

شیخ بشیر دزفولی(متوفی 1270 ق)

شیخ حیدر دزفولی

شیخ مصطفی دزفولی(ساکن اهواز)

شیخ مهدی دزفولی(ساکن اهواز)

شیخ مولا شرف الدین دزفولی

شیخ عبدالرحیم دزفولی(1226 ق – 1313 ق)

شیخ عبدالکریم دزفولی

شیخ فرج الله دزفولی

شیخ محسن دزفولی(قرن دوازدهم – متوفی 1145 ق )

شیخ مولا محمد دزفولی(متوفی 1311 ش)

شیخ محمدحسن دزفولی(1246 ق – 1333 ق)

شیخ محمدعلی دزفولی

شیخ مهدی دزفولی(نیمه اول قرن سیزدهم)

شیخ مولا افضل دزفولی"قاضی"(متوفی 1126 ق)

شیخ مولی مجدالدین دزفولی"قاضی"(متوفی 1150 ق)

شیخ نظرعلی دزفولی

شیخ ولی دزفولی

شیخ اسدالله دزفولی کاظمینی(1186 ق – 1234 ق)

شیخ اسماعیل دزفولی کاظمی(1213 ق – 1247 ق)

شیخ باقر دزفولی کاظمی(1258 ق – 1326 ق)

شیخ محمدموسی دزفولی کاظمی(1246 ق – 1321 ق)

شیخ حسن دزفولی کاظمینی(1227 ق – 1298 ق)

سیدعبدالحسن دزفولی لاری"شاهرکنی"(1268 ق – 1358 ق)

سیدعبدالحسین دزفولی لاری"شاهرکنی"(1264 ق – 1342 ق)

سیدعبدالرسول دزفولی لاری"شاهرکنی"(1273 ق – 1333 ق)

سیدمهدی امین دزفولی لاری"شاهرکنی"(1292 ق– 1373 ق)

شیخ محمدتقی دزفولی ملاباشی(1223 ق – 1295 ق)

شیخ محمد دلپذیر

شیخ رضا دیاحسین

شیخ حسین دیبائی

شیخ حکیم دیلمی



( ذ )



شیخ سجاد ذات محمدعلی

شیخ عبدالنبی ذاکر(1260 ش – 1306 ش)

شیخ محمدی ذاکر(1211 ش – 1315 ش)

شیخ عبدالحسین ذاکرحسین

شیخ ملا ولی ذاکرصالحی

شیخ علی ذاکرقرآن

شیخ محمدرضا ذاکرقرآن(1258 ش – 1320 ش)

شیخ محمدعلی ذاکرمشفق(1264 ش – 5/10/1338 ش)

شیخ محمد ذاکرنژاد(1306 ش – 27/6/1365 ش)

شیخ محمدحسن ذاکرنژاد(1243 ش – 1332 ش)

شیخ حسین ذبیحی(1284 ش – 1328 ش)

شیخ محسن ذالی پور

سیدعبدالحسین ذکری"شاهرکنی"(1301 ق – 1378 ق)

سیدعبدالرحیم ذکری"شاهرکنی"(متولد 1300 ش)



( ر )



شیخ احمد راجی(1312 ش - 2/4/1365 ش)

شیخ علی راجی

شیخ یوسفعلی راجی(1250 ش – 1357 ق مطابق با 9/8/1317 ش)

شیخ محمود رأفتی(شهادت در عملیات کربلای 5)

شیخ عباس ربانی

شیخ علی ربانی مقدم

شیخ حمیدرضا ربانی منش

شیخ محمدحسن ربیعی

شیخ نعمت الله ربیعی

شیخ جواد رجب چغاسرخی

شیخ مصطفی رحمانی

شیخ محمدحسن رسولی نسب(مارسولی)

شیخ محمدعلی رشیدیان(1298 ق – 1354 ق)

شیخ حسن رضایی مهر

شیخ ابوالفضل رضوانی نیا

سیداحمد رضوی

سیدحسین رضوی زاده(1266 ش – 1346 ش)

سیدعبدالمحمد رضوی زاده(مزار بقعه علی مالک)

سیدمحمدرضا رضوی زاده(1311 ش – 1346 ش)

سیدمحمدرضا رضوی زاده(1262 ق – 1342 ق)

سیدحسین روحانی

سیدنعمت الله روحانی دزفولی(ساکن و مدفون در نجف)

شیخ بهمن رودبندی

سیدعبدالمحمد رودبندی(1251 ش - 1317 ش)

سیدمحمدحسین رودبندی"سیدمطال"

شیخ مهدی رودبندی زاده

شیخ حمیدرضا روشن نیا

شیخ خلیل روشنی

سیدجواد رکنی

سیدعلی رکنی زاده

شیخ حمید روضه سرا

شیخ حسین رئوفی(1342 ش – شهادت 25/11/1364)

شیخ اکبر رئیسی پور



( ز )



شیخ محمدرضا زارع

شیخ مهدی زارع

شیخ میرزا هادی زاهددزفولی(1213 ق – 1339 ش)

شیخ محمدتقی زاهدمعزی(1264 ق – 1303 ق)

شیخ محمدمهدی زرشناس(ساکن اهواز)

شیخ محمدهادی زرشناس(ساکن اهواز)

شیخ سعید زرنژاد

سیدمحسن زرنگ زاده

سیدمصطفی زرنگ زاده

سیدمحمدجواد زکیان(متولد 1258 ش)



( ژ )



شیخ حمید ژولانژاد



( س )



سیدمحمدشفیع سادات گوشه(نخستین فرد از سادات گوشه که در دزفول مقیم شد)

سیداسدالله سادات گوشه(متولد 1246 ق)

سیداسماعیل سادات گوشه(متوفی 1242 ق)

سیدحسنی سادات گوشه(1223 ق – 1313 ق)

سیدشاهمیر سادات گوشه

سیدعبدالله سادات گوشه

سیدمحمدتقی سادات گوشه(1318 ق – 1353 ش)

سیدمحمدحسین سادات گوشه

سیدعلی سادات گوشه

سیدمحمدصادق سادات گوشه(1265 ق – 1340 ق)

سیدمحمدعلی سادات گوشه(1261 ق – 1333 ق)

سیدهبت الله سادات گوشه(1263 ش – 1342 ش)

سیدتاج الدین ساکبی(1268 ش – 1327 ش)

شیخ فتح الله ساکی(متوفی 1366 ق)

شیخ میثم ساکی

شیخ عبدالحسین سبحانی(1321 ش – شهادت 3/7/1351 ش)

شیخ علی سبزه

سیدمحمدحسین سبط(1309 قث – 1361 ق)

سیدمحمدعلی سبط(1230 ق – 1322 ق)

سیدمرتضی سبط(متولد 1314 ق)

سیدموسی سبط(1327 ق – 1385 ق)

شیخ احمد سبط الشیخ(1280 ق – 1355 ق)

شیخ جلال سبط الشیخ(مدفون در کاشفیه)

شیخ محمد سبط الشیخ(مدفون در کاشفیه)

شیخ احمدآقا سبط الشیخ انصاری(1309 ش – 1416 ق)

شیخ رضا سبط الشیخ انصاری(فرزند آقا شیخ علی)

شیخ علی آقا سبط الشیخ انصاری(متولد 1318 ق)

شیخ محمد سبط الشیخ انصاری(فرزند آقا شیخ علی - متوفی 1380 ش)

شیخ محمد سبط الشیخ انصاری(1272 ق – 1344 ق)

شیخ محمدعلی سبط الشیخ انصاری(1286 ق – 1311 ق)

شیخ مرتضی سبط الشیخ انصاری(1289 ق – 1322 ق)

شیخ منصور سبط الشیخ انصاری(1307 ق – 1392 ق)

شیخ میرزا سبط الشیخ انصاری(1311 ق – 1353 ق)

شیخ محمدعطاء سجادی تبار

سیداسمعیل سجادی(متوفی 1320 ق)

سیدمحمد سجادی(1276 ق – 1365 ش)

سیدمحمدکاظم سجادی دزفولی(1306 ش – 1380 ش)

شیخ احسان سراش

شیخ داود سرخه

شیخ محمد سرکمریان(1268 ش – 1315 ش)

شیخ محمدجواد سرکمریان(متولد 1243 ش)

شیخ مهدی سرکمریان"زائر مهدی"(1286 ش – 1356 ش)

ملا رمضان سرورزاده

سیدتقی سزاری(موسوی)

شیخ محمد سعادت مهر

شیخ احمد سعد

شیخ صالح سعد

شیخ طعیمه سعد

شیخ عبدالحسین سعد

شیخ علی سعد(1347 ش – شهادت 4/10/1365)

شیخ عیسی سعد

شیخ رحیم سعدیان

شیخ محمد سلمان خاکسار

شیخ صادق سلیمانی

شیخ صادق سلیمانی فر(ساکن اهواز)

شیخ هادی سلیمانی فر(ساکن اهواز)

شیخ محمدصادق سمسار

سیدمرتضی سنادی الاسلام(1293 ق – 1350 ق)

شیخ غلامعلی سنگری(1250 ش – 1319 ش)

شیخ احسان سهرابی

سیدسلطانعلی سیاهپوش"آقارودبند"

سیدعبدالباقی سیدآقامیر

سیدمحمدامینا سیدآقامیر

سیدابراهیم سیدآقامیری

سیدابوالقاسم سیدآقامیری(متولد 1302 ق)

سیدابوطالب سیدآقامیری

سیداحمد سیدآقامیری(1252 ش – 1323 ش – امامت مسجد محسنی)

سیداسدالله سیدآقامیری(1307 ش - 17/6/1367 ش – مسجد امام حسن عسکری ع)

سیدحسن سیدآقامیری

سیدعبدالحسین سیدآقامیری"نیرومند"(1269 ش – 1322 ش)

سیدعبدالحسین سیدآقامیری(1299 ق – 1370 ق)

سیدعبدالرزاق سیدآقامیری(1323 ق 1373 ش – امامت مسجد جامع)

سیدعبدالصمد سیدآقامیری(1268 ق – 1328 ق – امامت مسجد جامع)

سیدعبدالوهاب سیدآقامیری(1274 ش – 1335 ش)

سیدعلی سیدآقامیری(1298 ق – 1374 ق)

سیدمحمد سیدآقامیری(1258 ق – 1328 ق)

سیدمحمدحسن سیدآقامیری(1276 ق – 1326 ق)

سیدمحمدحسن سیدآقامیری(1310 ق – 1347 ق)

سیدمحمدطاهر سیدآقامیری(1246 ق – 1318 ق)

سیدمحمدعلی سیدآقامیری"امام جمعه"(1300 ق – 18 رمضان 1371 ق مطابق با 14/4/1331 ش امامت مسجد جامع)

سیدمیرزا سیدآقامیری(متوفی 1263 ق)

سیدمحمدعلی سیدالحکماء

سیدحسین سیدامامی(متوفی 1383 ق)

سیدعلی سیددزفولی(1296 ق – 1376 ق)

سیدعلی سیدصدر( متولد 1301 ق)

سیدعلی اکبر سیدصدر(1316 ق – 1350 ش)

سیدامین سیدمعصوم

سیدیونس سیدی



( ش )



شیخ محمدعلی شاه آبادی

سیدعلی شاهرکن الدین(متوفی 807 ق – بقعه شاهرکن الدین)

سیدحسن شاهرکن الدین(1233 ق – 1305 ق)

سیدسلطانعلی شاهرکنی(1270 ق – 1346 ق)

سیدعبدالحسین شاهرکنی"لطیفی"(1323 ق – 1369 ق)

سیدعبدالرحمن شاهرکنی(متولد 1293 ش)

سیدعبدالرزاق شاهرکنی(1234 ق – 1273 ق)

سیدعبدالکریم شاهرکنی(متوفی 1278 ق)

سیدعبدالنبی شاهرکنی"وصالی"(1285 ق – 1325 ق)

سیدفخرالدین شاهرکنی(باباخان)

سیدمحمدنبی شاهرکنی(1295 ق – 1359 ق)

سیدمحمود شاهرکنی(1220 ق – 1254 ق)

سیدمهدی شاهرکنی(1260 ش – 1338 ش)

سیدحسین شاهرکنی موسوی(1295 ق – 1365 ق)

شیخ محمد شرف آبادی

سیدمحمد شریعت(متوفی 1314 ش – مدفون در بقعه دانیال نبی ع)

سیدمحمود شریعتی"بزرگ دزفولی"(1271 ش مطابق با 1314 ق – 1325 ش مطابق با 1366 ق – مزار مسجد ملاحاجی)

سیدمحمدباقر شریعتی

سیدمحمدجعفر شریعتی(1298 ق – 1328 ق)

سیدمحمدجواد شریعتی

سیدمحمود شریعتی(1314 ق – 1366 ق)

شیخ محمد شریف دزفولی

شیخ محمدرضا شریف زاده

شیخ رضا شریفی

شیخ علی شریفی

شیخ محمدباقر شریفی

سیدعبدالحسین شریفی زاده(متولد 1281 ش)

سیداسدالله شفیعی(مدفون در نجف)

سیدحسین شفیعی

سیدعلیرضا شفیعی(ساکن اهواز)

سیدکاظم شفیعی

سیدمحمدامین شفیعی(ساکن اهواز)

سیدمحمدرضا شفیعی(ساکن اهواز)

سیدمحمدطاهر شفیعی(مدفون در نجف)

سیدمحمدعلی شفیعی(مدفون در مقام علی)

سیدمحمدمهدی شفیعی(ساکن اهواز)

سیدمحمدهادی شفیعی(ساکن اهواز)

سیدمرتضی شفیعی(شهادت عملیات کربلای 4)

سیدعلی شفیعی دزفولی

سیدمحمدرضا شفیعی دزفولی(1287 ش – 1343 ش)

سیدمحمود شفیعی دزفولی

سیدمحسن شفیعی دزفولی

شیخ مهدی شلیلیان

شیخ ملا محمدجواد شمس آبادی

سیدمهدی شمس الدین(مدفون در بقعه علی ابن مهزیار اهواز)

شیخ علی شنگرنیا

شیخ محمدعلی شوشی نسب(1341 ش – شهادت 9/9/1360)

شیخ حبیب شیخ

شیخ یوسف شیخ

شیخ احمد شیخ الاسلام"عاملی"

شیخ سلیمان شیخ الاسلام"عاملی"(متولد1296 ق )

شیخ محسن شیخ الاسلام"عاملی"

شیخ محمدباقر شیخ الاسلام"عاملی"(متوفی 1166 ق)

شیخ محمدجواد شیخ الاسلام"عاملی"(متوفی1334 ق)

شیخ محمدحسین شیخ الاسلام"عاملی"(مزار بقعه شیخ اسماعیل قصری)

شیخ محمدحسین شیخ الاسلام"عاملی"(جدّ مادری شیخ مصطفی عاملی)

شیخ محمدرضا شیخ الاسلام"عاملی"( (متوفی 1180 ق)

شیخ محمدعلی شیخ الاسلام"عاملی"(متوفی 1334 ق)

شیخ منصور شیخ الاسلام"عاملی"

شیخ مهدی شیخ الاسلام"عاملی"

شیخ نورالدین محمد شیخ الاسلام"عاملی"(قبل از سال 1051 ق – نامش در وقفنامه مسجد جامع مکتوب است با مُهر"یارال احمد نورالدین محمد")

شیخ عبدالحسن شیخ الاسلامی"بهاءالدینی - عاملی"

شیخ علی شیخ الاسلامی(نوه شیخ بهائی عاملی)

شیخ محمدامین شیخ انصاری

سیدعبدالله شیرازی(متولد دزفول 1309 ق – متوفی مشهد 1405ق)

شیخ سجاد شیربتی

شیخ غلامرضا شیرزادکرملکی(1343 ش – شهادت 23/2/1365)

شیخ حسن شیری

شیخ حسین شیری

شیخ محمدکاظم شیری زاده



( ص )



شیخ حمید صاحب محمدی

سیدشمس الدین صاحبی(1269 ق – 1349 ق)

شیخ ... صادق نیا

شیخ روح الله صادقی سرابی

سیدمحمد صادقی

شیخ حسین صادقی فر

سیدعلی صادقی نژاد(1256 ش – 1322 ش)

سیدمحمدباقر صادقی نژاد(1277 ش – 1368 ش)

سیدمحمدباقر صادقی نزاد"آهوقلندری"(۱۲۹۲ ش - ۱۰ تیر ۱۳۶۸ ش)

سیدمحمدصادق صادقی نژاد

سیدمحمدعلی صافی(1281 ش – 1359 ش)

سیدمرتضی صافی

شیخ مسعود صالح فر

شیخ احمد صالحی انصاری(1278 ش – 1360 ش)

شیخ احمد صالحی انصاری

شیخ عزیزالله صالحی انصاری

شیخ محمد صالحی انصاری( متولد 1268 ش)

شیخ محمد صالحی انصاری

شیخ مصطفی صالحی انصاری

شیخ علی صائب نژاد

سیدمجتبی صائبی نیا(1347 ش – شهادت 4/10/1365)

سیدحسن صدرالسادات(1244 ش – 1326 ش)

سیدحسین صدرالسادات(1274 ق – 1328 ق)

سیدمحمدامین صدرالسادات(1269 ش – 1364 ش)

سیدکاظم صدرالسادات

سیدهبت الله صدرالسادات(نام پدر: سیدمحمدامین)

سیدمصطفی صدرنیا

سیدحسن صدری(متولد 1302 ق در کربلا)

شیخ غلامحسین صدوقی فر

شیخ سجاد صفربنا

شیخ علی اصغرصفرنژاد

شیخ علیرضا صلواتی زاده(1341 ش – شهادت 23/12/1363)

شیخ مسعود صلواتی زاده

سیدفخرالدین صمدی"سیادت - شاهرکنی"(متولد 1300 ق)



( ض )



شیخ محمدرشید ضیائی دزفولی(1274 ق –1332 ق – مزار مسجد ملاحاجی)

سیدمحمدمهدی ضیائیان(1263 ش – 1337 ش)



( ط )



سیداسدالله طبیب

سیدنعمت الله طبیب(متوفی 1311 ق – امامت مسجد ملاعلیشاه)

سیدمحمدعلی طبیب

سیدمهدی طبیب(مزار مسجد ملاحاجی)

سیدنورالله طبیب"سیدآقامیر"(امامت مسجد جامع)

شیخ محمدعلی طیبی پور



( ظ )



شیخ محمد ظاهرطحان

شیخ حسین ظفری نژاد

شیخ عبدالحسین ظهوریان

سیدحسین ظهیرالاسلام(1274 ق – 1337 ق)

سیدرضی الدین ظهیرالاسلام(1311 ق – 1337 ق)

سیدصدرالدین ظهیرالاسلام

سیدمحمدحسین ظهیرالاسلام



( ع )



سیدعبدالصمد عارف(متوفی 1321 ق)

شیخ عبدالحسین عارفیان"عارف دزفولی"(1296 ق – 1373 ق)

شیخ... عارفی"عارفیان"

شیخ ... عاصمی انصاری

شیخ محمدجواد عالم زاده انصاری(متوفی 1350 ش)

سیدآقا عالمشاه(جدّ اعلایش سادات عالمشاه)

سیدمحمد عالمشاه دزفولی(1225 ق – 1315 ق)

سیداسدالله عالمشاه(1274 ق – 1346 ق)

سیدمحمدرضا عالمشاه(1253 ش – 1313 ش)

سید عطالله عالمشاه(1255 ق – 1343 ش)

سیدمحمدعلی عالمشاه(1266 ش - 1327 ش – امام جماعت مسجد میان دره)

سیدمهدی عالمشاه(1295 ش – 1314 ش)

سیدمحمدحسن عالمشاه(1300 ش – 1371 ش - امام جماعت مسجد میان دره)

سیدحسین عالمشاه

سیدمحمدجعفر عالمشاه

سیدموسی عالمشاه

سیدعبدالحسین سیدعالمشاه(1220 ش – 1311 ش)

شیخ ابراهیم عالمی"جاموسی"

شیخ ابوالقاسم عاملی

شیخ احمد عاملی

شیخ حبیب الله عاملی

شیخ حسین عاملی

شیخ داود عاملی"شیخ الاسلام"(وکیل مجلسس مؤسسان)

شیخ عبدالحسین عاملی" بهاء الدینی "(1294 ق – 1353 ق)

شیخ عبدالکریم عاملی

شیخ عبدالمنعم عاملی(1262 ش – 1320 ش)

شیخ عزیزالله عاملی

شیخ عزیزالله عاملی"شیخ الاسلام"(1230 ق – 1313 ق – مزار بن جعفر)

شیخ فخرالدین عاملی

شیخ فخرالدین علی عاملی(قبل از سال 1190 ق)

شیخ محمد عاملی"شیخ الاسلام"(متوفی 1345 ق)

شیخ محمد عاملی"بهاءالدینی"(متولد 1292 ش)

شیخ محمدباقر عاملی

شیخ محمدتقی عاملی(1230 ق – 320 ق)

شیخ محمدعلی عاملی(فرزند شیخ عبدالمنعم)

شیخ محمدعلی عاملی(مشهور به محمدعلی آقا داود)

شیخ مرتضی عاملی(1302 ش - 1362 ش – فرزند شیخ عبدالمنعم)

شیخ مصطفی عاملی(1300 ش - 1380 ش – فرزند شیخ عبدالمنعم)

شیخ موسی عاملی(نام پدر: شیخ احمد)

شیخ منصور عاملی

شیخ هادی عاملی(1300 ق 1389 ق برابر با 1348 ش)

شیخ محمدباقر عاملی دزفولی(متوفی 1168 ق)

شیخ حسین عبداللهی

شیخ محمدتقی عبداللهی

شیخ محمد عرب(1248 ش – 1329 ش)

شیخ محمدحسین عروه(متوفی 1347 ق)

شیخ عبدالله عصاره

شیخ مصطفی عطارروشن

شیخ محمدحسین عطارزاده

شیخ محمدصادق عظیمی

سیدحسین علم الهدی

سیداسماعیل علوی

سیدتاج الدین علوی"هاشمی"(1250 ش – 1330 ش)

سیدعبدالصمد علوی(1315 ق – 1350 ش - مزار مسجد حاج شیخ سلیمان)

سیدعلی علوی(1243 ش – 1334 ق)

سیدمحمدعلی علوی(متوفی 1334 ق – مزار مسجد حاج شیخ سلیمان)

سیدمصطفی علوی(1309 ش – 1380 ش - مزار مسجد حاج شیخ سلیمان)

شیخ محسن علیخانی

شیخ مهدی علیزاده اصل

شیخ محمد علی نژاددزفولی

شیخ سعید عنبرسر

شیخ علی عیدی شرف آبادی(1343 ش – شهادت 4/10/1365)

شیخ امیر عیدی عطارزاده

شیخ محمدحسین عیدی عطارزاده



( غ )



شیخ عبدالرضا غافلی کوتیانی"عارفی نژاد"(1343 ش – شهادت 2/1/1361)"

سیدابوالحسن غفاری

سیدابوالقاسم غفاری"بزرگ"

سیداحمد غفاری

سیدابراهیم غفاری(1271 ق – 1341 ق – مزار مسجد نور)

سیداسدالله غفاری(سده سیزدهم)

سیدتاج الدین غفاری(1250 ق – 1315 ق)

سیدحسن غفاری(1265 ق – 1340 ق)

سیدحسین غفاری(1270 ق – 1335 ق)

سیدعبدالحسین غفاری(1273 ش –1363 ش )

سیدعبدالسلام غفاری(1258 ش – 1315 ش)

سیدعیسی غفاری(1311 ق – 1366 ق)

سیدمحمد غفاری"طبیب غفاری"

سیدمحمدجعفر غفاری(1231 ق – 1311 ق)

سیدمحمدجواد غفاری(1245 ق – 1299 ق)

سیدمصطفی غفاری"موسوی"(1245 ق – 1315 ق)

سیدموسی غفاری

سیدنورالله غفاری(متوفی 1313 ق)

سیدنورالله غفاری(1230 ق – 1310 ق)

سیداسمعیل غفاریان(1257 ش – 1320 ش)

سیدعبدالحسین غفوری(شاهرکنی)

سیدعیسی غفوری"شاهرکنی"(1226 ق – 1280 ق)

شیخ امیر غلامعلی پور



( ف )



سیدجعفر فارغ

سیدمهدی فارغ(1263 ق – 1323 ق – مزار شبستان مسجد فولادیان)

سیدهدایت الله فارغ(مدفون در کاشفیه)

سیدحبیب الله فارغ دزفولی

سیدحسین فارغ دزفولی(1260 ش - 1321 ق برابر با 1338 ش)

سیدمصطفی فارغ دزفولی

سیدمحمدجواد فارغی(1300 ق - 1344 ش)

سیدمحمد فاضل زاده همدانی"قاضی"(متوفی 1252 ش)

سیدمحمدعلی فاطمی(متوفی 1310 ق)

سیدمحمدجواد فاطمی دزفولی(1297 ق – 1361 ق)

شیخ نورالدین فانی(1256 ش – 1340 ش)

شیخ احمد فتحی(1344 ش – شهادت 4/10/1365)

شیخ امین فتحی

شیخ محمدعلی فتحی دزفولی(1271 ق – 1358 ش)

شیخ موسی فتی

شیخ حسین فروغی نسب

شیخ ناصر فرهی

شیخ قاضی فصیح الدین"قاضی"

شیخ محمدتقی فصیح زاده"فصیحی دزفولی"(1311 ق – 1337 ش)

سیداسدالله فقیه دزفولی(1278 ق - 1361 ق)

سیدمحمدحسین فقیه(1325 ق – 1371 ش)

سیدمحمدرضا فقیه دزفولی( متولد 1337 ق)

شیخ عبداله فلسفی دزفولی

شیخ عبدالنبی فنائی

سیدفخرالدین فیض(ساکن تهران)

سیدعلی فیض(ساکن تهران)

شیخ احمد فیض الاسلام

سیدفخرالدین فیض دزفولی(1311 ق – 1394 ق)

سیدعلی فیض موسوی دزفولی(متولد 1308 ش مقیم تهران)



( ق )



ملا ابراهیم قاری قرآن(قاری)

ملا علی قاری قرآن

ملا غلامحسین قاری قرآن(1297 ش – 5 آبان 1378 ش – چهل سال امام جماعت مسجد آقاحبیب)

ملا غلامرضا قاری قرآن(دائی شیخ اعظم انصاری)

ملا محمد قاری قرآن(متولد 1263 ش)

ملا محمدحسن قاری قرآن(1223 ش – 1315 ش)

ملا محمدعلی قاری قرآن(قاری)

مولا علیخان قاری قرآن(معاصر با شیخ مرتضی انصاری)

سیداحمد قاضی

سیدفاخر قاضی(1313 ق – 1352 ش – مدفون در شهیدآباد)

سیداسدالله قاضی دزفولی

سیدعبدالحسین قاضی دزفولی

سیدفاضل قاضی دزفولی(متوفی 1347 ق در همدان)

سیدفرج الله قاضی دزفولی

سیدمجدالدین قاضی دزفولی(1279 ش -13/11/1364 – مدفون در شهیدآباد)

سیدمحمد قاضی دزفولی(متوفی 1289 ق)

سیدمحمدباقر قاضی دزفولی (متوفی 1321 ق)

سیدمحمدعلی قاضی دزفولی

سیداسدالله قبله

سیدمحمدباقر قبله(متولد 1238 ش)

سیدحسین قدسی مآب(1250 ش - 1321 ش)

شیخ محسن قربانی

شیخ مهدی قصاب توفیقی

شیخ علیرضا قلمبردزفولی(1344 ش – شهادت 4/10/1365)

سیدعبدالمحمد قلندرزاده(1262 ش – 1334 ش)

سیدمحمود قلندری

شیخ ناصر قمر

شیخ محسن قمرزاده

شیخ ناصر قیلاوی



( ک )



سیدمحمدباقر کاشف"عارف"( متولد 1208 ق)

سیدصدرالدین کاشف دزفولی(1174 ق – 1258 ق)

سیداحمد کاظمی

سیدهاشم کاظمی

شیخ محمدحسن کاوری

شیخ محمد کاهوکار

شیخ رضا کایدخورده

سیدمحمد کبیر(دانش دزفولی)

سیدحبیب الله کبیر(دانش دزفولی)

شیخ عبدالرحمن کثیری

شیخ محمد کج فروش

شیخ حسین کردنژادیان

شیخ حسین کرمی

شیخ مصطفی کرمی نژاد

شیخ فرزاد کریمان

شیخ ناصر کریمی

سیداحمد کلانتر(ساکن قم)

سیدمحمد کلانتر(ساکن قم باجناق آیت الله سیدعلی سیستانی)

شیخ مجتبی کلانتری

سیدعلی کمالی دزفولی

شیخ اکبر کوچک

شیخ عبدالرضا کوچک کوتیانی(1344 ش – شهادت 21/11/1361)

سیدعبدالسلام کهفی(1256 ش – 1330 ش)

شیخ منصور کیانی



( گ )



شیخ محمد گلاب(قرن سیزدهم قمری)

شیخ محمد گلپیچی

شیخ محمد گلزار(نام پدر: مقداد)

شیخ مقداد گلزار

سیداسدالله گوشه گیر(1253 ش – 1325 ش)



( ل )



سیدعبدالحسین لاری"دزفولی - مجتهد لاری – شاهرکنی"(1264 ق – 1342 ق)

سیدسلطان حسین لطیفی(1277 ق – 1231 ق)

ملا شیخ محمدی لواف(باغ گازری)



( م )



شیخ داود مالچی

شیخ محمدطاهر متقی(1278 ش – 1359 ش)

شیخ عباس مثنوی"سلطان الذاکرین"(1250 ق – 1311 ق)

سیدمحمدعلی مجاب(مزار کاشفیه)

سیدمحمدکاظم مجاب

سیدقاضی مجدالدین دزفولی"قاضی"(متوفی 1167 ق)

شیخ محمدطاهر"آقا کوچک" مجدالاسلام"عاملی"( متوفی 1318 ق)

شیخ ابوالحسن مجدعاملی(1244 ش – 1309 ش)

شیخ محمدرضا مجنون دزفولی(متولد 1305 ق)

شیخ علی محجوب انصاری(1279 ش – 1364 ش)

شیخ مصطفی محجوب زاده

سیدتاج الدین محدث(1273 ش – 1342 ش)

شیخ محمد محمدی راد

سیدعبدالعظیم محمودی منزوی

سیدمحمدحسین محمودی نژاد دزفولی(1263 ش – 1353 ش – مزار کاشفیه)

شیخ علیرضا محول

شیخ غلامعلی مخبر"رکاب ساز"(1294 ق – 1371 ق)

شیخ ملا حسن مخبردزفولی(1303 ش - 1372 ش)

شیخ محمدحسین مخبردزفولی(1284 ش – 16/3/1372 ش)

شیخ سعید مخبردزفولی

شیخ عباس مخبردزفولی(1347 ق – 1408 ق - مطابق با 8/1/1365 ش)

شیخ علی مخدوم

شیخ محمدحسن مخمل(1263 ش – 1358 ش)

شیخ محمدحسین مخولی خزاعی

سیدمحمدعلی مدرس(1317 ق – 1390 ق)

شیخ محمدجواد مدرسیان(1302 ش – 1381 ش)

شیخ محمدطاهر مدعو(1277 ش – 1320 ش)

شیخ عادل مدیری

شیخ عبدالامیر مدیری زاده(1344 ش – شهادت 4/10/1365)

شیخ محمدجعفر مرادی پور

سیدحسن مرتاض(1276 ش – 1350 ش)

شیخ محمدرشید مرثیه(1238 ش – 1311 ش)

شیخ احمد مردخدا

شیخ محمد مرشدی

شیخ محمدعلی مرشدی(1265 ش – 1320 ش)

سیداحمد مروج

سیدعلی مستجاب الدعوه(1260 ق – 1322 ق)

شیخ غلامرضا مسکر زاده(1346 ش – شهادت 26/12/1363)

سیدمحمدتقی مصطفوی(متوفی 1324 ش)

سیدمحمدرشید مصطفوی

سیدمحمدرضا مصطفوی

سیدمحمدعلی مصطفوی

شیخ مطیع الدین فرزند قاضی جعفر(قرن 12)

شیخ محمدصادق مطیع الرسول

شیخ محمدطاهر مطیع دزفولی(متوفی 1360 ق)

شیخ محمدعلی مطیعی

شیخ میرزا جان مطیعی

شیخ میرزا عبدالغفور مطیعی

شیخ میرزا علی مطیعی

شیخ میرزا مرتضی مطیعی(1286 ش – 1350 ش)

شیخ میرزا مهدی مطیعی(1256 ش – 1324 ش)

ملا محمدرضا معرف زاده

شیخ معزالدین(فرزند قاضی جعفر - بزرگ خاندان معزی قرن 11)

شیخ ملا محسنا معزی(1083 ق – 1223 ق)

شیخ اسماعیل معزی(متوفی 1212 ق)

شیخ باقر معزی(متوفی 1255 ق)

شیخ جلال الدین معزی(1261 ش – 1337 ش)

شیخ صدرالدین معزی(1308 ق – 1345 ش)

شیخ محسن معزی

شیخ محمد معزی(1264 ش – 1339 ش)

شیخ محمدباقر معزی

شیخ محمدجواد معزی(1327 ق – 1349 ق)

شیخ محمدرضا معزی(1302 ق – 1360 ق)

شیخ محمدعلی معزی(1298 ق – 1391 ق – مطابق با 1349 ش)

شیخ محمدکاظم معزی( متولد 1295 ش)

شیخ مصطفی معزی(1300 ش – 1366 ش)

شیخ اسدالله معزی دزفولی(متوفی 1318 ق)

شیخ عبدالحسین معزی دزفولی(1284 ق – 1339 ق)

شیخ محمدتقی معزی دزفولی(1252 ق – 1327 ق)

شیخ محمدجواد معزی دزفولی(متولد 1242 ق)

شیخ محمدحسن معزی دزفولی(1268 ق – 1335 ق)

شیخ محمدحسین معزی دزفولی(1282 ق – 1329 ق)

شیخ محمدرضا معزی دزفولی(1273 ق – 1352 ق)

شیخ محمدباقر معزی دزفولی(1238 ش – 1356 ق)

شیخ محمدطاهر معزی دزفولی(1230 ق – 1315 ق)

شیخ محمدعلی معزی دزفولی(متوفی 1343 ق)

شیخ محمدعلی معزی دزفولی(1281 ق – 1311 ق)

شیخ محمدمهدی معزی دزفولی(متوفی 1264 ق)

سیدتاج الدین معصوم زاده(1267 ش – 28/1/1364 ش)

شیخ عبدالحسین مفاخر(متولد 1254 ش)

شیخ محمدعلی مفاخر

سیدحسین مفید"موسوی دزفولی"(1257 ش – 1328 ش)

شیخ رضا مقامی

شیخ عبدالمجید مقامی

شیخ حسین مقدس(1238 ش – 1314 ش)

شیخ حمیدرضا ملتجی

شیخ محمد ملک محمدی

سیدمحمدرضا منتظری(مزار بقعه علی ابن مهزیار اهوازی)

سیدابوالقاسم منزوی( متولد 1268 ش)

سیدعبدالوهاب منزوی(متوفی 1317 ش)

سیدفخرالدین منزوی

سیدمحمد منزوی(متولد 1300 ش)

شیخ محمدحسن منزوی

شیخ علی منصوری

سیدمحمود موحدیان(1294 ق – 1367 ق)

ملامحمدعلی موزون

شیخ علیرضا موسایی

سیدحسین موسوی"بزرگ"(1241 ق – 1331 ق)

سیدآقاجان موسوی(1280 ق – 1360 ق)

سیدابراهیم موسوی(متولد 1252 ق)

سیداسحاق موسوی

سیدتاج الدین موسوی

سیدثامر موسوی"شاهرکنی"(1268 ق – 1346 ق)

سید عبدالله موسوی"شاهرکنی"(1236 ق – 1318 ق)

سیدعبدالحسین موسوی(1303 ق – 1328 ق)

سیدعبدالغفار موسوی(متولد 1178 ق – مزار بقعه شاهرکن الدین)

سیدعلی موسوی

سید فرج الله موسوی

سیدمحمدحسین موسوی(متوفی 1335 ق)

سیدمحمدرضا موسوی" سادات گوشه"(1237 ق – 1300 ق)

سیدمحمدعلی موسوی(1223 ق – 1303 ق)

سیدمحمدطاهر موسوی(1255 ق – 1321 ق)

سیدمحمود موسوی

سیدهادی موسوی

سیدابوالقاسم موسوی دزفولی(1284 ق – 1346 ق)

سیداحمد موسوی دزفولی(نبوی دزفولی)

سیداحمد موسوی دزفولی(1258 ق – 1312 ق)

سیداسدالله موسوی دزفولی

سیدحسن موسوی دزفولی(مزار مسجد لب خندق)

سیدعبدالله موسوی دزفولی(1252 ق – 1325 ق)

سیدعبدالکریم موسوی دزفولی(متولد 1275 ق)

سیدعلی موسوی دزفولی(متوفی 1263 ق)

سیدمحمدباقر موسوی دزفولی(مزار مسجد لب خندق)

سیدمحمدباقر موسوی دزفولی(متوفی 1223 ق)

سیدمحمدصادق موسوی دزفولی(متوفی 1220 ق)

سیدمحمدعلی موسوی دزفولی(1275 ق – 1333 ق)

سیدمرتضی موسوی دزفولی"آقامیری"(قرن دوازدهم – متوفی 1165 ق)

سیدمحمدطاهر موسوی دزفولی"آل معصوم"(متولد 1256 ش)

سیدمحمدعلی موسوی دزفولی"نبوی دزفولی"(متوقی 1303 ش)

سیدمحمدکاظم موسوی دزفولی(متوفی 1303 ق)

سیدعلی موسوی دزفولی"شاهرکنی"(متوفی 1263 ق)

سیدفخرالدین موسوی دزفولی"شاهرکنی"(متوفی 1263 ق)

سیدمعصوم موسوی دزفولی"شاهرکنی"(متوفی 1263 ق)

سیدنعمت الله موسوی دزفولی"امام"(1283 ق – 1336 ق)

سیدابراهیم موسوی دزفولی کرمانشاهی(متوفی 1300 ق در کربلا)

سیدمحمد موسوی دیلم

سیدعلی موسوی طبیب دزفولی(متوفی 1200 ق)

سیداسماعیل موسوی فرد

سیدکاظم موسوی فرد

سیدعبدالحسین موسوی فرد

شیخ افشین موسی زاده

شیخ مولا محمد مومن دزفولی"قاضی"(متوفی 1150 ق)

شیخ علیمحمد مؤمنی(1254 ش – 1318 ش)

شیخ محمدحسین مؤمنی"نجفی"(1293 ش – 1352 ش)

شیخ احمد مهتدی

شیخ محسن مهربان زاده

سیدحسین مُهرساز

شیخ محسن میرزاپور

شیخ خلیل الله میوه چی



( ن )



شیخ احمد ناجی( متولد 1280 ش)

شیخ حسینقلی ناجی(1243 ش – 1316 ش)

شیخ عبدالمحمد ناجی (1273 ش – 1322 ش)

شیخ علی اکبر ناجی

شیخ محمدرضا ناجی(1260 ش – 1331 ش)

شیخ محمدکاظم ناجی

شیخ حمید نادریان

شیخ سینا ناصری

شیخ میرزامحمد ناطقی(1260 ش – 1323 ش)

شیخ شکری ناهیدی

شیخ محمدتقی ناهیدی(1306 ق – 1372 ق)

سیدبزرگ نبوی(1243 ش – 1317 ش)

سیدحسنی نبوی(1318 ق – 1356 ش)

سیدعبدالحسین نبوی(1275 ق – 1322 ق)

سیدمحمدحسن نبوی(1300 ق – 1391 ق)

سیدمحمدرضا نبوی(1303 ق – 1378 ق)

سید اسدالله نبوی دزفولی(1313 ق – 1362 ش)

سیدحمید نبوی دزفولی

سیدمحمدی نبوی دزفولی

شیخ ... نجفوند

سیدحسن نجفی

سیدضیاء الدین نجفی(متوفی 1322 ش)

سیدمحمدجعفر نجفی(1288 ق – 1352 ق)

سیدمحمدعلی نجفی(1266 ق – 1346 ق – مدفن مسجد بازار"مفید")

شیخ سهراب(سجاد) نداف پور(1346 ش– شهادت 24/12/1363)

شیخ علی ندایی

سیدرکن الدین نقیبی رکنی"شاهرکنی"(متولد 1261 ش مطابق با 1298 ق)

شیخ رحیم نوروزی

سیدمجید نوری زاده(1345 ش– شهادت 4/10/1365)

شیخ عباس نوری منش

شیخ حسین وحیدنیا

شیخ محمد وحیدنیا



( و )



شیخ محمدجواد واصل دزفولی(1290 ق – 1355 ق)

سیدمرتضی واعظ(1261 ش – 1349 ش)

شیخ علی واعظ دزفولی گرجی



( هـ )



سیدمحمدطاهر هاشمی"آل معصوم"(1295 ق – 1360 ق)

سیداسدالله هاشمی دزفولی(1314 ق – 1376 ق)

سیدمحمدصادق هاشمی دزفولی(متولد 1286 ش)

سیدموسی هاشمی دزفولی"قاضی"(متوفی 1283 ق)

سیدضیاء الدین هاشمی نسب(1343 ش – شهادت 24/2/1365)

ملامحمدرشید هجری(ساکن اهواز)

شیخ محمدرضا هدایت پناه

شیخ محمدرضا هفت تنانیان

شیخ مرتضی همت پور

سیدحسن هندی

سیدعبدالمحمد هندی

سیدمحمدعلی هندی



( ی )



شیخ محمدعلی یاقدوس

شیخ حسین یوسفی





علما و خطبای مداح و ذاکر و شاعر دزفولی

حجج اسلام ...

شیخ علیمحمد ابن العلم - ملارحیم ادریش - سید عبدالجواد الیاسی – سیدنعمت الله امام - ... بینا - شیخ محمدجواد تدین نژاد - شیخ محمدکاظم تدین نژاد - ملایعقوب تدین نژاد – شیخ احمد ترابی - ملامرتضی ترابی زاده - سیداحمد حکیم زاده - شهید سیدمحمدکاظم دانش - سیدعبدالمحمد رودبندی - سیدتقی سزاری(موسوی) – ملارضا شریفی - سیدکاظم شفیعی - سیدمحمدرضا شفیعی - سید مصطفی علوی - سیدعبدالحسین غفاری(نابینا) - سیدحسین فارغ دزفولی - سیدمصطفی فارغ دزفولی – ملا ابراهیم قاری قرآن(قاری) - ملا غلامحسین قاری قرآن(قاری) - ملا محمدعلی قاری قرآن(قاری) - سیدعلی کمالی دزفولی - ملامحمدی لواف(باغ گازری) - سیدمحمدکاظم مجاب(نابینا) - سیدتاج الدین محدث - شیخ حسن مخبردزفولی - شیخ حسین مخبردزفولی - شیخ عباس مخبردزفولی - سیدمحمدعلی مصطفوی - سیدتاج الدین معصوم زاده – میرزا مهدی مطیعی – ملا محمدعلی موزون - سیدتاج الدین موسوی - سیدحسین موسوی - سیدحسین مُهرساز – شیخ محمدجواد واصل دزفولی



روحانیون شهید دزفول

عبدالحسین سبحانی - نام پدر: حسن – 1322 شهادت 3/7/1351 شکنجه توسط ساواک دزفول

سیدمحمدکاظم دانش دزفولی - نام پدر: سیدمحمود – 1318 شهادت 7/4/1360 – حزب جمهوری اسلام تهران

**************

محمدعلی شوشی دزفولی - نام پدر: محمد – 1341 شهادت 11/9/1360 عملیات طریق القدس - شهر بستان

عبدالرضا عارفی نژاد(غافلی) – نام پدر: محمد – 1343 شهادت 2/1/1361 عملیات فتح المبین - شوش

عبدالرضا کوچک – نام پدر: محمدعلی – 1344 شهادت 21/11/1361 عملیات والفجر مقدماتی - فکه

مسعود صالح فر – نام پدر: احمد – 1340 شهادت 11/12/1362 عملیات خیبر - پاسگاه زید

عبدالرحیم جمال – نام پدر: غلامرضا – 1345 شهادت 21/12/1363 عملیات بدر - جزیره مجنون

علیرضا صلواتی زاده - نام پدر: یوسفعلی - 1341 شهادت 24/12/1363 عملیات بدر - جزیره مجنون

سجاد(سهراب) نداف پور – نام پدر: عزیز – 1346 شهادت 26/12/1363 عملیات بدر - شرق دجله

غلامرضا مسگر زاده – نام پدر: رجب – 1347 شهادت 26/12/1363 عملیات بدر - جزیره مجنون

عزیز(حبیب الله) ایسوندی - نام پدر: جهانبخش – 1339 شهادت 26/12/1363 عملیات بدر - شرق دجله

عبدالحسین چراغی کوتیانی – نام پدر: علی – 1343 شهادت 21/11/1364 عملیات والفجر 8 - جزیره ام الرصاص

حسین رئوفی – نام پدر: عبدالرحیم - 1342 شهادت 25/11/1364 عملیات والفجر 8 - اروند رود

عبدالامیر خرمی – نام پدر: غلامرضا – 1347 شهادت 24/2/1365 عملیات تک یا مهدی - پیچ انگیزه

سیدضیاء الدین هاشمی نسب - نام پدر: سیدتقی - 1343 شهادت 24/2/1365 – عملیات تک یا مهدی - پیچ انگیزه

غلامرضا شیرزادکرمعلی - نام پدر: نبی– 1343 شهادت 24/2/1365 عملیات تک یا مهدی - پیچ انگیزه

صالح سعد – نام پدر: خشان – 1347 شهادت 3/10/1365 عملیات کربلای 4 - جزیره سهیل

سیدمجتبی صائبی نیا – نام پدر: سیدمحمدی – 1347 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4

علی سعد – نام پدر: طعیمه – 1347 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 – جزیره سهیل

سیدمجید نوری زاده – نام پدر: سیدحسین – 1345 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 - جزیره ام الرصاص

احمد فتحی – نام پدر: نظام – 1344 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 - اروند رود

علیرضا قلمبردزفولی – نام پدر: محمدحسن – 1344 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 - جزیره ام الرصاص

عبدالامیر مدیری زاده – نام پدر: نبی - 1344 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 - جزیره ام الرصاص

علی عیدی شرف آبادی – نام پدر: چراغ – 1343 شهادت 4/10/1365 عملیات کربلای 4 - جزیره ام الرصاص

عباس(محمد) جلائی – نام پدر: مجید – 1343 شهادت 5/12/1365 عملیات کربلای 5 - شلمچه

علی محمد خروسی نژاد – نام پدر: محمدعلی – 1346 شهادت 6/12/1365 عملیات کربلای 5 - شلمچه

علیرضا پلارک - نام پدر: محمود – 1345 شهادت 7/12/1365 عملیات کربلای 5 - شلمچه


منبع: وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

https://chamadaneabi.ir/olama-rouhaiyoon-dezful/

+ نوشته شده در جمعه ششم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 14:12 توسط دُرچین  | 

اسامی مدیران ادارات دزفول(خوزستان) پس از انقلاب اسلامی

اسامی مدیران ادارات دزفول(خوزستان) پس از انقلاب اسلامی

با همین موضوع در سایت چمدان آبی(دانشنامه دزفول)

https://chamadaneabi.ir/modiran-edarat-dezful/

در این پست از پست های سایت چمدان آبی (دانشنامه دزفول) پس از تلاشی چند ساله و با هماهنگی فرماندار ادوار گذشته دزفول و مطبوعات و رسانه های گروهی به جمع آوری اسامی مسئولین شهری، مدیران، رؤساء و سرپرستان ادارات و فرماندهان مقرهای نظامی این شهر پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ پرداخته ایم باشد که مورد استفاده علاقمندان قرار گیرد.

یادآور می شود هرگونه کم و کاست و یا اضافات و اگر عزیزی از قلم راقم(محمدحسین دُرچین) افتاده است را در خصوصی ۰۹۱۶۶۴۲۲۸۴۱ اطلاع دهید . قبلا از یاریگران این نوشتار ممنونم.

فرمانداری دزفول

۱ – غلامعلی کیانی(سال ۱۳۵۸ – فروردین ۱۳۵۹)

۲ – علیرضا شرفی(۱۳۵۹)

۳ – عبدالمحمد(امیر) سلمان خاکسار(خرداد ۱۳۵۹ تا شهریور ۱۳۶۰)

۴ – محمدجواد بافقی یزدی(شهریور ۱۳۶۰ تا …)

۵ – محمدجواد محمدی زاده(… تا تیر ماه ۱۳۶۴)

۶ – جعفر نوری موسی(۲۸ روز – تیر ماه ۱۳۶۴ تا مرداد ۱۳۶۴)

۷ – غلامرضا بصیری پور(مرداد ۱۳۶۴ تا اسفند ۱۳۶۷ )

۸ – علیرضا شهبازی(اسفند ۱۳۶۷ تا اردیبهشت ۱۳۷۳)

۹ – حمیدرضا رضائیان(دوم اردیبهشت ۱۳۷۳ تا پایان تیرماه ۱۳۷۶)

۱۰ – سیدمحمدمهدی کاظمینی(اول مردادماه ۱۳۷۶ تا … )

۱۱ – حیدرعلی نورایی

۱۲ – مهدی سالاری

۱۳ – سیدخلف موسوی

۱۴ – حمید حداد قناعتی

۱۵ – غلامرضا اخوان صباغ

۱۶ – عبدالرضا احسانی نیا(… تا اسفند ۱۳۹۲))

۱۷ – حبیب الله آصفی(۲۷ اسفند ۱۳۹۲ تا ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵)

۱۸ – رضا نجاتی”سرپرست”(۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ تا ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵)

۱۹ – حبیب اله آصفی(۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵ تا ۵ دی ۱۳۹۶)

۲۰ – ارسلان شهنی” سرپرست”(۵ دی ۱۳۹۶ تا ۱۴ بهمن ۱۳۹۶)

۲۱ – امیر عیسی زاده”سرپرست”(۱۴ بهمن ۱۳۹۶ تا ۱۹ آبان ماه ۱۳۹۷)

۲۲ – محمد حیدری(۱۹ آبان ماه ۱۳۹۷ تا ۲۱ آذر ماه ۱۳۹۸)

۲۳ – امید بن عباس”سرپرست”(۲۱ آذر ماه ۱۳۹۸ تا اول تیر ۱۳۹۹)

۲۴ – علی فرهمندپور(اول تیرماه ۱۳۹۹ تا پنجشنبه ۱۴۰۲.۱.۲۴)

۲۵ – علیرضا خردمند(پنج شنبه ۱۴۰۲.۱.۲۴ تا … )

بخشداری مرکزی دزفول

سیدنورالدین”سیدکاظم” قاضی زاده

ناصر عطارنژاد

عبدالعلی امیدی

شکرالله قارم

غلامعلی سعادتی

نصرالله فخرمجدیان

مرتضی جودی فر

بخشداری سردشت دزفول

عیدی فعال

حمید قناعتی

عزیز مرداسی

عبدالرضا احسانی نیا

علی قربانی

علی عبداللهی شاه آبادی

باقر سوزنگر

بخشداری سردشت دزفول

… رحیمی

ناصر عطار

… سعادتی

بخشداری چغامیش دزفول

صیدرضا تونس

عزیز مرداسی

اسحاق حموله(۵/۹/۱۳۸۰ تا ۱۸/۳/۱۳۸۲)

گودرز مرادی(۱۳/۵/۱۳۸۲ تا ۲۳/۱/۱۳۸۵)

حسنعلی علیدوست(۱۸/۳/۱۳۸۵ تا ۱۰/۷/۱۳۸۶)

امامقلی زریمیدانی(۲۳/۸/۱۳۸۶ تا ۲۰/۶/۱۳۹۲)

نجف راهنورد(۱۲/۹/۱۳۹۲ تا … )

مرتضی جودی فر

سیدعلی پژمان

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره اول)

حمید آستی

احمد آل کجباف

یوسف پریدار

سعید تابش

هوشنگ زلقی

علیرضا زمانی راد(پس از استعفای احمد آل کجباف)

مصطفی سخاوت

حسن سیاهپوش

محمد صالحی انصاری

پوران صمصامی

حسین یوسفی(پس از استعفای حمید آستی)

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره دوم)

علی انصاری(پس از استعفای هوشنگ زلقی)

یوسف پریدار

هوشنگ زلقی

عظیم سرافراز

حسن سیاهپوش

محمد طرانی ملا

محمدی گیلانی

حسن نبوتی

ماندانا نوین

حسین یوسفی

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره سوم)

میرزاعلی آستی(پس از استعفای حسن نبوتی)

رضا رجو

محسن ریاضی

هوشنگ زلقی

علیرضا زمانی راد

عظیم سرافراز

غلامعلی سلیم گندمی

سیدمصطفی عظیمی فر

حسین گلستانباغ

حسن نبوتی

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره چهارم)

حمید آستی

سعید آیینه افروز

فرهاد جاموسی

محمد حاجی خلف

رسول دوائی فر

عادل دوائی فر

محسن ریاضی

هوشنگ زلقی

عظیم سرافراز

محمدحسن فضیلت پناه

حسین گلستانباغ

ایرج نادبی زاده

ماندانا نوین

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره پنجم)

میرزا علی آستی

تورج بختیاری

فرهاد جاموسی

حمید چمن آرا

عزت اله حاجیوندرشیدی

عادل دوائی فر

عظیم سرافراز

غلامعلی سلیم گندمی(پس از استعفای عظیم سرافراز)

سیدمصطفی عظیمی فر

حمید کلانتری

شورای اسلامی شهر دزفول(دوره ششم)

زهرا آدینه

محمدحسن پرآور

غلامعلی پوررضایی

مهدی حاجی جعفرنمازی

عادل دوایی فر

غلامعلی رسالتی

علیرضا زمانی راد

علیرضا مجدی نسب

سیدباقر موسوی فخر

نمایندگان ادوار شورای اسلامی دزفول

زهرا آدینه – حمید آستی – میرزاعلی آستی – احمد آل کجباف – سعید آیینه افروز – علی انصاری – تورج بختیاری فرد – محمدحسن پرآور – یوسف پریدار – غلامعلی پوررضایی – سعید تابش – فرهاد جاموسی – حمید چمن آرا – مهدی حاجی جعفرنمازی – حمید چمن آرا – محمد حاجی خلف – عزت اله حاجیوند رشیدی – علی انصاری(حسینوند) – رسول دوائی فر – عادل دوائی فر – رضا رجو – غلامعلی رسالتی – محسن ریاضی – هوشنگ زلقی – علیرضا زمانی راد- مصطفی سخاوت – عظیم سرافراز – غلامعلی سلیم گندمی – حسن سیاهپوش – محمد صالحی انصاری – پوران صمصامی – محمد طرانی ملا – سیدمصطفی عظیمی فر – محمدحسن فضیلت پناه – حسین گلستانباغ – محمدی گیلانی – علیرضا مجدی نسب – سیدباقر موسوی فخر – ایرج نادبی زاده – حسن نبوتی – ماندانا نوین – حسین یوسفی

شهرداری دزفول

۱– خليل مهرابيان(۲۶/۴/۱۳۵۷ – ۸/۱/۱۳۵۸ )

۲– عبدالحسين باقری مقدم”مقدم نیا”(سرپرست) ۸/۱/۱۳۵۸- ۵/۸/۱۳۵۸

۳ – سيدمحمدرضا سيدكاووسي(۵/۸/۱۳-۱۳۵۸/۱۱/۱۳۶۰

۴ – حسين صميمي فر (۱۹/۱۱/۱۳۶۰ -۵/۹/۱۳۶۳

۵ – مجتبي صادقيان(۱۲/۹/۱۳۶۳ ۷/۶/۱۳۶۶

۶ – محمدحسين باغبان كوچك(۱۰/۶/۱۳-۱۳۶۶/۷/۱۳۶۷

۷ – بهرام نظام الملكي(۱۴/۷/۱۳۶۷- ۱۳/۹/۱۳۷۰

۸ – جواد كماسي (۱۴/۱۲/۱۳-۱۳۷۰/۷/۱۳۷۲

۹– محمدحسن پرآور(۲۶/۷/۱۳۷۲- ۳۱/۵/۱۳۷۴

۱۰ – محمدعلي هلاكويي (۱/۱۰/۱۳۷۴- ۲۸/۹/۱۳۷۸ )

۱۰ – عبدالرضا ديدار(سرپرست) ۲۸/۹/۱۳۷۸- ۱۸/۳/۱۳۷۹

۱۱ – محمدكاظم فرزاد(۱۸/۳/۱۳۷۹- ۲۸/۴/۱۳۸۲ )

۱۲ – مرتضي همايون نسب(سرپرست) ۲۸/۴/۱۳۸۲- ۱/۸/۱۳۸۲

۱۳ – حسن ارادي(۱/۸/۱۳۸۲ -۳۱/۳/۱۳۸۶ )

۱۴ – رجبعلي فولادنژاد(سرپرست) ۳۱/ ۳/۱۳۸۶- ۲۰/۱۰/۱۳۸۶

۱۵ – محمدعلي دوايي فر(۲۰/۱۰/۱۳۸۶ -۱/۸/۱۳۹۲ )

۱۶ – رجبعلي فولادنژاد(سرپرست) ۲۸/۷/۱۳۹۲- ۱/۱۰/۱۳۹۲

۱۷ – محمدرضا كرمي نژاد(۱/۱۰/۱۳۹۲- ۱۳۹۶)

۱۸ – … کناری زاده(سرپرست) ۱۳۹۶

۱۹ – محمدعلی دوایی فر(دو نوبت) ۱۳۹۶

۲۰ – علی انصاری(سرپرست) دهم تیرماه ۱۴۰۰

۲۱ – محمد مهرآفرین(سرپرست) مرداد ۱۴۰۰

۲۲ – سیدحسن عیسی زاده(۱۰ شهریور ۱۴۰۰ تا دی ماه ۱۴۰۱ )

۲۳– عباس یوسفی نژاد(سرپرست) دی ماه ۱۴۰۱تا ۲۳/۱۲/۱۴۰۱

۲۴ – محمد عتاب اهوازی(یکشنبه ۲۳/۱۲/۱۴۰۱ تا … )

امامان جمعه دزفول

آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی( ۱۳۵۸/۵/۲۶ تا ۱۳۶۴/۱۱/۱۳)

آیت الله شیخ محسن اراکی(۱۳۶۵/۱/۲۹ تا ۱۳۷۵)

حجت الاسلام والمسلمین شیخ محمدحسین شریعتی(۱۷/۱۲/۱۳۷۵ – ۱/۷/۱۳۷۹)

حجت الاسلام والمسلمین سیدحسین تقوی(۱/۷/۱۳۷۹- ۱۳۸۶)

حجت الاسلام والمسلمین شیخ اصغر عسکری( ۱۳۸۶ – ۱۳۸۷)

حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمدعلی قاضی دزفولی(۵/۱۲/۱۳۸۷ تا ۲۹/۴/۱۴۰۲)

حجت الاسلام والمسلمین مسعود بهرام پور( ۲۹/۴/۱۴۰۲ تا …)

امامان جمعه موقت دزفول

حجت الاسلام والمسلمین شیخ عباس مخبردزفولی

حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمود امامیان

حجت الاسلام والمسلمین شیخ طعیمه سعد

حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمدعلی قاضی دزفولی

حجت الاسلام والمسلمین شیخ محمد صالحی انصاری

حجت الاسلام والمسلمین شیخ عزیزالله صالحی انصاری

حجت الاسلام والمسلمین دکتر شیخ عبدالحسین خسروپناه

حجت الاسلام والمسلمین شیخمرتضی بیگدلی شاملو

حجت الاسلام والمسلمین شیخ حسین عبداللهی

آموزش و پرورش دزفول

۱ – حبیب الله ضریحی(نوبت اول ۱۳۵۹- ۱۳۵۸)

۲ – سیدمحمدحسین حکیم زاده(۱۳۶۱-۱۳۵۹)

۳ – رجبعلی داوری زاده(۱۳۶۷-۱۳۶۲)

۴ – حبیب الله ضریحی( نوبت دوم ۱۳۶۹ -۱۳۶۷)

۵ – عبدالمجید کرمی نژاد(۱۳۷۵-۱۳۶۹)

۶ – علی سیاهپوش( ۱۳۷۶-۱۳۷۵)

۷ – اسدالله سرافراز(۱۳۸۲-۱۳۷۶)

۸ – محمود قنبرزاده( ۱۳۸۴-۱۳۸۲)

۹ – عبدالکریم جمال( ۱۳۸۷-۱۳۸۴)

۱۰ – میرزاعلی آستی( ۱۳۸۹-۱۳۸۷)

۱۱ – محمدحسین فرحمند(۱۳۹۲-۱۳۸۹)

۱۲ – غلامرضا نصراله پور(۱۳۹۲- ۳۱/۵/۱۳۹۵)

۱۳ – عبدالمحمد جرجانی(۱/۶/۱۳۹۵ – ۲۶/۱۲/۱۳۹۸)

۱۴ – رضا محمدی خباز(۲۶/۱۲/۱۳۹۸ تا ۳۱/۶/۱۴۰۰)

۱۵ – امیر ظاهرطحان(۱/۷/۱۴۰۰ تا … )

آموزش وپرورش منطقه سردشت از سال ۷۴

محمد بزرگي(۳۱/۳/۱۳۷۴ تا ۱۰/۴/۱۳۸۲ (۸ سال و ۱ ماه)

حشمت اله احمدي(۱۰/۴/۱۳۸۲ تا ۷/۶/۱۳۸۳(یک سال و ۲ ماه)

احمد شهراني(۱۵/۶/۱۳۸۳ تا ۱۶/۴/۱۳۸۶ (دو سال و ۱۰ ماه)

غلامرضا نصراله پور(۱۴/۴/۱۳۸۶ تا ۳۱/۲/۱۳۹۲(۵ سال و ۸ ماه)

حسين عيسوند حاتمي”سرپرست”(۷/۳/۱۳۹۲ تا ۲۴/۲/۱۳۹۳)

محمدرحيم كريمي(۲۴/۲/۱۳۹۳)

… دینارانی

حسین اورکی(… تا شهریور ۱۴۰۲)

روح اله رمضانی(از شهریور ۱۴۰۲)

آبیاری قدیم دزفول

… حسینی

سادات شاهرکن الدین

عبدالرحمن جمشیدی

آب و فاضلاب (آبفای شهری دزفول)

محمدرضا کرمی نژاد

… صمیمی

… درویش خادم

… جلدی

… سفیدگر(۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰)

… امجد(۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱)

جمال الدین برفر(۱۳۹۱ – تا شنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۹۹)

مصطفی اسماعیل سالم(شنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۹۹ تا ۳۰ خرداد ۱۴۰۲)

حسین سعادتی فر(۳۰ خرداد ۱۴۰۲ تا … )

آبیاری ناحیه شمال استان خوزستان

مدیران شبکه آبیاری دز پیش از تشکیل شرکت بهره برداری از شبکه های آبیاری شمال خوزستان

مک کالک (mc collock) 1346-1341

علی اصغر اژدری ۱۳۴۸-۱۳۴۶

مهدی یزدی ۱۳۵۱- ۱۳۴۸

احمد آل یاسین(مدیر اجرائی شبکه) ۱۳۵۳-۱۳۴۸

هدایت اله طبیب ۱۳۵۵-۱۳۵۱

بهمن شارونی زاده ۱۳۶۰-۱۳۵۵

حسین مظفر ۱۳۷۲-۱۳۶۰

آبیاری دز ناحیه شمال استان خوزستان

… فروغی

محمدحسین شیروی(… تا شهریور ۱۳۷۲)

عبدالرضا حسینی فر(شهریور ماه ۱۳۷۲ لغایت مردادماه ۱۳۷۷)

مصطفی شبه(شهریور ماه ۱۳۷۸ لغایت مردادماه ۱۳۸۳)

فتح اله داوری دهکردی(مردادماه ۱۳۸۳ لغایت مهرماه ۱۳۸۵)

غلامرضا صفرنژادیان(مهرماه ۱۳۸۵ تا آذرماه ۱۳۹۳)

محمد اسلامی(آذر ماه ۱۳۹۳ تا آذر ماه ۱۳۹۷)

یعقوب کرمی(آذر ماه ۱۳۹۷ تا اردیبهشت ۱۳۹۹)

محسن سعادت فر(از اردیبهشت ۱۳۹۹ تا …)

ارشاد اسلامی دزفول

سیدمحمود سیادت(۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹)

عبدالرضا بسی خواسته(۱۳۵۹-۱۳۶۱)

سیدمرتضی حیاتی رکنی(۱۳۶۱-۱۳۶۲)

حسن پورکیانی(۱۳۶۲ – ۱۳۷۶)

علیرضا آژنگ(۱۳۷۶-۱۳۸۰)

غلامعلی تاج(۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲)

محمدحسین طهماسبی(۱۳۸۲ تا ۱۳۸۶)

حسن پورکیانی(۱۳۸۶ تا۱۳۹۰)

غلامعلی تاج(۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴)

نادر سعادتی فرد(۱۳۹۴ تا مهر۱۴۰۰)

علیرضا چرخابی(مهر ۱۴۰۰ تا … )

امور عشایری دزفول

رجبعلی قپانچیان(… تا ۱۳۶۲)

هادی کیانی( ۱۳۶۲ – ۱۳۶۵)

مظفر قائمی نسب(۱۳۶۵ – ۱۳۶۷)

عزیز حسنقلی مرداس(۲۷ خرداد ۱۳۶۷ – ۱۳۶۹)

علیرضا بختیاروند(۱۳۶۹ – ۴ اردیبهشت ۱۳۷۰)

علی جوهری( ۷ اردیبهشت ۱۳۷۰ – ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۶)

غلامرضا دیناری(۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۶ – اول شهریور ۱۳۹۲)

محسن پورفرخی( ۲۷ مرداد ۱۳۹۲ لغایت … )

انتقال خون دزفول

ابراهیم آرمات( … تا ۱۳۸۶)

… هاتف نیا(سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۹)

سیدجعفر صادقی نساج(سال ۱۳۹۹ تا … )

اوقاف و امور خیریه دزفول

حجت الاسلام … محمودی

غلامعلی سخاوت

عبدالعلی پورفخری

سیدمحمد غفاری

حجت الاسلام محمدطاهر انصاری

حجت الاسلام فائز فائزی(… تا ۲۲ خرداد ۱۳۹۵)

حجت الاسلام مجتبی خمیدی(۲۲ خرداد ۱۳۹۵ تا ۲۹ مرداد ۱۳۹۹)

محمدحسن”علیرضا” پورنعمت(۲۹ مرداد ۱۳۹۹ – ۱۴۰۰)

مصطفی عباس نژاد(۱۴۰۰)

امیرعباس نظیری

برق و نیروگاه سد دز دزفول

اونز آمریکایی

رؤسای طرح(۱ – … یزدی ۲ – … طبیب ۳ – … اخلاقی ۴ – … مبین)

بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تا سالهای دفاع مقدس(حسین مظفر)

برق دزفول – ناحیه شمال استان خوزستان

فریدون شفیعی فرد

… فاضلی(… تا ۱۳۷۱)

محمدعلی گلچین(۱۳۷۱ تا ۱۳۷۷)

… مؤمنی(۱۳۷۷ تا ۱۳۸۴)

… رحیم خانی(۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶)

… قربانی زاده( ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰)

محسن نمازی(دو نوبت ۱۳۹۰ – ۱۳۹۷)

… طیب طاهر(۱۳۹۷)

محسن پیامفر(… تا ۱۴ تیر ۱۴۰۰)

محسن نمازی( دو نوبت ۱۵ تیرماه ۱۴۰۰ تا …)

… شرف آبادی()

بنیاد امور مهاجرین جنگ تحمیلی و جنگ زدگان دزفول

عبدالرحیم پورعابد

ابوالحسن صادقی پور ۱۳۵۹

عبدالحمید نمازی

بنیاد پانزده خرداد دزفول

حجت الاسلام سیدمصطفی فارغ دزفولی

شهید سیدهبت اله قاضی دزفولی

حجت الاسلام سید سعید آوایی(۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵)

حجت الاسلام سیدمحمدعلی قاضی دزفولی(۱۳۶۵ تا …)

بنیاد شهید و امور ایثارگران دزفول

عبدالکریم هودگر(۱۳۵۸ – ۱۳۶۴)

حمید علامه(۱۳۶۴ – ۱۳۶۸)

علی جعفرخادم(۱۳۶۸ – ۱۳۷۱)

مصطفی پوررکنی(۱۳۷۱ – ۱۳۸۸)

سیدمحمدرضا زرندزاده(۱۳۸۸ -۱۳۹۲)

محمد سبزواری(۳۱/۶/۱۳۹۲ – )

سید مجید موسوی( … – بهمن ۱۳۹۹)

محمدحسن بلبلی جولا (بهمن ۱۳۹۹)

بنیاد مستضعفان و جانبازان دزفول

محمدعلی نصیرباغبان

محمدحسن روغنی زادگان

بنیاد مسکن دزفول

ناصر ایزدی

محسن مرواریدنژاد

بسیج مستضعفین سپاه پاسداران(۱۳۵۹)

سیدمجید موسوی(فروردین تا آبان ماه ۱۳۵۹)

رجبعلی قپانچیان

عظیم آل بخیت(اولین مسئول بسیج نوجوانان)

شورای بسیج هماهنگی مردمی(شهید ابوالحسن آل اسحاق – علی راجی – عبدالحمید سلمان خاکسار – رضا جدیدساز و سیدمجید موسوی)

شهید ابوالحسن آل اسحاق

عبدالحمید سلمان خاکسار(اوایل مهرماه ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰)

عبدالکریم فضیلت پور(۱۳۶۰)

هادی کیانی

… قاسم زاده

مجید جوکار

اداره بهزیستی دزفول

سیدمحمدحسن حکیم زاده(۱۳۵۹ لغایت ۱۳۶۰)

محمد ذاکرحسین(۱۳۶۰ لغایت ۱۳۶۳)

حسین رشادتیان(۱۳۶۳ لغایت ۱۳۶۷)

محمد کاظم ابراهیمی نسب(۱۳۶۷ لغایت ۱۳۷۸)

حسن رشادتیان(۱۳۷۸ لغایت ۱۳۹۱)

سعید ایثاری(نوبت اول – ۱۳۹۱ لغایت ۱۳۹۴)

سوسن صباغ(۱۳۹۴ لغایت ۱۳۹۵)

فریدون عبدی(۱۳۹۵ لغایت ۴ بهمن۱۳۹۹)

سعید ایثاری(۴نوبت دوم – بهمن ۱۳۹۹ لغایت …)

پشتیبانی منطقه ۶ جنوب نزاجا

سرهنگ … عزیزی

تیپ زرهی ۲۹۲ شهید سرلشکر غلامرضا آزادی دزفول

… پاوند پور

امیر سرتیپ دوم بابک جلالی(سال ۱۳۹۵)

امیر سرتیپ … دلسوزی

پادگان شهید مهدی باکری دزفول(۱۳۷۱)

سردار رحیم یوسف آبادی

سرهنگ سیدمهدی اشتاء

سرهنگ … ابراهیمی

سرهنگ عباس خادمی

سرهنگ حسن شهاوند

سردار مسعود عبدالله پور

سردار حجت اله صالح نژاد

سردار فضل اله آبسری

پایگاه هوایی چهارم شکاری وحدتی دزفول

۱ – خلبان … مهدوی (۱۳۵۹)

۲ – سید احمد آوائی(۱۳۵۹)

۳ – خلبان … عابدینی (۱۵/۹/۱۳۶۰)

۴ – امیر سرتیپ موسوی (دو مرحله در سالهای ۱۳۶۴ و ۱۳۷۱)

۵ – امیر سرتیپ خلبان حبیب الله بقایی ( از سال … تا سال ۱۳۷۲)

۶ – امیر سرتیپ خلبان … عباسیان (از ۱۳۷۲ تا …)

۷ – امیر سرتیپ خلبان نادر یعقوبی

۸ – امیر سرتیپ خلبان … زارع شاهی

۹ – امیر سرتیپ خلبان … زعیم

۱۰ – امیر سرتیپ خلبان حسین شاه صفی

۱۱ – امیر سرتیپ دوم خلبان سیدحمیدرضا آشنا( سال۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸)

۱۲ – امیر سرتیپ بهمن بهمرد( ۱۳۹۸ تا مرداد ۱۴۰۰)

۱۳ – امیر سرتیپ جواد ولدی(مرداد ۱۴۰۰)

پدافند هوایی دزفول

سرهنگ … رستمی

پزشکی قانونی دزفول

… گل گل

علیرضا عترت خواه

پُست دزفول

عبدالحمید خلقتی(۱۳۶۲ تا ۱۳۷۱)

… محمدی خباز

غلامرضا ستایش مهر

مهران عابدزاده

تامین اجتماعی دزفول

علی بساک

… …

… مشیری

تبلیغات اسلامی دزفول

علی درویشی(از بدو تأسیس)

… اسلامی

… فرجی(۱۳۶۶ تا ۱۳۶۷)

عبدالکریم بهجت پور(۱۳۶۸ تا نیمه دوم ۱۳۷۰) – دو نوبت

… روحانی

سیدکاظم موسوی(یک هفته)

… زین العابدینی(دو ماه)

شیخ مهدی بیگدلی(اواسط ۱۳۷۰ تا اواسط ۱۳۷۲)

احمد مردخدا(۱۳۷۲)

مرتضی بیگدلی شاملو (۱۳۷۲ تا سه شنبه ۱۷/۴/۱۳۹۹)

احسان خاکی (سه شنبه ۱۷/۴/۱۳۹۹ تا …)

تعاون ، کار و رفاه اجتماعی دزفول

خسرو کیارسی(نوبت اول)

… غلامی

… آریانپور

عبدالمجید ابراهیمی زاد

… نوروزی()

خسرو کیارسی(نوبت دوم – … تا ۱۳۹۸)

مجتبی ظفری پور (از ۱۳۹۸ تا ۲۷/۲/۱۴۰۲)

علی فیروزکوهی (از ۲۷/۲/۱۴۰۲تا … )

تیپ ارتش ۲۹۲ زرهی (تیپ ۲) دزفول

… پاوند پور

امیر سرتیپ دوم بابک جلالی(سال ۱۳۹۵)

سرهنگ بابک جلائی علیزاده

تیپ حضرت مهدی(عج) سپاه حضرت ولی عصر(عج) از سال ۱۳۶۷

سردار عبدالکریم فضیلت پور

سردار حبیب سعید فر

سردار حسن شاهوارپور

سردار عبدالمحمد کوچک

سردار عبدالرحمن پورجوادی

سردار علی رجبی پور

سردار حسن نجفوندی

اداره ثبت احوال دزفول

ماشاالله طاهردناک

احمد افشار

… گلقرانی

محمدرضا زرشناس

اداره ثبت اسناد و املاک دزفول

غلامعلی یوری

… تفرقی

جهاد کشاورزی – جهاد سازندگی دزفول

عیدی فعال(مسئول ستاد پشتیبانی جبهه و جنگ جهاد سازندگی)

غلامعلی بهرنگ

حسن کاوسی

… شاکرزاده

غلامرضا تقویان

… مهران زاده

احمد زارعی

… کلانتر

بهروز قمرزاده (۱۴۰۲)

حفاظت محیط زیست دزفول

فرهاد قلی نژاد (۱۳۹۶)

مصطفی استادچینی گر

رضا قپانچیان(قپانچی پور)

مسعود نوری پور

حوزه هنری دزفول

علیرضا مهدویان

دادگاه انقلاب دزفول

حجت الاسلام محمدهادی یوسفی

سیدعلی آوایی

دادگستری شهرستان دزفول

محمدرضا الهی منش”بادزنچی”

سیدحسن رجبی

حجت الاسلام … ابوهلال

محمدیار ممبینی

فیصل مزرعه

دادستانی شهرستان دزفول

سیدعلی آوائی

بهزاد بهزادی

منصور محمدی خباز

مهدی آماده

دارایی دزفول

… جمشیدی

حمید چله مال

مظفر راشدی

حمیدرضا تختایی

دامپزشکی دزفول

… زمانی( ۱۳۵۶- ۱۳۵۹)

عباس حبیبی( ۱۳۵۹- ۱۳۶۰)

اسماعیل احراری(۱۳۶۰- ۱۳۶۳)

حسن بخشی( ۱۳۶۳- ۱۳۶۷)

اسماعیل احراری(۱۳۶۷- ۱۳۶۸)

صفرعلی عادلخواه(۱۳۶۸ به مدت شش ماه)

کرمعلی شمس آبادی(۱۳۶۸- ۱۳۷۱)

… جعفری(۱۳۷۱- ۱۳۷۴)

… پاک نژاد(۱۳۷۴- ۱۳۷۷)

عبدالحسین کرمی زاده(۱۳۷۷- ۱۳۹۲)

محسن ورجاوند(از ۱۳۹۲ تا …)

دانشکده اصول الدین دزفول

حجت الاسلام عبدالامیر عیدی عطارزاده

دانشکده فنی و حرفه ای پسران(دکتر عصاریان) دزفول

علیرضا مشعلچی(۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵)

سیدعنایت اله نوری زاده(۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷)

علیرضا آلاله(۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵)

سیدبهزاد علوی(۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶)

غلامرضا صندوق ساززاده(۱۳۹۶ تا …)

دانشگاه آزاد اسلامی – واحد دزفول

علیرضا عصاره(۱۷ سال)

علیرضا شکوه فر(۲ سال)

غلامحسین محمدی زاده(۲ سال)

قدرت الله متین(۳ سال)

کریم رضادوست(یک سال)

ناصر سراج خرمی(۱۳۹۲تا ۱۳۹۶)

علی افروس( ۱۳۹۶ تا آذر ۱۴۰۰)

محمدمهدی صافی(آذر ۱۴۰۰تا …)

دانشگاه پیام نور دزفول

رضا یوسفی حاجی آبادی(۹/۸/۱۳۹۵)

سیدمجتبی فارغ دزفولی

محمدحسین لطفی(۱۳۸۵ )

حیدررضا مهتدی

مهرداد اکبری(… تا آبان ۱۳۹۹)

عبدالکریم شاحیدر(از آبان ۱۳۹۹ تا …)

دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول

مهدی رضا درویش زاده

… رشیدیان

امیرحسین”همایون” شیروی

محمدحسن کرمی(… تا ۱۳۸۷)

علیمحمد آخوندعلی(دور دوم ۱۳۸۷-۱۳۹۲)

محمدرضا عصاری(سال ۱۳۹۲تا ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱)

مهدی بدیعی(۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱)

دانشگاه جامع علمی – کاربردی دزفول

علیرضا یوسفی

دانشگاه علوم پزشکی دزفول

عبدالرحیم صائمی نیا

یوسف پریدار

علی قمیشی

علیرضا خسروپناه

دانشگاه فرهنگیان دزفول – مرکز آموزش عالی شیخ مرتضی انصاری

حسین پوربختیار

عبدالکریم جمال

علیرضا افشاری

… ناصرپور

رادیو دزفول

علیرضا عصاره(۱۵ آبان ماه ۱۳۵۹ تا ۱۴ اسفند ۱۳۶۱ )

محمدهادی عارفیان(۱۵ اسفند ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۵ )

محمدرضا صابرزاده(… تا آخر تیر ماه ۱۳۶۵)

عبدالامیر مطیع رسول(اول مرداد ۱۳۶۵ تا ۳۰ فروردین ۱۳۷۴ )

احمد فرجاد”دل زنده”( اول اردیبهشت ۱۳۷۴ تا ۳۰ شهریور ۱۳۷۴ )

مهدی خواجه دزفولی(نوبت اول – اول مهر ۱۳۷۴ تا ۷ اسفند ۱۳۷۹ )

سیدعنایت اله کاظمینی(۸ اسفند ۱۳۷۹ تا ۱۲ تیر ۱۳۹۰ )

مهدی خواجه دزفولی(نوبت دوم – ۱۳ تیر ۱۳۹۰ تا ۱۴ اسفند ۱۳۹۱ )

محمدهادی مقدسیان(۱۵ اسفند ۱۳۹۱ تا ۱۵ آذر ۱۳۹۹)

سیدمحمدکاظمینی(۱۳ آذر ماه ۱۳۹۹ تا … )

راهداری و حمل و نقل جاده ای دزفول

علی مبارکه(… تا ۱۳۸۴)

سهراب دیباچی(۱۳۸۴ تا ۱۳۸۹)

بهزاد روحانی( اواخر اسفند ۱۳۹۸ تا شهریور ۱۳۹۹)

منصور نظریان سیاهپوش(شهریور ۱۳۹۹ تا آبان ۱۴۰۰)

محمدمهدی شریف(از آبان ۱۴۰۰ تا …)

راه و شهرسازی دزفول

… مردانی()

ابوذر موحدی(شهریور ۱۳۹۹ تا …)

ژاندارمری (فرماندهان) دزفول

غلامعلی کیانی

سرهنگ … آذری

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی”ناحیه مقاومت بسیج دزفول” (فرماندهان)

سید احمد آوائی(۱۳۵۸ تا ۳۱/۶/۱۳۵۹)

عبدالحسین مقدم نیا”باقری مقدم”(مهر ۱۳۵۹ تا پایان اسفند ۱۳۵۹)

علیرضا عندلیب(۱۳۶۰ – ۱۳۶۱)

مهدی رضا درویش زاده(۱۳۶۱)

ناصر سعد

حمید مبین فر

حسن حائری نیا

محمدکاظم رسولیان

ایرج نادبی زاده(… تا ۱۳۸۴)

محمدحسن فضیلت پناه(۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱)

عبدالامیر محتشمی راد(۱۳۹۰ تا اسفند ۱۳۹۶)

هادی سعادت زاده(اسفند ۱۳۹۶ تا …)

محمدرضا لیلی زاده(.. تا فروردین ۱۴۰۱)

بهروز حکمت پور(از فروردین ۱۴۰۱تا …)

شبکه بهداشت، درمان و علوم پزشکی(تا سال ۱۳۸۷)

محمدتقی بیگدلی شاملو

… محمدی

امیر تویسرکانی

محمدعلی اخوان(دوران دفاع مقدس)

… رنگچی

عباس قندرچی محمره

امیر حاتمی کیا

حیدرعلی مهتدی

مسعود اسدی نیا(دانشکده پزشکی از سال ۱۳۸۲)

عبدالرحیم صائمی نیا

یوسف پریدار

علی قمیشی

علیرضا خسروپناه

صنعت، معدن و تجارت”صمت”(۱۳۹۲)

(اداره بازرگانی سابق)

حمید صافدل

… طیب

حمید اژدری

ماشاالله علیپورلباف

میثم شکرچیان

سعید تابش

کیومرث چادرهانی”مهدی سعیدی نیا”

نصراله جایمند

مهراب عبداللهی

محمد غلامی

فرودگاه دزفول

امیر سرتیپ خلبان عبدالکریم عصاره(… تا ۱۳۹۳)

سعید عزتی(۱۳۹۳ – ۱۳۹۵)

علیرضا آئینی(۲/۱۰/۱۳۹۵ تا … )

مهدی قدرتی

فرآورده های نفتی

مهدی سعیدی نیا

فنی و حرفه ای دزفول

… صفار

محمدکاظم پورمند

… اوژن

… محمدی پناه

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دزفول

فاطمه جامعی (۱۳۵۹ لغالیت ۱۳۶۲)

رضا گلچین (۱۳۶۳ لغایت ۱۳۶۴)

کاظم بهنام فر (۱۳۶۵ لغایت ۱۳۶۹)

مرضیه اخلاقی (۱۳۷۰ لغایت ۱۳۷۵)

پروین وفایی (۱۳۷۶ لغایت ۱۳۹۵)

کمیته امداد امام خمینی دزفول

عبدالکریم هودگر

کاظم اردو

امیر ظاهرطحان

… خوشبخت

مسعود رحیمی

کمیته انقلاب اسلامی دزفول

کمیته انقلاب اسلامی دزفول از بدو پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تا نیمه دوم سال ۱۳۵۸ تحت مسئولیت شورایی مرکب از برادران:(غلامعلی رشید – حمید آستی – سيداحمد آوائي – غلامرضا خلف رضايي – سیداحمد زرهانی – حميد صفري – محمود عنایتي)

محمود عنایتی(۱۳۵۸ تا ۱۳۶۷) – منصور عطارنژاد(جانشین ۱۳۶۶ -۱۳۶۷)

غلامحسین صدوقی”بلغار”

عزیز خدادادی”عبدالعزیز خدادادی زاده دزفولی”(۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹)

رضا اسدمسجدی(۱۳۶۹ تا ۱۳۷۰)

و بعد از آن کمیته انقلاب اسلامی در سال ۱۳۷۰ با نیروی انتظامی ادغام شد.

اداره گاز دزفول

حسین سروش(۱۳۷۲)

احمدرضا مهتدی(۱۳۷۳ تا ۱۳۸۴)

عبدالرحیم ملکی(۱۳۸۵ تا ۱۳۹۵)

علیرضا توفیق زاده(۱۳۹۶ تا مرداد ۱۴۰۲)

سیدمهدی صادقی”صادق نساج”(از مرداد ۱۴۰۲ تا …)

لشکر ۷ حضرت ولی عصر(عج)

محمد رئوفی نژاد

مهدی کیانی

… دانایی

احمد سوداگر

… رودکی

… نوعی اقدم

… کاظمینی

… یزدان

حسن شاهوارپور

مخابرات دزفول

… افشار

… عظیمی

… عبدالملکی

محمد مخبردزفولی

مجید قنداق سازان”ترابی کیا”

مجید سمسار

هادی قلمبر ( … تا اردیبهشت ۱۳۸۵)

ناصر اسدمسجدی ( خرداد ۱۳۸۵ تا خرداد ۱۳۹۱ بمدت ۷ سال)

محسن ارجمندیان ( خرداد ۱۳۹۱ تا … )

مرکز فرهنگی دفاع مقدس دزفول

محمدکاظم رسولیان(۱۳۸۱ تا نیمه سال ۱۳۸۸)

بهزاد جولایی(نوبت اول – ۱۳۸۸ تا اول دی ماه ۱۳۹۰)

محمدرضا صفارپور(اول دی ماه ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳)

عبدالرحیم حسینی فر”سرپرست”(۱۳۹۳ تا اول دی ماه ۱۳۹۴)

بهزاد جولایی(نوبت دوم – اول دی ماه ۱۳۹۴ تا ۳ بهمن ۱۴۰۱)

هادی سعادت زاده(۳ بهمن ۱۴۰۱ تا …)

منابع طبیعی و آبخیزداری دزفول

… رکنی(۱۳۷۰ تا ۱۳۷۸)

… پولادزاده(۱۳۷۸ تا ۱۳۸۴)

… خامه گیر(۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱)

علی درخشانی فر(۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴ – ۱۷ سال معاونت )

بهمن شلال شاه آبادی(۱۳۹۴ تا …)

علیرضا فتح الهی زاده(تا خرداد ۱۴۰۱)

محمد شفیعی زاده(از خرداد ۱۴۰۱ تا …)

میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی دزفول

… اقتداری

یعقوب زلقی

حجت اله آریایی نیا(۱۳۹۹)

مهدی چناری(۱۳۹۹ تا ۱۷/۸/۱۴۰۰)

عباس چراغ چشم ( از ۱۷/۸/۱۴۰۰ تا ۱۷/۱۰/۱۴۰۱)

حمیدرضا خادم ( از ۱۷/۱۰/۱۴۰۱ تا … )

نمایندگان مجلس شورای اسلامی دزفول

دوره اول مجلس – سیداحمد زرهانی – ۱۳۵۸ – ۱۳۶۲

دوره دوم مجلس-حجت الاسلام سیدمصطفی فارغ – ۱۳۶۲ – ۱۳۶۶

دوره سوم مجلس-حجت الاسلام سیدمصطفی فارغ – ۱۳۶۶ – ۱۳۷۰

دوره چهارم مجلس – علیرضا صدرا – ۱۳۷۰ – ۱۳۷۴

دوره پنجم مجلس – مهدی رضا درویش زاده – ۱۳۷۴ – ۱۳۷۸

دوره ششم مجلس – سیدعلی سیدآقامیری – ۱۳۷۸ – ۱۳۸۲

دوره هفتم مجلس – سید احمد آوایی – ۱۳۸۲ – ۱۳۸۶

دوره هشتم مجلس – سید احمد آوایی – ۱۳۸۶ – ۱۳۹۰

دوره نهم مجلس – عباس پاپی زاده پالنگان – ۱۳۹۰– ۱۳۹۴

دوره دهم مجلس – عباس پاپی زاده پالنگان – ۱۳۹۴ – ۱۳۹۸

دوره یازدهم مجلس – سید احمد آوایی – ۱۳۹۸ – ۱۴۰۲

نهضت سوادآموزی(آموزش وپرورش دزفول)

سیدصدرالدین کاظمینی

غلامحسین ژولاپور

سیدعنایت الله کاظمینی

غلامحسین ژولاپور

امیر رافع

علیرضا شیرین صحرایی

نیروی انتظامی دزفول (فرماندهان) دزفول

کاظم مجتبایی

مرتضی دیبایی

… مشهدی غلام

ایرج نادبی زاده

احمد چنداز

علی الهامی

عبدالعلی زارع

… عیدی

روح اله گراوندی

ورزش و جوانان (تربیت بدنی) دزفول

… کیهانی(…)

غلامرضا فقیهی(…)

عبدالحمید کاشی(از سال ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۹۰)

پرویز رنگرز

ناصر نظری

خادمعلی تهذیبی

هلال احمر دزفول

حاج سیداسماعیل آوایی

حجت الاسلام سیدمصطفی فارغ دزفولی

… یگانه

عبدالعظیم رضای مرساق(نوبت اول)

علی بهزادی پور

عبدالعظیم رضای مرساق(نوبت دوم)

مصطفی طحان دزفولی

دوستان گرامی هرگونه کم و کاست و تغییر و اضافات در اسامی و مسئولیت ها را فقط از طریق قسمت نظرات همین پست و یا ارسال پیام خصوصی از طریق پیامرسان های ایتا و واتساپ (و نه در گروه) به اینجانب “محمدحسین دُرچین” (۰۹۱۶۶۴۲۲۸۴۱) گزارش داده تا با سند به لیست اضافه گردد. ممنونم

منبع : وب سایت چمدان آبی – دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در دوشنبه سوم مهر ۱۴۰۲ ساعت 12:45 توسط دُرچین  | 

محور مقاومت دزفول“سردار دکتر محمد رئوفی نژاد“

محور مقاومت دزفول“سردار دکتر محمد رئوفی نژاد“

(فرمانده لشکر ۷ حضرت ولی عصر(عج) در دوران دفاع مقدس)

انگیزه‌ای که باعث مقاومت مردم دزفول شد، حفاظت از شهر نبود بلکه به دلیل حفظ دین و نگاه دینمداری آنها بود که تن به مقاومت دادند، زمانی در دزفول ۴۰ مجتهد صاحب رساله داشتیم و هنوز بسیاری از محله‌های این شهر مانند بیگدلی‌ها، معزی‌ها و … به نام این بزرگان است. مردم دینمدار دزفول به تبعیت از آیت‌الله قاضی در شهر ماندند و صحنه جنگ را ترک نکردند. آیت‌الله قاضی حتی یک هفته نماز جمعه را در دزفول تعطیل نکرد و حضور مردم دزفول در شهر موجب تقویت روحی رزمندگان و رقم خوردن پیروزی‌های بزرگ در عملیات مختلف دفاع مقدس شد.

مقاومت دزفول مقاومتی ناگفته و نانوشته بود؛ آن زمان که شهر زیر آتش موشکها و خمپاره‌ها و گلوله‌ها بود نگاه همه مردم به آیت‌الله قاضی امام ‌جمعه این شهر معطوف شد و تأکید آیت‌الله قاضی بر این بود که هرجایی تخریب می‌شود فوراً بازسازی شود و بقدری مردم با هم همکاری داشتند که اگر مجروحی به بیمارستان می‌رفت بسیاری از دزفولی‌ها خود را برای دادن خون و یا انجام هر کمکی به بیمارستان می‌رساندند. یک عامل بنام دیگر هم، در ایجاد روحیه و بالا بردن مقاومت مردم نقش داشت و آن وجود شخصیتی همانند آیت الله قاضی در شهر دزفول بود. که با حضور مؤثر، پررنگ و فعالش در شهر، به نمادی از مقاومت و ایستادگی تبدیل شد.

از سمت راست: سردار رئوفی نژاد - سپهبد شهید صیاد شیرازی - آیت الله قاضی - سردار محمدعلی صبور

پیش از انقلاب، آیت الله قاضی با حمایتش از مبارزان انقلابی یک پشتوانه محکم برای انقلابیون به شمار می آمد. مسجد ایشان پایگاهی برای افراد انقلابی بود و آنها می دانستند که می توانند روی حمایت های همه جانبه آیت الله قاضی حساب کنند. با شروع جنگ، ما باز نقش محوری و تأثیرگذار آیت الله قاضی را در شهر می بینیم. ایشان نماز جمعه را اقامه می کردند و رزمندگان با حضور در نماز جمعه های شهر با روحیه ای بالا و مضاعف به جبهه ها باز می گشتند. حضور شخصیتی همچون آیت الله قاضی روحیه بسیار زیادی به مردم می داد.

در روزهایی که حجم موشک ها و گلوله های دشمن جان انسان های بی گناه زیادی را می گرفت، آیت الله قاضی استوار در شهر می ماند و فعالیت هایش را با قوت ادامه می دهد. از ۲۶۱۰ شهید شهر دزفول فقط ۹۰۰ نفر شهدایی هستند که در مناطق شهری و مسکونی زندگی می کرده اند و شهید می شوند. ۱۲۰ شهید از طفل شیرخواره سه روزه تا نوزاد یکماهه و زیر یک سال است. ۱۲۰ شهید هم کودکان یک سال به بالا تا زیر ۱۰ سال است و حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ شهید هم دختران و زنان بی گناه هستند. رقمی که شدت حملات و قساوت صدام در بمباران شهر دزفول را نشان می دهد.

در روزهای موشکباران و گلوله باران، نگاه همه مردم به آیت الله قاضی بود و او یک الگوی تمام عیار برای همه به شمار می رفت. یک بار در اوج موشک باران شهر، عده ای نزد آیت الله قاضی می روند و با اعتراض و گلایه می گویند: مردم به خاطر شما در شهر مانده اند و شما مردم را به ماندن تشویق می کنید الان این همه شهید می دهیم آخر جواب این شهدا را چه کسی می خواهد بدهد. ایشان هم در جواب می گوید: من به هیچ وجه کسی را مجبور و ملزم به ماندن در شهر نکرده ام. من فقط اختیار خود و خانواده ام را دارم و به کسی اجبار نمی کنم که در شهر بماند. اما خود و خانواده ام در شهر خواهیم ماند و شهرمان را ترک نمی کنیم.

آیت الله قاضی تأکید داشت هر جا تخریب و خرابی است باید به سرعت بازسازی شود. نمی خواست مردم خرابی شهر را ببینند و این ویرانه ها بر روحیه شان تأثیر بگذارد. به همین دلیل مردم نوبتی مشغول به کار می شدند و اگر موشک به جایی اصابت می کرد سریع کار بازسازی را انجام می دادند. گاهی مجبور می شدند محلی را در دو هفته چند بار بازسازی کنند. دیگر گروهی متخصص این کار شده بودند.

نگاه می کردند تا ببینند موشک به کجا خورده و بعد با پای پیاده و با بیل و کلنگ به محل خرابی می رفتند و آثار خرابی را از بین می بردند. گروهی هم مشغول آوار برداری و نجات زیر آوار مانده ها و بیرون کشیدن شهیدان می شدند.

اگر آن روزها مقاومت همه جانبه مردم دزفول نبود، شاید هیچ گاه خرمشهر از دست دشمن آزاد نمی شد. پس از مقاومت مثال زدنی مردم دزفول خبرگزاری های جهان لب به تحسین می گشایند و با تعجب و شگفتی روی تلکس خبرهای خود می آورند:

«شهری که تنها یک بیمارستان و یک جراح دارد با تمام قوا ایستاده است و مقاومت می کند.»

سردار دکتر محمد رئوفی نژاد فرمانده لشکر 7 ولی عصصر (عج) - نفر نشسته محمدحسین درچین مجری برنامه

برگرفته از کتاب: خطبه های مقاومت ص ۳۳ (محمدحسین دُرچین)

منبع : وب سایت چمدان آبی – دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۴۰۲ ساعت 18:3 توسط دُرچین  | 

مثنوی درد و دل شهید (شاعر: غلامرضا مه‌لقاء)

مثنوی درد و دل شهید (شاعر: غلامرضا مه‌لقاء)

شاعر ارجمند، شیرین بیان و خوش قریحه دزفولی استاد ارجمند جناب آقای غلامرضا مه لقاء در مثنوی خویش به گفتگوی پدر شهیدی با پسر شهیدش پرداخته است در این مثنوی استاد مه لقاء به زیبایی و با زبان قال، دیالوگ پدر را بر سر مزار جوان رعنایش ترسیم کرده و از او خواسته است که در عالم معنا جوابش گوید. در این پُست از سایت چمدان آبی(دانشنامه دزفول) شما می توانید در حالی که صدای شاعر را با لهجه دزفولی می شنوید متن مثنوی را هم به نظاره بنشینید.

شاعر، سراینده و گوینده: غلامرضا مه لقاء ، متخلص به “شاکر”

مثنوی درد و دل بووی شهید

قَلَم جونِ بُووَت اَمْشو وِلُم کُن

بی یِسْمّ پا پَتی مِی شِعر هِلُمْ کُن

اِی سیِنَم لَم بِلوُ بیِسَ اَ غُصَه

تَمومِ چار چووُم اَی غَم شَکِسَه

مَگُو کمتَر نِویس شاکِر اَ دِیـْرِی

اَ ای حالِی که دورِی تَم بِمیرِی

هِلُم اَمشو اَ تِشکِ دل نـِویسُم

اَ حالِ یَه بُووِی بی دل ِنویسُم

بووِی که مـَسِ جُومِ کووَکـِش بید

مَگُو بَچَش مَرِفتی لِف بووَش بید

مُ دِیدُم یَ پِیایی نِسَه سَر خاک

بِخُونَ نوحَه به لِیفِس مِینِ خاشاک

پاهاش سَر خاک بیدِن سَر به اَفلاک

بِگُف شُکرِت خُدا سینَش اَما چاک

دِلُم باد کُردَه می سینَم خُدایا

تُهِسُم اَ غَمِ رولَــــــــــم اِلاهـــا

تو فِکرِی کُن به حالِ زارِ زارُم

اَ دَس رَفتَه اِی صَبرُم بی قَرارُم

زِمین پی اِی فِروخِی تَنگ بِیسَ

دِلُم می رَه خِیالِش لَنگ بیسَ

تَک و تِینا بی یِسمَه نَم بِنارُم

تو اِذنِش دِ کمی آیَه کِنارُم

بِیو رولِی قَشنگِ نُور جَبینُم

دَمِی پیشُم نِشین تا رِیتَه بینُم

دِلُم تَنگ بیسَ سی قَدِ بُلَندِت

سی او نُورِ تِیاتْ بُرگا کَمَندِت

دِلم اَ ندو مَخو رِی گُلتَ بینُم

اَ مِی تِیکِ قَشنگِت بوسَه چِینُم

دِلُم اَندو مَخو بینُم نُمازتَ

رُکوع و سَجده وُو راز و نِیازتَ

دِلُم اَندو مَخُو فَمُمْ صِداتَ

قُنوتا نِصفِ شُووا بِی رِیاتَ

او صَلْواتا یَواشِ با صَفاتَ

او عَرسا رِختَه بیسیِ نِینَواتَ

دِلُم اَندو مَخو قِصّاتَ فَمُّم

شِکر رِیزون کُنی وَر غُصه خَندم

دِلُم اَندو مَخو دَر حالِ خَندَه

دَرِ دَردِ فِراقَ وَر مُ بَندَه

مَخم پُرسُم اَزِت رولی جَوُنُم

دِلِت اومَه زَنی آتَش به جُونُم

چِطور اومَه دِلِت می غَم نِشینُم

کَفَن دورِت مُ بَندُم مارتَ بینُم

چِطور اومَه دِلِت تینا هِلیمُون

سَرِ سِنگِ مِزارِت هِی کشیمُون

نَگفتی مارِتِ میرَه اَ هِجْرون

بِیُو سیل کُن اَ داغِت بیسَه حیرون

مَخُم دادِی کَشُم دادِی اَتَه دِل

که سُرخ بیسُم اَ داغِت مِثلِ اِژگِل

نَظر داشتُم سییِت جومَه بُروُنَ

اووُردِی بَر سَرُم جومَه دِروُنَ

به دِل داشتُم حَنا بَندونتَه بینُم

شَبوش رِیزُم لَبا خَندونتَ بینُم

اِمید داشتُم که مِی حِجْلَت نِشینی

دومات آیُم که مِی غُرفَت نِشینیِ

نَدونِسُم که غُرفَت سِنگرِت بِید

شَبُوشا تِیرِ تَرکش بَر سَرِت بِید

چه اوُمَه بَر سَرُم وَختی که دِیدُم

پُرَ تَرکش ای لارِت کاش نَبیدُم

مُ دوس داشتُم بینُم خونچَه بَروُنتَه

اما دِیدُم به چَشم توبُوت رَوُنتَه

تَشِ دِل نَم نِشینَه بِی قَرارُم

بِیُو اَمروز اَ مِی داغِت دِرارُم

بِیو رولِی شَهیدِ مِهرَبُونُم

جُوابُم دِ اَنیسو هَم زَبُونُم

صِدا اومَه اَ او بالایِ بالا

اَ مِی عَرشُو فَلَک هَف آسُمُونا

سَلامُم وَر بُووَم هَمِی هَمُونُم

بُووِی زَحمَت کـَشِ پُوکیزَه جُونُم

سَلام دارِن حُضُورِت هَم رَهونُم

رَفیقُونُم شَهیدونِ زَمُونُـم

حُضورِت اومَمَه اِی کربِلویی

بِبوسُم دَس پوهاتَ نِینَوویی

طَوافِت بِکُنُم دورِت بِگردُم

خُومَه سِف وَرضِرِیحِ دِلتِ بَنْدُم

خودَت دونِی که مَمْ مَسِ وَفاتُم

مُ سوزبیسی سَرِرِیشیِ صَفاتُم

خودِت دونی گِرِنْد خوردِی کَلافتُم

مُ مِی باغِ بِهِشت هَم دِل اَلاتُم

به عُشُوقِی گذشت بینشُون دَمُونِی

که یوسُف پی بووَش داشت یه زَمُونی

نَدونِسن گِریوِن یا که خَندِن

دَساشُونَ به شونٍ هَم بِوَنْدِن

بِمُندِن سیلِ کُردِن مِی تِیا هَم

نِشِسنْ هردوتاشُون رِی به رِی هَم

هوا بو گُـل گِـرُف بید بوی عَنبَر

هِزار صلوات خدا بات وَر پِیُمبَـر

بُووش گفتِش عزیز پَلوونُم

خُوشو مِی هَستِیُم هَمِی کـَسُونُم

کُـوَوک گفتش بووَه تـوپــَلَووُنِـی

کَشیدِی داغِ بَچَت مِی جَووُنِـی

بووَه تو سَرفرازِ سرفــَروزِی

که حَق بیسَه اَزِت روضِی روضِی

مَخُم آرُم به یادتِ اِی بِهِشتی

سَرِ سینَم حُسین(ع) خوب نِوشتی

محرم کِبْ رَسید شِیدا تو بِیدی

وِلایت پیشه وُ وِیلا تو بِیدی

هَمیشَه ذِکر مولانَ بِبُـردِی

سَرِ سُفرت یَتیمُونب اوُوردِی

اَ داغِ اکبَر و اصغر بِسوختی

اَ زینب سی اُمُون هر شو بِگُفتی

بگفتی یَ یَلی بید نُومِش عَباس

هَنی مثلِش نه اومَس اَیُها الناس

شُجاع بید لِف عَلی(ع) حیدر کرّار

سِپَهسالار و سَقا و عَلَمدار

شهیدش کُوردن آخر نابکارون

دَساش یَ لا تَنِش یَ لا به هامُون

مَخُم آروم به یادِت که بِگُفتی

دِلامونَ اَ زنگار هِی بِـرُفتی

بِگفتی اَ علی اضغر که تُشنَه

گُلیشَه دِردِن پی تیر سو شُعبَه

بگفتی وَر علی اکبر صلوات

که صُورت مثل پیغَمبر صلوات

قَمَر رِی وا بُلَند قامَتِ رَعنا

شَهیدِش کُوردِن آخر قومِ اَعدا

اَ سَجادِی(ع) که بَسِن دَس پُهاشَه

به غــــــــــارَت بُردِن کـُلِ چِیاشَه

اَ خِیما که بگُفتی عَرسِ رَخْتی

که زِن تَش چادورانَ تَم بِسُختی

بُووَه یادِت مِیا وَختیب رَسیدِی

سَرِ نَعشِ حسین(ع) خودتَه بِکُشتی

تو روزِ مَحشَرَه بَر پا بِکوردِی

هَمِی جونِ مُنَه پی خودتِه بوردی

مُنَم خو عاشُوقُو زارِ حُسینُم(ع)

مُ سربازو مُ دِل باختی خُمینُم

مُ اَر می کربَلا رُخصَت نَداشتُم

به دورونِ خودُم فرصَت خو داشتُم

جهاد اَندو پَرو بالشَه گُشید بِید

سی شیعَه دِشمِن اَندو نقشهَ چید بید

مَخاس تا شیعنَه وَردارَه اَی خاک

کِتاب شیعَنَه بَلکی کُنه تاک

نَدونِس که اُمون خِین خا حُسینیم(ع)

به زِیرِ پَرچَمِ پیر خــُـــــمـــــــیـــــــــنیم

نَدونس که جُهاد مِی خینُمونَ

به روزِش کِب رَسَه لِف دینُمُونَ

نَدونِس که یَلوونی هِی به اِیرون

به جَنگِن مِینِ میدون مِثلِ شیرون

نَدونِس که بسیج سَر بِدِرارَه

لِفِ آتَش سَرِ دِشمِن بِبارَه

بُووَه وَختِ جهاد بید وختِ رَفتن

نه خُفتیدَن نه ویسِیدَن نه گشتَن

دِفاع کُردِیم اَ ناموسمُون اَ خاکمُون

اَ قُراوون و اَ دینِ پاکِ پاکمُون

دفاع کردِیم که تا غِیرَت نَمیرَه

بُو وَه اِسلام بَر عالَم چِیرَه

جُدابیسِن سَرامُون اَ تَنامُون

که تا زِندَه مَنه اَصلِ حَیامُون

پَیُوم دائیم اُمون پی لارِ چاکمُون

نَبوردِیم سَر به داخِل مِینِ لاکمُون

بُووَه مَمنون که تَم هَم لالهَ کوشتِی

حَنا مُولا حُسینَ(ع) وَر مُ مُوشتِی

بُووَش خوش حال بِیس گفتِش سُتینُم

تُنه بَهرِ خدا دادُم به دِینُم

تو اَ خُمبِ شُهادَت جُوم کَشیدِی

تُرِ عِشقَ تو یَ شُووَه بُریدِی

تو مِی بُونِ شُهامَت پَرچَمی زِی

بی یِسیِ اِفتخارُم پَرپَرِی زِی

تو مِی هَف آسُمُونا گُل بِکورِی

تولِف اَبـْرِ رِشادَت هِی بِبورِی

تو مَسِ ساغِرِ مُولا حُسینی(ع)

تو سینَه چاکِ بی باکِ خُمینِی

تو دِل باختِی حُسین (ع) و کربَلوئی

خدا داد اَی جُدوئی اَی جُدوئی

بِیُو رولَم هَنِی بو گُل مِیایَه

اَ سجادَت صدا چار قُل مِیایَه

بِیُو رولَم دُعا کن سی جَوونُون

که رَه راسَه رووِن مِی رَه اِمامُون

دُعا کُن تا که آغامُون بیایَه

گلِ دوزَه او مُولامُون بِیایَه

دُعا کُن تا امُونَم در رِکابِش

مَنِیم تا روزِ مَحشَر در کِنارِش

منبع : وب سایت چمدان آبی – دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 11:21 توسط دُرچین  | 

شهید عظیم اسدی مشکال

شهید عظیم اسدی مشکال، شهید دزفولی

دانشجوی ریاضی دانشگاه شهید چمران اهواز


شهید عظیم اسدی مشکال دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه شهید چمران اهواز سال ۱۳۳۶ در شهرستان دزفول متولد شد و در سیزدهمین روز از فرودین ماه سال ۱۳۵۷ به دست ساواک دزفول به شهادت رسید.

شهید عظیم اسدی مشکال را اولین شهید انقلاب اسلامی دزفول لقب داده‌اند. او دانشجوی دانشگاه شهید چمران اهواز بود و زمانی که دانشجویان دانشسرای تربیت دبیر و شهید چمران(جندی‌شاپور) اهواز تصمیم می‌گیرند که در روز نهم فروردین‌ماه ۱۳۵۷ ، که برابر با چهلم شهدای ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز است ، بانک‌ها و مراکز اقتصادی وابسته به شاه را در دزفول به آتش بکشند، قرار بر این می‌شود که عملیات در قالب چند تیم انجام شود که در هر تیم، یک نفر شیشه بانک را شکسته و دیگری بنزین ریخته و نفر سوم آتش بزند. عظیم مأمور آتش زدن بانک ملی چهارراه سی‌متری شریعتی می‌شود. اما عملیات لو رفته و عظیم بی‌خبر از این موضوع که مأموران لباس شخصی در کمین آن‌ها هستند، ساعت شش صبح اقدام به آتش زدن بانک می‌کند و بلافاصله با رگبار مسلسل مأموران مواجه و دستگیر می‌شود. عظیم را به شهربانی منتقل کرده و در هوای سرد اوایل فروردین‌ماه، با آب سرد بدنش را خیس کرده و شروع به شکنجه می‌کنند سپس دستبند می‌زنند و به تنه درخت می‌بندند. سرپاسبان محمدتقی حاجی عیدی از شکنجه گران شهربانی (حاجی عیدی در تاریخ ۲۳ /۱۲/۵۷ به جرم شهادت عظیم به سزای عمل خود می‌رسد و اعدام می‌شود) آنقدر عظیم را شکنجه می‌دهد که عظیم، زیر شکنجه از هوش رفته و پس از انتقال به سلول که پزشک ساواک او را معاینه می‌کند رو به سرگرد نوید می‌گوید :«کارش تمام است». نام شهید عظیم اسدی مشکال که مظلومانه و به بی‌رحمانه‌ترین وجه ممکن توسط نیروهای فاسد رژیم به شهادت می‌رسد، به عنوان طلایه‌دار خط سرخ شهادت انقلاب اسلامی دزفول همیشه می‌درخشد.

هاشم ستاری رئیس وقت ساواک دزفول بعد از اطلاع از شهادت عظیم، به شهربانی زنگ‌زده و می‌گوید: «باید جنازه او را از بالای پل حمید آباد به رودخانه می‌انداختید که جنجال به پا نشود. ما خیلی از افراد سیاسی را که زیر شکنجه می‌میرند به رودخانه می‌اندازیم»

بعد از تحویل جنازه شهید، آثار شکنجه از قبیل : ضربات باتوم، سوختگی در پشت به وسیله اتو، خون‌مردگی اطراف چشم‌ها، شکسته شدن دندان‌ها، کبودی تمامی قسمت‌های بدن به دلیل ضربات شلاق کاملاً مشهود بوده است.

در اسناد ساواک برای سرپوش گذاشتن به شکنجه‌های وحشیانه، مرگ عظیم را در اثر اصابت سر او به جدول کنار خیابان مطرح می‌کنند و اینکه او را به بیمارستان انتقال داده و معالجات مؤثر نبوده است و وی فوت‌شده است.

فردای روز سیزدهمین روز از فروردین ماه، مردم قدرشناس دزفول، تشییع بسیار باشکوهی برای او برگزار کرده به طوری که خیل جمعیت را تانک‌های رژیم شاه مشایعت می‌کنند؛ مردم از درب “مسجد جامع” تا شهیدآباد پیکر او را تشییع می‌کنند. مرحوم علامه مخبر با گریه بر پیکر عظیم نماز می‌خواند و عظیم مهمان بهشت می‌شود. سپس مردم درب منزل شهید اسدی مشکال رفته و شعار سر می‌دهند.

مرحوم علامه مخبر ۱۵ فروردین‌ماه ۱۳۵۷ در مجلس ترحیم عظیم شرکت می‌کند و منبری آتشین می‌رود که جملات سخنرانی او در اسناد محرمانه ساواک آمده است. مجلس ترحیمی که در محاصره تانک‌های دشمن در مسجد جامع برگزار می‌شود و بعد از این مراسم علامه مخبر ممنوع المنبر می گردد.

منبع : وب سایت چمدان آبی – دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 22:59 توسط دُرچین  | 

متن کامل وصیت نامه شهید حسین بیدخ قبل از عملیات فتح المبین

متن کامل وصیت نامه شهید حسین بیدخ قبل از عملیات فتح المبین

” کل نفس ذائقة الموت ” هر نفسی مزه مرگ را خواهد چشید.

آنان که به هزاران دلیل زندگی می‌کنند نمی‌توانند به یک دلیل بمیرند و آنان که به یک دلیل زندگی می‌کنند با همان دلیل نیز می‌میرند.

بعد از یک عمر گناه حال باید در آزمایش الهی آماده سفر مرگ بشوی، بعد از یک عمر معصیت حال باید افسوس یک عمر خطا را بخوری، بعد از یک عمر خنده حال باید نشست و بر یک عمر اشتباه رفتن و نفهمیدن گریست، دیگر جای خنده نیست آخر دلیلی بر خندیدن نیست، آخر در کجای دنیا انسانی که بین بهشت و جهنم در رفت و آمد است خود را به خندیدن خوشحال می‌کند.

هر نفسی مزه ی مرگ را خواهد چشید، برای عده ای مرگ گلو بند زیبایی است بر گلوی دختران و برای عده ای مرگ خاری است در گلو که هرگز پایین نمی‌رود. عجیب است حال انسانهایی که می‌دانند می‌میرند و می‌دانند در پای میز محاکمه به بند کشیده خواهند شد اما باز نشسته‌اند و دست بر روی دست، می‌خورند و می‌خوابند آسوده و بی خیال، چه عجیب است داستان آدمی که می داند بعد از مرگ، او را باز خواست می کنند اما بی خیال از یک زندگی آسوده روز را به معصیت می‌گذراند و شب آسوده همراه شیفتگان رؤیاها به خواب می‌رود.

بعد از یک عمر حساب نکردن حال باید حساب پس داد، “حاسِبوا قَبْلَ اَنْ تُحاسَبوا ” دیگر چاره‌ای نیست جز گریه، گریه به حال خویش و گذشته‌هایی که هرگز به عقب بر نمی‌گردد. گناهانی که تا ابد وسیله شکنجه روح تو شده، دیگر هیچ چاره‌ای نیست جز دعا که خداوندا، با عدلت با من رفتار نکن که جز آتش جهنم نصیبم نیست، با عفوت از من گذر که بجز عفو تو امیدی نیست.

خدایا، گناهکارم، خطا از من است، می‌دانم همیشه مغلوب نفسم شده‌ام خدایا از من درگذر که جز گذشت تو منزلگاه من جز دوزخ چیزی نیست. خدایا ای مهربان‌ترین مهربانها، ای عزیزترین عزیزانم، ای زیباترین زیبا رویان در نزدم، ای پاکترین پاکان، ای نوید دهنده، ای برپا کننده، ای همیشه زنده، ای میراننده، ای سریع الرضا، ای کاشف البلاء، ای گذرنده، به هر نحو می‌خواهی بکشیم، بکشم. به هر گونه می‌خواهی ببریم، ببرم. اگر یک بار به مرگم راضی نیستی هر بار بکشم، زنده‌ام کن باز بکشم، حاضرم، راضیم فقط یک چیز از تو می‌خواهم: ای عزیز از من بگذر، گناهانم را محو کن، آتش جهنم را یار من مکن.

خدایا، بار الها، معبودا، ایزدا، ای یار صالحان، ای دشمن کافران، ای همراه متقیان، ای عدو ظالمین، ای با مؤمنین یار و با مشرکین خصم، جز به تو امید نیست ای خالق، ای حاکم، با عدلت با من حکم مکن.

ای همیشه زنده، زندگی آن دنیا را برایم در دوزخ مخواه، ای میراننده‌، مرگ مرا زندگی برای دیگران ساز، برای ملتم، دینم و امتم. برای آن سیاه دربند، برای آن سفید بی چیز، برای فقیر غمین، برای آنان که جز اشک سلاحی ندارند و جز ذکر تو دوایی.

برادرم، خواهرم، مادرم، ای پرورش دهنده روحم، پدرم ما را فراری از مرگ نیست و با مردن نیز فراری از حکم خدا نیست، خوشا بحال آنان که جز راه خدا راهی ندارند و جز ذکر خدا یادی ندارند. پدرم، مادرم، برادرم و خواهرم از اینان باشید. به لحظه مرگ زندگی جز افسوس چیزی نیست خویشتن را بیابید. به لحظه وداع گناهان معذب روح اند، زندگی را دریابید به هنگام مردن از مرگ فراری نیست، خدایی زندگی کنید چنان باشید که به قول امام علی(ع): ” برای هر لحظه مردن آماده باشید.”

دوربین فیلم برداری خدا را که هیچگاه ندیدم، حالا دیدم گویی فرشتگان مأمور در حال گرفتن فیلم از مایند. برادرم چنان زندگی کن که همیشه دوربین خدا را در حال گرفتن فیلم از خود ببینی.

زیاد مخواب که فردا باید سالها در زیر خاک بخوابی، زیاد مخور که برای خوردن وقت هاست، زیاد مخند که دلیلی بر خندیدن نیست، به هر کجا می روی بدان سرانجام دیدار آن دنیاست.

مرگ را همیشه ببین، با گذشت باش که خدا نیز از تو بگذرد، پدرم، مادرم اگر در نزدتان عزیز نبودم و وجودم برایتان جز رنج هدیه ای نبود خوشحال باشید که رفتم و اگر در نزدتان عزیز و گرامی بودم بدانید که خدا سفارش فرموده است ” از آنچه دوست دارید انفاق کنید.” مرا انفاق در راه خدا فرض کنید، بهترین انفاقتان.

خواهرم حجاب تو سنگری است آغشته به خون من، می دانم بالاتر از آنی که سفارش به پوشش و حجاب تو را کنم ولی بدان تفنگی که در دست من است چادری است که بر سر توست اگر میل به حفظ سلاحم داری چادرت را سلاحم بدان.

برادرم زندگی چند صباحی بیش نیست، نیامده می گذرد، آنچنان سریع می‌گذرد که رود به دریا می پیوندد. چنان زندگی کن که فردا برای رفتنت وحشتی نداشته باشی.

برادر، کوچکتر از آنم که به تو چیزی یاد دهم اما می‌خواهم بگویم داستان قیامت داستان حقیقی است اگر نمی‌دانی سعی کن بدانی و اگر می‌دانی سعی کن ببینی و اگر می‌بینی سعی کن عمل کنی، فردا دفترچه ی‌ اعمالت را جلویت باز می‌کنند و تو چیزی نداری، جوابی نداری جز یک کار، افسوس، افسوس، افسوس بر عمری که گذشت. در کودکی بازی، در جوانی مستی، در پیری سستی، پس کی خدا پرستی؟

برادرم می خواهم با زبان عاجزم و با قلم ناتوانم برایت سفارش کنم، وصیتی نمایم، پیامی دهم، می خواهم بگویم برادر، روحانیتی که اکنون پرچمدار این انقلاب است، پیشرو این اسلام است, حفظش کن. هر چه به تو گفته اند دروغ است. به خدا آنها را دیده ام بر منبرها و در سنگرها, با زبانشان و با سلاحشان, دیده ام در جبهه ها, جایی که ما را توان و شهامت رفتن نبود آنها رفته اند، به آنها احترام بگذار، البته نه آنهایی که از روحانیت تنها چیزی که دارند عبا و عمامه‌ای است.

برادر امام را تنها نگذارید که فردا باید به غم این اشتباه افسوس‌ها بخورید. فقط این را بدانید که اگر او نبود ما هنوز می بایست سر صف سینما‌ها به سر و کول هم بزنیم، در سالن های قمار به دعوا بپردازیم، حس حقارت و کوچکی ما را عذاب دهد.

بخدا من او را افتخار دینم و ملتم می‌دانم و باعث افتخار خودم. با جانم با ذره ذره ی وجودم در خوابم، در زندگی ام، در شلیکم، در نمازم، به هنگام نیازم، به هر زمان، در هر کجا با هر زبان او را دعا می‌کنم، تو نیز او را دعا کن. اگر او نبود هنوز ما می‌بایست ذلت پذیرش ظلم را به خاطر مصلحتی پوچ بپذیریم، اگر او نبود ما از مسلمان بودن خویش هیچ نداشتیم جز نمازی که نماز نبود و جز روزه ای که جز گرسنه بودن فایده‌ای در بر نداشت.

نمی‌دانم تو او را چه می‌دانی، من او را مسلمانی مجاهد، مجاهدی مؤمن، مؤمنی عابد، عابدی سرکش، سرکشی متواضع، متواضعی پیروز، پیروزی ساکت، ساکتی خروشان و خروشانی ساکت می‌دانم. او را دعا می‌کنم تو نیز او را دعا کن.

برادر، وکیلت می‌کنم از جانب خودم تا بعد از مرگم و شهادتم راهم را ادامه دهی.

آمریکا را همیشه دشمن بدار، سعی کن همیشه بمبی باشی تا هر کجا خواستی ضامن آن را بکشی و هزاران کثیف را از زندگی که برای آنها چیزی جز نفس کشیدن نیست راحت کنی.

برادر، خون شهدا را همیشه عزیز دار «پیمان مقدس ما خون من است.»

از یادم مبر که محتاج بیاد توام، برادر هر شب جمعه بر سر قبرم، منزلگاه ابدیم حاضر شو برایم دعا کن که خدا از من بگذرد.

از کسی کینه‌ای ندارم جز دشمنان خدا، آمریکا، شوروی و ابرقدرتهایی که حاضرند هزاران نفر بمیرند تا خود بر مسندی که مسند نیست تکیه زنند. به همه مهر می‌ورزم جز دشمنان دینم، ملتم، مذهبم، مکتبم و راهم.

برادر اگر امانتی نزدم داری از خانواده‌ام بگیر یا در راه خدا گذر کن. هر امانتی نزدت دارم یا در راه خدا برایم انفاق کن و یا به تو بخشیده می‌شود. همه را به خدا می‌سپارم، از همه شما طلب عفو و گذشت دارم.

خدایا به حال کسی که جز اشک سلاحی ندارد و جز یاد تو دوایی, رحم کن که محتاج یک راحمم.

حسین بیدخ ـ ۲۲ اسفند ۱۳۶۰ – پادگان دو کوهه

منبع : وب سایت چمدان آبی – دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 12:34 توسط دُرچین  | 

پنجاه پُست اول سایت چمدان آبی در وبلاگ چمدان آبی

پنجاه پُست اول سایت چمدان آبی

**********************************

جهت مشاهده هر کدام از پست ها، بر روی لینک مربوط به آن، کلیک نمایید.

1 - آغاز به کار سایت چمدان آبی

https://chamadaneabi.ir/site-chamadane-abi/

2 - وجه تسمیه و علت نامگذاری چمدان آبی

https://chamadaneabi.ir/ellat-namgozari/

3 - مسجد جامع دزفول با قدمتی 1000 ساله

https://chamadaneabi.ir/masjed-jame-dezful/

4 - زندگی نامه شیخ اعظم انصاری دزفولی

https://chamadaneabi.ir/zendeginame-sheikh-morteza-ansari/

5 - اسامی فرمانداران شهرستان دزفول پس از انقلاب اسلامی

https://chamadaneabi.ir/asami-farmandaran-dezful/

6 - سردار شهید لطفعلی لطفی‌خلف، اولین مداح شهید دزفول

https://chamadaneabi.ir/shahid-lotfikhalaf/

7 - اصلیت و نژاد دزفولی ها

https://chamadaneabi.ir/asliyat-dezfuliha/

8 - اداره ی آموزش و پرورش دزفول + اسامی مدیران

https://chamadaneabi.ir/amouzesh-va-parvaresh-dezful-modiran/

9 - از میدان فوتبال تا میدان مین – خاطره ای از شهید عبدالکریم پورمقامی به نقل از خواهرِ شهید

https://chamadaneabi.ir/shahid-pourmaghami-football-min/

10 - بُمبِرَه تِرُّو(دره ی ارواح دزفول) – حکایت اول از حکایات دزفولی

https://chamadaneabi.ir/hekayat-1-bomberah-terroo/

11 - نویسندگان و شاعران دزفولی

https://chamadaneabi.ir/nevisandeh-shaer-dezfuli/

12 - خلبان ناکام عراقی در دزفول

https://chamadaneabi.ir/khalaban-nakam-araqi-dar-dezful/

13 - رادیو دزفول

https://chamadaneabi.ir/radio-dezful-start/

14 -قدمت شهرداری دزفول + اسامی شهرداران دزفول

https://chamadaneabi.ir/shahrdari-dezful-asami-shahrdaran/

15 - مشاغل قدیمی مردم دزفول و ایران

https://chamadaneabi.ir/mashaghel-ghadimi/

16 - فرزندان دزفول (مسئولین کشوری بعد از انقلاب اسلامی)

https://chamadaneabi.ir/farzandene-dezful-masoulin/

17 - امامزاده حضرت سبزقبا(ع) دزفول، برادر امام رضا(ع)

https://chamadaneabi.ir/emamzade-sabze-ghaba/

18 - استاد حسن عباسی دزفولی – پیشکسوت ورزش دزفول

https://chamadaneabi.ir/hasan-abbasi-dezfuli/

19 - حاج محمدرضا قصری(مؤسس دعای ندبه سیار دزفول)

https://chamadaneabi.ir/haj-mohammadreza-ghasri/

20 - اسامی 72 تن شهدای حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران – هفتم تیرماه 1360

https://chamadaneabi.ir/72-tan-hezb-jomhoori/

21 - زندگینامه شهید علیرضا چراغ زاده دزفولی (نماینده مردم رامهرمز و هفتکل در مجلس شورای اسلامی)

https://chamadaneabi.ir/shahid-cheragh-zadeh-dezfuli/

22 - شهید حجت الاسلام سید محمدکاظم دانش دزفولی (نماینده شوش و اندیمشک در مجلس شورای اسلامی)

https://chamadaneabi.ir/shahid-danesh/

23 - نشریات دزفول

https://chamadaneabi.ir/nashriyat-dezful/

24 - اسامی کارگزاران حج و زیارت دزفول و مدیریت مرکز خوزستان اهواز

https://chamadaneabi.ir/asami-kargozaran-haj/

25 - هنرمندان دزفول

https://chamadaneabi.ir/honarmandane-dezful/

26 - ورزشکاران دزفولی

https://chamadaneabi.ir/varzeshkarane-dezful/

27 - وجه تسميه و پيشينه تاريخي نام دزفول

https://chamadaneabi.ir/vajhe-tasmieh-dezful/

28 - دزفول، شهری با شهرتی جهانی

https://chamadaneabi.ir/dezful-shohrat-jahani/

29 - مساجد دزفول و حومه

https://chamadaneabi.ir/masajed-dezful/

30 - محرم و سابقه ی عزاداری در دزفول

https://chamadaneabi.ir/pishine-moharram-dezful/

31 - مداحان و شاعران آئینی شهرستان دزفول

https://chamadaneabi.ir/maddahan-zakeran-dezful/

32 - مراسم محرم در دزفول

https://chamadaneabi.ir/marasem-moharram-dezful/

33 - اسامی خبرنگاران دزفول

https://chamadaneabi.ir/khabarnegaran-dezful/

34 - اسامی پزشکان دزفولی

https://chamadaneabi.ir/simaye-moharam/

35 - سیمای محرم در دزفول

https://chamadaneabi.ir/simaye-moharam/

36 - مفاتيح الحسين(ع)

https://chamadaneabi.ir/mafatihol-hossein/

37 - عنایات امام حسین(ع) – کربلایی ملا سالار خامسی

https://chamadaneabi.ir/enayat-emam-hossin/

38 – تاریخ شفاهی مسجد حضرت امیرالمؤمنین(ع) دزفول

https://chamadaneabi.ir/masjed-amiralmomenin-dezful/

https://chamadaneabi.ir/masjed-amiralmomenin-dezful/

39 - اسامی خانواده بزرگ رادیو دزفول

https://chamadaneabi.ir/asami-radio-dezful/

40 - خاطره مقام معظم رهبری از فعالان فرهنگی دزفول

https://chamadaneabi.ir/khatereh-rahbari-farhangi-dezful/

41 - چند برادری های جبهه ای

https://chamadaneabi.ir/chand-baradariha/

42 - جن های حمام گربه = اَجِنّه هایِ حَمُومِ گُربَه

https://chamadaneabi.ir/jen-hamam-gorbeh/

43 - عمليات كربلاي چهار – اسامی شهدای دزفول

https://chamadaneabi.ir/karbala-4-dezful/

44 - محله ها و اماکن قدیمی دزفول

https://chamadaneabi.ir/mahallate-dezful/

45 -عملیات کربلای پنج شلمچه(اسامی شهدای دزفول)

https://chamadaneabi.ir/karbala-5/

46 - چهارشنبه سیاه دزفول ( 1357/10/27 )

https://chamadaneabi.ir/choharshanbe-siyah-dezful/

47 - جن و باور دزفولی ها

https://chamadaneabi.ir/jin-bavar-dezfuliha/

48 - آخرین خطبه آیت الله قاضی دزفولی

https://chamadaneabi.ir/akharin-khotbe-ayatollah-ghazi/

49 – زندگینامه آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی

https://chamadaneabi.ir/zendeginame-ayatollah-ghazidezfuli/

50 - لیست موضوعی پُستهای اول تا پنجاهم سایت چمدان آبی

https://chamadaneabi.ir/50post-aval/

منبع : وب سایت چمدان آبی - دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 17:31 توسط دُرچین  | 

آخرین خطبه آیت الله قاضی دزفولی

آخرین خطبه آیت الله قاضی دزفولی

(آخرین خطبه آیت الله قاضی دزفولی – جمعه ۴ بهمن ۱۳۶۴)

مناسبت و ریدادهای این روز:

سالروز شهادت دخت پیامبر گرامی اسلام(ص) بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(س)

حضور آیت الله شیخ ابوالحسن شیرازی امام جمعه مشهد در جمع نمازگزاران جمعه در دزفول

اقامه آخرین نماز جمعه به امامت آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی امام جمعه دزفول

موضوعات آخرین خطبه آیت الله قاضی دزفولی:

تقدیر از نمازگزاران، مردم، نیروهای مسلح، شهدا و خانواده شهیدان – قرائت سوره مبارکه کوثر – مطالبی درباره شهادت حضرت صدیقه طاهره(س) و شرح زندگانی آن حضرت – بازتاب سفر ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، حجت الاسلام والمسلمین خامنه ای به کشورهای آسیایی و افریقایی

آیت الله قاضی در خطبه های نماز جمعه درباره تفسیر سوره مبارکه کوثر فرمودند:

در سال ۱۳۲۲ و در مسیر بازگشت از سفر حج بیت الله الحرام به همراه آیت الله میزا محمدعلی بیگدلی در یکی از منازل بین راه با عالمی عرب، برخورد و با وی مباحثه کردیم.

ایشان در میان مباحثه، شروع کردند به تلاوت آیاتی از سوره مبارکه یونس و بنده از حفظ، ایشان را همراهی کردم. او از من پرسید: مگر تو حافظ قرآنی؟ آقای بیگدلی به او گفت: مگر می شود کسی که قرآن در منزل او نازل شده است، حافظ قرآن نباشد؟

آن عالم پرسید: مگر از محمد(ص) نسلی بر جای مانده است؟ من با اشاره به سوره کوثر به او گفتم: اگر از پیامبر اکرم(ص) نسلی بر جای نمانده است پس نعوذاً بالله یا پیامبر، سوره کوثر را از جانب خود آورده است و یا اینکه خداوند خُلف وعده کرده است. آن عالم عرب با قاطعیت گفت: نه، هیچکدام از این موارد نیست. او سپس مجاب شد و ما با سرافرازی از این مباحثه بیرون آمدیم.

مدیر سایت چمدان آبی و نویسنده کتاب خطبه های مقاومت و مجری نماز جمعه دزفول در کنار آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی

برگرفته از کتاب خطبه های مقاومت – نویسنده: محمدحسین دُرچین

منبع : وب سایت چمدان آبی - دانشنامه دزفول

+ نوشته شده در جمعه هفتم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 14:29 توسط دُرچین  | 

عملیات کربلای پنج شلمچه(اسامی شهدای دزفول)

عملیات کربلای پنج شلمچه(اسامی شهذای دزفول)

عملیات کربلای ۵ در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۳۶۵ با رمز یا زهرا (س) در منطقه جنوب و جبهه ی جنوبی شلمچه و کانال زوجی با هدف تصرف اراضی شلمچه و آزاد سازی جزیره بوارین و جزیره ام الطویل و جزایر فیاض و بوبیان و کانال ماهیگیری و پیشروی به سوی شهر بصره با وسعت ۱۵۰ کیلومتر مربع منطقه عملیاتی و به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و به استعداد ۱۶ لشکر و ۶ تیپ آغاز گردید و به مدت ۴۵ روز ادامه یافت.

در این عملیات سازمان رزم نیروهای عمل کننده سپاه پاسداران شامل ۳۰ هزار پاسدار، ۶۵ هزار پاسدار وظیفه و ۱۲۰ هزار نفر بسیجی بود که با عبور از کانال ماهی و شکستن خط نوک جزیره بوارین و عبور از پنج ضلعی و کانال زوجی و نهر دوعیجی و نهر جاسم توانستند به دشمن حمله ور شده و با به اسارت گرفتن ۲۶۵۰ اسیر عراقی و با به هلاکت رساندن ۹۰۰۰ هزار کشته از نیروهای دشمن تلفات سنگینی به آنان وارد نمایند و با کسب نتایج عبور از موانع نفوذ ناپذیر دشمن در شرق بصره. تضعیف موقعیت سیاسی و نظامی عراق را رقم زنند و جنبه مهم این عملیات غلبه ی ابتکار عمل سپاه پاسداران بر اندیشه و قدرت نظامی عراق بود.

لشکر قهرمان ۷ حضرت ولی عصر(عج) با استعداد ۱۰ گردان رزمی در این عملیات شرکت داشت و همپای سایر رزمندگان اسلام حماسه ساز این عملیات گردید .

شهرستان دزفول در این عملیات ۷۴ شهید از دلاور مردان خود را تقدیم راه قرآن و آزادی خاک میهن عزیز ایران اسلامی نمود.

نام عملیات: کربلای ۵

تاریخ عملیات: ۱۹/۱۰/۱۳۶۵

رمز عملیات: یا زهرا (س)

وسعت عملیات: ۷۵ کیلومتر مربع،

نوع عملیات: تک گسترده

منطقه عملیات: جبهه جنوبی شلمچه، کانال زوجی

هدف عملیات: تصرف شلمچه، پیشروی به سوی بصره

فرماندهی عملیات: سپاه پاسداران

سازمان رزم: سپاه پاسداران

نیروهای عمل کننده: سپاه پاسداران

استعداد نیروهای درگیر خودی: ۲۲۰ گردان

تلفات عراق: ۱۰۰۰۰۰ کشته و زخمی و ۲۶۵۰ اسیر.

نتایج عملیات: حفظ سر پل کانال ماهی، تصرف قرارگاه لشگر ۷ که الحاق جبهه خودی را بهبود بخشید و پیشروی در جزیره شلمچه را موجب شد.

یگانهای عملیاتی: لشکر ۷ حضرت ولیعصر(عج)، لشگر ۵ نصر، لشگر ۱۰ حضرت سیدالشهدا(ع)، ۱۹ فجر، ۲۵ کربلا، ۳۱ عاشورا، ۴۱ ثارالله، و تیپ های ۱۲ قائم و ۱۸ الغدیر، لشگرهای ۱۷ حضرت علی بن ابیطالب(ع)، ۱۴ امام حسین(ع)، ۸ نجف اشرف، ۳۲ انصار الحسین، تیپ های ۹ بدر(مجاهدین عراقی)، ۴۴ قمر بنی هاشم، لشگرهای ۲۷ حضرت محمد رسول الله(ص)، ۱۰۵ قدس، ۱۵۵ ویژه شهدا، ۵۷ حضرت اباالفضل(ع) و تیپ های ۴۸ فتح و ۲۹ نبی اکرم.

نیروهای مانوری شرکت کننده: ۲۴ یگان شامل ۳۰ هزار پاسدار، ۶۵ هزار سرباز و ۱۲۰ هزار بسیجی در عملیات کربلای ۵ شرکت داشتند و این در حالی بود که سپاه در این عملیات ۲۲۰ گردان نیرو را به کار گرفت و با توجه به استعداد به کار رفته در این عملیات گردان های سپاه استعدادی بین ۸۵۰ تا ۱۰۰۰ نفر داشتند.

اهداف یگان مانوری: لشگر ۴۱ ثارالله، عبور از کانال های پرورش ماهی، لشگر ۲۱ امام رضا(ع)، شکستن خط نوک بوارین، لشگر ۳۱ عاشورا و ۱۹ فجر، عبور از پنج ضلعی، ۳۲ انصار الحسین، عبور از پل شمالی، کانال زوجی به داخل مثلث غرب کانال زوجی، تیپ ۱۲ قائم و گروه تانک شریفی، تسلط مثلثی، لشگر نصر امتداد دژ تا دو تا جاده‌ی آنتی پشت آن در جزیره بوارین، لشگر ۱۰۵ قدس تصرف بوارین، تیپ ۵۷ حضرت اباالفضل(ع) پشتیبان لشگر قدس، لشگر ۱۵۵ ویژه شهدا قرارگاه قمر(عراق) و غرب آن لشگر امام رضا(ع) پاک سازی و تصرف امتداد نهر دو عیجی تا جاده منتهی قرارگاه قمر، لشگر ۲۵ کربلا و ۲۷ حضرت رسول(ص) الحاق با لشگر ۱۴ ثارالله و ۳۳ المهدی ۱۰ سیدالشهدا و ۱۹ فجر و ۳۲ انصار الحسین برای عملیات در نهر جاسم.

نتیجه عملکرد یگان ها: لشگر ۲۱ امام رضا(ع) در نوک بوارین خط را شکست. لشگر ۱۴ ثارالله از کانال پرورش ماهی عبور کرد، لشگر ۳۱ عاشورا با لشگر ۱۹ فجر در داخل پنج ضلعی با لشگر ۳۱ عاشورا و لشگر ۴۱ ثارالله در شرق کانال پرورش ماهی الحاق کردند. لشگر ۳۱ انصار الحسین با عبور از پل شمالی کانال زوجی به داخل مثلث غرب کانال زوجی وارد شده آنجا را تصرف کرده، لشگر فجر بازسازی یگان ها را بر عهده داشت و محور قرارگاه کربلا لشگر ۱۰ سیدالشهدا موفق شد لشگر گارد را به عقب براند. لشگرهای ۸ نجف و ۱۴ امام حسین در توسعه درگیری به چهار راه شلمچه و حوالی آن و عبور تانک به صحنه که موجب تهدید یگان های پشت مثلثی کانال ماهی بود. الحاق لشگرهای ۳۲ انصار الحسین با لشگر ۲۵ کربلا و ۲۷ حضرت رسول و الحاق لشگر ۲۱ امام رضا، لشگر ۳۱ عاشورا، لشگر ۲۱ امام رضا. دهکده دو عیجی را تصرف کرد و تعدادی اسیر گرفت، سپس به همراه لشگر ۱۵۵ شهدا توانستند نیروهای قرارگاه قمر را تسلیم کنند. حفظ سرپل کانال ماهی توسط لشگر ۷ که الحاق جبهه خودی را بهبود بخشید و پیشروی به جزیره شلمچه را موجب شد.

نتایج عملیات: عبور از موانع نفوذ ناپذیر دشمن در شرق بصره. تضعیف موقعیت سیاسی و نظامی عراق، اوضاع جبهه های نظامی ایران تثبیت شد و سپاه یکی از ارزنده ترین تجارب نظامی خود را کسب کرد.

لحاظ کردن نظریات ایران در قطع نامه ۵۹۸

خسارات دشمن: انهدام ۶۷ تیپ زرهی، مکانیزه، نیروی مخصوص و پیاده، ۵۵ تیپ رزمی، مکانیزه، نیروی مخصوص و پیاده، ۱۸۰ عراده توپ و ۹۰ قبضه پدافند هوایی. تلفات: ۹۰ هزار کشته و زخمی و ۲۶۵۰ اسیر. غنایم: ۱۹۰ دستگاه و ۲۰ عراده توپ

منبع : وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

" />

اسامی شهدای شهرستان دزفول در عملیات کربلای پنج ( ۵ ) بترتیب حروف الفبا:

« الف »

ناصر آتش زر

محمدي آهونمدي

مريد الماسي

سیدمحمود اميني

عبدالمجيد انجام

مهدي انيس حسيني

موسي ايسوند

« پ »

محمدعلي پاپي جوهرزاده

عليرضا پلارك

حمید پناهي بروجردي

حميدرضا پورابراهيم

محمدحسين پوركاوه

عبدالعلي پيكلي

مصطفي پيلوار

عبدالرضا پيوسته گر

« ت »

بهزاد تابان

عبدالكريم تيغ كار

« ج »

عبدالعظيم جساس

عبدالرحمن جلال پور

رضا جوهري رنگ

« ح »

مهدي حمبلي زاده

« خ »

موسي خان بابائي

علي محمد خروس نژاد

علي خسروي

محمدحسن خلقتي

« ج »

عباس(محمد) جلايي

« د »

غلامعلي دياني

منصور دياني

« ر »

محمدرضا رمضاني جغاسبزي

غلامرضا رهبر(خبرنگار و گزارشگر رادیو آبادان و اصالتاً دزفولی)

« ز »

سیدمحسن زرنگ زاده

« س »

محمدحسین سبزواری

محمود سوداگر

« ش »

سلطانعلي شاه محمدي بیاتیانی

محمدحسن شكوهمند

« ص »

يدالله صبور

سعيد صحتي

حمید صفریان

« ض »

منصور ضامن

« ط »

سعيد طاهردناك

بهمن(محسن) طلوع

« ع »

بهرام عباس الياسي

غلامحسين عسل

علي عماركعبي

محمدرضا عوضي پيرنيا

غلامرضا عيدك زاده

حسن عيسوند جهانبخش

« غ »

غلامرضا غفوري بنوتی محمدی

« ف »

عليرضا فخاري

عبدالمحمد فرامرزي

سيدهبت اله فرج الهي

رضا فرخ نيا

« ق »

محمدعلي(تقی) قرن زاده

غلامرضا قزباف نژاد

غلامرضا قصاب نژاد

غلامحسين قلي نژاددزفولی

« ک »

عسکر کایدخورده

امیرهوشنگ کجباف

محمدعلي كدخدازاده

عبدالنبي كرمي

عبدالعظیم کفشیری

سيداسماعيل كيامرزي

« ل »

عباس لطيفات

« م »

غلامحسين محسني

عظيم محمدي زاده

عبدالمحمد ملك پور

عبدالرحمن موسائي قلعه عبدالشاهی

ايرج مهرگاني

مهدي ميرزاپور

« ن »

مصطفی(سهراب) نادران طحان(ساکی)

جمعه نعمت زاده

« و »

منصور ولي دوست

« ه »

احمد هدايت پناه

« ی »

محمدمهدی یوسفعلی خداداد

مسعود يوسفي

منبع : وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم دی ۱۴۰۱ ساعت 13:58 توسط دُرچین  | 

عمليات كربلاي چهار ( 4 ) و اسامی شهدای دزفول در این عملیات و در تاريخ  ( 1365/10/3 )

عمليات كربلاي چهار ( 4 ) و اسامی شهدای دزفول در این عملیات و در تاريخ ( 1365/10/3 )

* نام عملیات: کربلای چهار ( 4 )

* رمز عملیات: یا محمد(ص)

* منطقه عملیاتی: ابوالخصیب – جزیره سهیل و ام الرصاص

(در جبهه جنوب غربی کشور اروندرود نوار مرزی کشور عراق جنوب شهر بصره)

* زمان عملیات: ۱۳۶۵/۱۰/۳

* مدت عملیات: ۱۱ روز

* سازمان رزم: سپاه

* نیروی عمل کننده: سپاه، فرماندهی عملیات: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

* تلفات عراق: ۸۰۰۰ کشته و مجروح، ۶۰ اسیر و انهدام ۷۰ دستگاه تانک و نفربر

* هدف عملیات: تصرف ابوالخصیب و محاصره نیروهای مستقر در شبه جزیره فاو و تهدید بصره از جنوب

* نتایج عملیات: هر چند عملیات منجر به شکسته شدن خطوط پدافندی مستحکم دشمن گردید ولی اجرای انبوه آتش عراق روی نقاط حساس و خاص اروند سازمان غواص های خط شکن و قایق سواران را که در مرحله دوم و سوم قرار بود به پای کار بیایند بر هم زد و عملیات را مختل نمود. نیروهای خط شکن از تنگه عملیات گذشته و در جزیره بلجانیه پیاده شدند حتی قسمتی از جزایر سهیل و ام الرصاص به تصرف درآمد بنا به دلایل ذکر شده ادامه عملیات میسّر نشد و به منظور حفظ قوا و طرّاحی عملیات آتی از ادامه نبرد اجتناب شد و عملیات موفقیت آمیز نبوده است.

* قرارگاههای شرکت کننده:

۱ـ قرارگاه کربلا: مقابله با پاتک دشمن از مقابل جزیره ام الرصام و پیشروی تا جاده دوم و سوم. این قرارگاه تأمین کل منطقه عملیاتی را نیز بر عهده داشت.

2 - قرارگاه نوح: تأمین جناح چپ و پیشروی در مقابل جزیره مینو که شامل لشگرهای: تیپ ۳۳ المهدی(ع)، لشگر ۷ حضرت ولی عصر(عج)، قرارگاه قدس عبور از تنگه و پیشروی در پتروشیمی. نیروی مورد نیاز برای عملیات ۳۵۲ گردان برآورد شد. اما تنها ۲۵۰ گردان مهیّا شدند که در سازمان ۱۳ لشگر و ۱۲ تیپ مستقل وارد عملیات شدند.

* استعداد نیروهای خودی:

1 - قرارگاه نجف: لشکرهای ۱۹ فجر، ۵ نصر، ۱۷ علی بن ابیطالب(ع)، ۱۵۵ ویژه شهدا و ۲۱ امام رضا(ع) و تیپ‌های ۵۷ حضرت ابوالفضل(ع) و ۱۲ قائم(ع) بعلاوه چهار گردان توپخانه.

2 - قرارگاه قدس: لشکرهای ۲۵ کربلا، ۴۱ ثارالله و ۱۰ سید الشهداء(ع).

3 - قرارگاه کربلا: لشکرهای ۲۷ محمد رسول الله(ص)، ۱۴ امام حسین(ع)، ۸ نجف اشرف، ۳۱ عاشورا و ۳۲ انصار الحسین(ع) و تیپ ۴۴ قمر بنی هاشم(ع)، بعلاوه چهار گردان توپخانه.

4 - قرارگاه نوح: لشکرهای ۷ حضرت ولی عصر(عج)، ۳۳ المهدی(ع) و تیپ ۱۸ الغدیر ناو تیپ امیرالمؤمنین(ع) بعلاوه چهار گردان و یک آتشبار توپخانه، همچنین تیپ های توپخانه ۶۳ خاتم الانبیاء(ص) و ۱۵خرداد تحت امر قرارگاه مرکزی.

* اهداف مانوری یگان های شرکت کننده:

در ساعت ۲۴:۱۰ دقیقه لشکر امام حسین(ع) خبر داد این یگان نتوانسته است در جزیره بلجانیه قایق های حامل نیرو را پیاده کند و دشمن از سمت جزیره بُوارین و کانال ماهی مانع عبور این قایق ها شده و تعدادی از آنها نیز منهدم شده اند قرارگاه قدس نیز اطلاع داد نوک جزیره ماهی پاکسازی شده است و دشمن روی تنگه به شدت تیراندازی می کند. در جزیره ام الرصاص لشگرهای ۸ نجف، ۱۴ امام حسین(ع)، ۲۵ کربلا و ۴۱ ثارالله وارد عمل شده و ضمن شکستن خط های اول دشمن پیروزی در عمق را آغاز کردند. در محور قرارگاه نجف لشگر ۱۹ فجر توانست وارد پنج ضلعی شود در محور دیگر نیز لشگر ۵۷ حضرت اباالفضل(ع) پیشروی کرد. وضعیت در منطقه شلمچه از شرایط بهتری نسبت به سایر محورها برخوردار بود.

* علل عدم موفقیت عملیات:

۱ـ آگاهی عراق از مکان و زمان عملیات که بیشتر مرهون اطلاعاتی بود که آمریکا به تلافی ماجرای مک فارلین در اختیار این کشور قرار داده بود. منابع اطلاعاتی و جاسوسی آمریکا دقیق ترین و جزئی ترین خبرها را در باره عملیات کربلای ۴ در اختیار عراقی ها قرار دادند.

۲- تجربه دشمن از عملیات فاو و عبور غواص ها از اروند و نیز مسلّح کردن زمین در محورهای محلی آن گونه که امکان مقابله با مهاجمان را برای آنها فراهم می ساخت.

* آمار نیروها عبارت بودند از:

۲۳۷۳۳ پاسدار رسمی، ۶۶۸۴۷ سرباز و ۱۱۱۳۲۳۱ نیروی بسیج. در مجموع ۲۰۳۸۱ تن نیروی اضافی برای عملیات در اختیار سپاه پاسداران بود.

* تعداد شهدای گردان های عملیات کربلای ۴:

در این عملیات ۱۹۸۵ از نیروهای خودی شهید و ۸۰۷۱ تن مجروح شدند.

اسامی شهیدان شهرستان دزفول در عملیات کربلای ۴

بترتیب حروف الفبا

« الف »

علی آخته

عبدالمحمّد آژنگ

محمّدحسن آهونمدي

ماشاالله ابراهيمي پور

سيّدعبّاس ابوالقاسمي فر(بنواري)

عبدالرحيم اسماعيلی طحان

محسن(ايرج) اسماعيلي دزفولي

شاپور اصول زاده

یونس اکبری حاجی نظر

مجيد انبري(شهیدی)

« ب »

حسن بادپا

غلامحسين باقرشم آقا

عبدالرحيم بختياري(خاضعي نيا)

محمدرضا برمكي

عبدالمحسن بزرگي

علي بصيري فر

حسين بيفان

« پ »

حبیب پاک بين

خليل پشم فروش

رضا پورحجت

احمد پورگليان

ماشاالله پوست كنان

« ت »

علي اكبر تخته

نجات توكلي فرد

« ج »

جانمحمد جاري

مسعود جاموسي زاده

رضا جلالي نيا

« چ »

عليرضا چراغ چشم

حسين چهارلنگ

« ح »

عليرضا حاتمي نسب

حجت اله حاجیونددلوراني

حبيب حسين پورخياط

محمّدرضا حسين عدسي(لیاقت مهر)

احمد حلمي

« خ »

نعمت الله خادمعليزاده

مسعود خالقي

غلامرضا خیری

محمدرضا خيري بنه

« د »

عليرضا درگاهي

مهراب دلگرم

حسنعلي دوبري

عليرضا دوبري

« ذ »

عبدالحمید ذاکرنیا

محمد ذاكرنيا

منصور ذوالنون شمس آبادي

« ر »

عبدالامير رَمي

« ز »

مجید زارع قلعه عبدشاه

« س »

ناصر سبزي ديلمي

منصور سعادت بخش

سعيد سعاده

صالح سَعَد

علي سَعَد

حسن سگوند(مسعودی یکتا)

« ش »

امیر شاهوارپورنجف آبادی

محمّدعلي شايقي

عبدالرضا شريفي پور

مسعود شكوهي نسب

« ص »

سيّدعيدي محمد صالحی دره باریک

سيدمجتبي صائبي نيا

عليرضا صباغ زاده

حسن صفري نژاد

سيدجمشيد صفويان

« ط »

امير طحان پوريان

« ع »

اميرحسين عادل زاده

محمّدحسن عارفیان

عبدالرضا عباس حویزاوی

حميد عبّاس دمي

حبيب عباّس مقبل

نورعلی عبدالوند

عزت الله عبداللهي کوتیانی

عليرضا عبدي جولك

غلامعباس عدالتي زاده(گرفته)

عليداد عشيري

سیدمهدی(سیّدماشاءالله) علوي

عبدالعلي عليخاني

محسن عیدک زاده

علي عیدی شرف آبادی

عبدالعلي عيدي فراش

محمّدعلي عیسوندجهانبخشي

هوشنگ عیسوندرحمانی

« غ »

منصور غراوي

محمود غلام سفيد

« ف »

احمد فتحي

مسعود فتحي نيا

عبدالرضا(غلامرضا) فعله زاده

« ق »

عبدالمحمّد قاسمي نجف آبادي

حسين قربانپورنجف آبادی

حميد قربان لوينه

علیرضا قلمبردزفولی

عبدالرحمن قمري

منصور قمري نژاديان

« ک »

هاشم كاروان مسجدي

مصطفي کایدخورده

رحيم كريمي

« گ »

مسعود گُل گُل

علي گُلچين پور

هادي گندمچين

« ل »

محمّدحسن لايقي

خلیل ليراويان پورعلي

« م »

محمّدرضا مُجلل

مجید محمّدزاده قلعه عبدالشاهی

سیّدولی محمّدنژادگماری

محمّد محمّدی قلعه عبدالشاهی

عبدالامير مديري زاده

محمّدحسين معيني زاده

سیّدمرتضي مكّي نيا

سيدمرتضي ملارجبي(سیدملارجبی)

مسعود مهدوي تبار

« ن »

عبدالرضا نصيرباغبان

پرويز نصيري

كيارش نظري نژاد

عبدالمجید نوروزی

سيدمجيد نوري زاده

« و »

حبيب وكيلي

عليرضا ولي خلف

« ه »

احمد هدايت پناه

منبع : وبلاگ چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم دی ۱۴۰۱ ساعت 13:8 توسط دُرچین  | 

جن های حمام گربه(ناظر) دزفول

جن های حمام گربه(ناظر) دزفول = اَجِنّه هایِ حَمُومِ گُربَه

(حکایت دوم از حکایات دزفولی)

حمّام گربه که قبلا حمّام ناظر نامیده می شد، در امتداد خیابان امام خمینی شمالی، در ابتدای محله سیاهپوشان، در محلی به نام”جَزوَر” که تحریف شده”جدول”است و بوسیله آن آب از چاه به حمام منتقل می شد، قرار داشت.

می گویند: روی بام این حمام لانه ی گربه ای بود که این گربه از سر درِ حمام به بیرون سَرَک می کشید ولی گاهی به صورت بُز و یا بُزغاله و گاهی هم به شکل بَرّه و یا حیوان دیگری ظاهر می شد و از این جهت شایع بود که این حمام اجنّه دارد و به حمام گربه معروف شد.

در گذشته در دزفول مانند بسیاری از شهرهای دیگر برق و آب لوله کشی وجود نداشت و مردم برای روشنائی از چراغهای نفتی و اعیان و اشراف از فانوس و بعضی هم از چراغهای زنبوری استفاده می کردند، کوچه ها هم، همه تنگ و تاریک بود و در هر محله از طرف بلدیّه(شهرداری)چراغهائی بنام چراغ مرکبی به بعضی از دیوارها نصب شده بود، ولی همه یا خراب بودند و یا نفت نداشتند و در نتیجه به محضِ آنکه غروب می شد کوچه ها و محلّه ها، در تاریکی مطلق فرو می رفتند و در این وقت بود که تاخت و تازِ از ما بهتران شروع می شد.

گذشته از برق، در دزفول آب لوله کشی هم وجود نداشت و مصرف آب مردم از رودخانه و سربطاق ها بوسیله سقّاها و بعضاً از چاه ها، تأمین می شد و با توجّه به این وضع، در هیچ خانه ای اعّم از فقیر و غنی حمام وجود نداشت و در نتیجه همه مردم برای استحمام مجبور بودند از حمام های بیرون استفاده کنند. حمام ها هم اکثراً کثیف و تاریک و پُر از سوسک و قورباغه و سایر حشرات مضرّه بودند.

بیشتر مردم شبانه و مثلاً از ساعت ۲ نیمه شب تا اذان صبح به حمام می رفتند، علی الخصوص در زمان کشف حجاب(دوره رضاخان پهلوی) که زنان، موقعِ بیرون آمدن از خانه، اجازه نداشتند چادر و مقنعه و روسری و غیره به سر بزنند، لذا تعدادی از زنان مجبور بودند بعد از نیمه شب و دسته جمعی به حمام بروند(چون بعد از نصف شب دیگر مأموری نبود که مُتعرّضِ آنها بشود)

پیرمرد نود ساله ای بنام کربلایی حاجی تعریف کرده است که:

یک شب برای رفتن به حمام از خانه بیرون آمدم همین که به درِ خانه همسایه مان مشهدی عبده رسیدم، دیدم او هم از خانه بیرون آمد و قصد حمام رفتن دارد، با هم به حمام گربه که در نزدیکی ما بود رفتیم، در حمام به زحمت جایی را می دیدیم و باید مدتی می ماندیم تا چشممان به تاریکی عادت کند، من در صحن حمام مشغول شستشو شدم و مشهدی عبده به داخل حُفره ی دخمه مانندِ نمره رفت.

بغل دستیم از من خواست پشتش را کیسه ای بکشم و او هم پشت مرا کیسه ای بکشد. وقتی پشتش را کیسه کشیدم بلند شد که او هم پشت مرا کیسه ای بکشد، متوجه پایش شدم دیدم سُم دارد، وحشت زده به هوا پریدم که دیگران را اطلاع بدهم که مواظب او باشند، ولی به هر فرد دیگری که نزدیک می شدم دیدم آنها هم تماماً سُم دارند، با شتاب و اضطراب به درِ نمره آمدم و مشهدی عبده را صدا کردم که سریعاً بیرون بیاید، هرچه اصرار کرد که چه شده؟ در میان آن همه اَجنّه ترسیدم جریان را به او بگویم، بالاخره با بی تابیِ من به هر صورت او هم نیمه شسته از نمره بیرون آمد و سریعاً صحنِ حمام را ترک کردیم و به طرف قباله(رختکن) آمدیم.

مشهدی عیدیِ حمامی، همین که شتاب و نیمه کاره ماندنِ آب تنی ما را دید پرسید چه شده؟ شما که هنوز حمام نکرده اید، گفتیم دیرمان شده می خواهیم به اذانِ صبح برسیم، گفت: هنوز که چند ساعت به اذان صبح مانده و شما خیلی زود آمده اید و یکی دو ساعت دیگر، تازه سر و کَلّه مشتریان پیدا می شود، راستش را بگویید که جریان چیست؟ به او گفتیم: واقعیت قضیه این است که امشب تمام مشتریان داخل حمام، اجنّه هستند، گفت: اشتباه می کنید شاید چشمتان عوضی می بیند، گفتیم نه و سریعاً پول او را دادیم، موقع خدا حافظی پایش را روی پای دیگرش گذاشت، دیدیم خود او هم سُم دارد، به هر حال به بیرون پریدیم، چند قدمی که آمدیم مشهدی عبده گفت: خدا خیرت بدهد از بس عجله کردی و مرا دستپاچه کردی، گیوه هایم را جا گذاشتم و برگشت که گیوه هایش را بیاورد، نظرم به پایش افتاد دیدم او هم سُم دارد.

تردید بر من مستولی شد و کم کم به خودم هم شک کردم که نکند من هم سُم داشته باشم.

صبح روز بعد به در خانه مشهدی عبده رفتم که واقعه ی دیشب را برایش تعریف کنم، بچه هایش گفتند: ایشان سه روز است برای مطالباتش به لِیوس(نام روستایی در ۸۰ کیلومتری منطقه کوهستانی و صعب العبور شمال دزفول است که در گذشته با قاطر، سه روز راه بود) رفته است. در آن زمان ساعت خیلی کم بود و مردم از روی هوا و ستارگان و طلوع و غروب خورشید، وقت را می فهمیدند و بعداً معلوم شد که آن شب کربلائی حاجی به علت عدم اطلاع از ساعت، خیلی زود به حمام رفته بود، زمانی که حمام در قُرُقِ از ما بهتران یعنی(اجنه) بوده است.

منبع : وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آذر ۱۴۰۱ ساعت 20:4 توسط دُرچین  | 

سیمای محرم در دزفول

سیمای محرم در دزفول

محرم دزفول در کتاب «سیمای دزفول» اثر علمی ـ فرهنگی علامه سیدعلی کمالی دزفولی(ره)، در سی فصل، چهار مقدمه و بخش تصاویر، به کوشش هوشنگ بوستان افروز و تصحیح و تحقیق سید مجتبی مجاهدیان(تقوی) و سید مهدی میرمسیب، در ۶۱۶ صفحه قطع وزیری توسط انتشارات پیک سروش قم، در تیرماه ۱۴۰۱ چاپ و منتشر شد. اینک برشی از فصل چهاردهم این کتاب:

« سرآغاز بعضی از مراسم در دزفول دور نیست؛ مانند زنجیرزنی که اکنون هم متداول و نمایش نقش شهدا که متروک است، اما سینه‌زنی‏، شمشیربازی به نام عَلَم یراق، چوب‌زنی، عَلَم‌رانی، سنج و دُهُل و کرنا زدن، مشعل روشن کردن، ساختن نخل و شیدانه (شهیدانه) از زمان‌های دور معمول بوده که بعضی از آن‌ها اکنون متروک و به فراموشی سپرده شده است.

تاسوعا و عاشورا

در تاسوعا و عاشورای امام حسین(ع)، گروه‌ گروه عزاداران مرد، در حالی‌ که فقط شلواری پوشیده و جلو آن‌ها سنج و دُهُل نواخته می‏‌شد و علمدار با گروهی دستیار با عَلَم، دنبال آن‌ها حرکت می‌‏کرد و در کوچه‏‌ها به راه می‌افتادند‏. در محل روضه‌خوانی‌های بزرگ با فریاد یا حسین یا حسین، حیدر حیدر، وا اماما وا امام و امثال آن‌ها به حیاط این مجالس می‌رفتند و پس از شعار دادن، روی زانو می‌‏نشستند. اول یک نفر که مهیای این کار بود فریاد می‌‏زد: «بر حسین شهید رحمت باد، بر شمر و یزید و … لعنت» تا شمردن و لعن کردن شصت، هفتاد نفر از ظالمان، مسلسل‌وار و سریع، آخر هر لعنت، همه با هم می‏‌گفتند: «بیش باد» آن‌گاه شروع به نوحه‌خوانی در سیلاب‌های تند و سریع و کوتاه و مهیج می‌‏کرد و گروه با دست‌های خود به نوبت، سینه می‌‏زدند تا مجلس گرم و آماده ‏شود. ناگهان سیلاب نوحه تندتر می‌‏شد و سینه‌زنان در حال نیم‌خیز و دو دستی محکم به سینه می‌‏زدند. در فواصل و فرازهایی از نوحه، نوحه‌خوان ساکت می‌‏شد؛ سکوت او بر هیجان می‌‏افزود و سینه‌زنان یک نواخت دو دستی به سینه می‌‏زدند و جز صدای مهیب سینه زدن چیزی شنیده نمی‌‏شد مگر بانگ شیون بانوان‌ از پشت بام‌ها یا چند نوبت سینه زدن محکم. پس از آن، مراسم ختم می‌شد و گروه‌های عزادار به مجلس دیگری می‏‌رفتند.

عصر تاسوعا و روز عاشورا که همه دسته‌‏ها به راه می‌‏افتادند، افراشتگی صدها عَلَم در فضا، شکوه بی‌نظیری به مراسم می‌‏داد. از سنج که همان چنگ است (و متشکل از دو دایره فلزی غالباً از جنس برنز و به شعاع سی و پنج (۳۵) سانت که دو منگوله وسط آن را می‌‏گرفت و به هم می‏‌نواخت) صدای زنگ‌دارِ با شکوهی بر می‌‏آمد. دهل‏‌هایی بزرگ از پوست گاو (به قطر یک‌متر و ضخامت پنجاه سانت که از دو طرف با پوست کشیده شده به هم بسته می‏‌شد) که غالباً یک نفر جلوی دهل‌زن آن را بغل می‌‏کرد‏، نوای مخصوصی می‏‌نواخت.

سُرنازن‌‏های درجه اول، بختیاری بودند که عادت داشتند همیشه برای جنگ‌های محلی آماده باشند. از نوای سُرنای ایشان و سنج و دهل، مو بر بدن راست می‌‏شد.

شمشیربازی یا عَلَم یراق

شمشیربازی یا عَلَم یراق که اخیراً ممنوع شده به این صورت بود که دو نفر هماورد با نوای سنج و دهل و کرنا ابتدا دور از هم می‌ایستادند و شمشیر برهنه خود را به نوع مخصوصی تکان می‏‌داد؛ کم‌کم نوای سازها تند و مهیج می‌‏شد و هماوردان به هم نزدیک‌تر و حرکات موزون ایشان سریع‏تر می‏‌گشت. وقتی سازها نوای جنگ را سر دادند، با هم روبرو می‌شدند و با شمشیر برهنه به هم حمله می‏‌کردند، البته این حمله با تردستی چنان انجام می‌‏شد که شمشیرها از پهلوی چهره‌‏ها رد می‌شد اما آسیبی نمی‏‌رساند. شمشیربازی (علم یراق) سمبلی از تمرین اصحاب اباعبدالله‌الحسین(ع) در شب عاشوراست.

شیدانه یا شهیدانه

شیدانه یا شهیدانه از چوب به شکل یک اتاق مکعب ساخته می‌شد که چهار گل‌دسته و یک گنبد وسط آن قرار داشت که همه مطلا بود و نمونه حرم‌‏های مقدس است که با همان ترتیب حرکت داده می‌‏شد.

در مراسم شیدانه، رسم بود که خانِ محل بر سر تیر نخل، سوار می‌‏شد و سر پا می‏‌ایستاد و با ترکه نازکی، گاهی نخل‌برداران را می‏‌زد که کوتاهی نکنند.

شبیه‌سازی

گروهی از روضه‌خوان‌ها برای نمایش وقایع کربلا آماده بودند، که ایشان را «شبی دِرار» می‌‏گفتند. «شبی» در ایام سال معمول بود؛ با لباس‌ها یا عمامه و قبای سبز و شمشیری بر کمر برای اهل‌الله و کلاه‌خود و زره و پیراهن و شلوارک قرمز و شمشیری هم برای طاغوتیان و گفت‌وگوی همه با اشعار بود که غالباً از روی نوشته می‌‏خواندند.

اخیراً در ماه محرم نمایش نعش‌های شهدا و حجله حضرت قاسم(ع) معمول شده بود‏. حجله قاسم مانند شیدانه کوچکی بود، با پوشش سبز و پولک‌دار به عنوان حجله عروس. چند طبق‌کش که طبق‌های شیرینی و کاسه حنا به عنوان جهیزیه با روپوش‌های سبز نازکی داشتند، با خواندن اشعاری سوزناک به طرف محل‌ روضه‌خوانی حرکت می‌کردند.

نعش‌های معرکه شبیه را با پنبه می‌‏ساختند و گل‌های قرمز به عنوان خون در آن‌ها می‌گذاشتند. چند پیکان تیر فرو رفته در آن‌ نعش‌های گلو‌ بریده و خونین، سرهای روی نیزه‌ (که از پنبه یا گچ درست می‌‏کردند و نقاش آن‌ها را نقش می‏‌کرد) و گروه اسیران که مردهایی در لباس زن بودند که سواره با خواندن اشعار مناسب پیش می‌رفتند؛ صحنه‌های این نمایش بود.

در شبیه، یک نفر سواره در لباس حضرت عباس(ع) بود که دست‌های او را زیر لباس پنهان کرده بودند و دو دست بریده از بازو (از پنبه خونین) برای او گذاشته بودند که با شیون بانوان، منظره مهیجی داشت. شبیه حضرت عباس(ع) که دارای کلاه‌خود، زره، ساعدبند، زانوبند، شمشیر و سپر بود سوار بر اسب فقط روز عاشورا جنگی نمایش می‌‏داد.

روز عاشورا حوضی از چوب و حلبی پر از آب می‌ساختند؛ موکلین آب، نیزه به دست و با لباس رزم اطراف آن می‌ایستادند. شبیه عباس(ع) از فاصله پانصدمتری ـ در حالی‌که سوار بر اسب تیزرو بود و نیزه‌داری دونده با منگول‌ه‏ای بر روی نیزه، در جلو اسب او به همان سرعت می‌‏دوید ـ خود را که به حوض می‌رساند، پیاده می‌‏شد. بعد از زد و خورد با موکلین آب، مشک کوچکی را پر می‏‌کرد و به دوش می‏‌کشید و برمی‌‏گشت. عباسِ جنگی، عصر تاسوعا هم بیرون می‏‌آمد و زنان، کودکان خود را برای تبرک در آغوش او می‌گذاشتند. طرفین مسیر حرکت او، همه اسب‌های عزادار عاشورا صف می‌کشیدند و شعار می‌‏دادند.

یک شبیه استثنایی در چهار فرسخی دزفول برگزار می‌شد. شیخی عرب به نام حیدر و بعد پسر او به نام خلف (واقع در آبادی خلف) از همه واردین خود و قبیله‌‏اش پذیرایی می‏‌کرد. چند سوار با لباس عربی و اسلحه، به عنوان ابن‌سعد و اصحاب او و شمر و امثال آن‌ها را مجهز می‏‌کرد. همچنین امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) و حضرت علی‌ اکبر(ع) و چند تن از اصحاب را با لباس مناسب؛ و اسرا را با شتران و موکلان و چند خیمه نمایش می‌دادند. روز عاشورا کارگردان صحنه خودشان بودند، که تقریبا نمایش روز عاشورا را به صورت کامل حتی آتش زدن خیمه‏‌ها و سوار کردن اسیران در آخر آن برگزار می‌کردند.

سال‌های اخیر، زنجیرزدن به عنوان عزاداری از شهرهای شمالی ایران اقتباس شده که در آن به جای دهل، از طبل و شیپور استفاده می‌شود. طرز سینه‌زدن‌ها، دیگر هیجان سابق را ندارد و به طور کلی شکوه مراسم محرم هر چند منطبق بر آداب و رسوم امروزی است، کمتر شده است. شام غریبان شب یازدهم، معمول بود که بدون چراغ و عبا به سر ـ که کاه بر روی آن می‌ریختند ـ در کوچه‌ها راه می‌افتادند.

مشعل‌برداری

مشعل‌برداری یکی از کارهای پهلوانی در محرم بود. مشعل، عبارت بود از دو قطعه چوب و آهن صلیب‌شکل شبیه به طوق که به جای نصب عَلَم روی آن به تناسب ده، دوازده محفظه آهنین مشبّک نصب شده بود که آن‌ها را با تفاله کنجد پُر می‌کردند و پایه آن را در سوراخ سنگی بزرگ واقع در محله فرو می‌‏نمودند. شب آن را آتش می‏‌زدند که شعله‌ور می‌شد؛ و اگر فروکش می‏‌کرد، دوباره تفاله کنجد در آن می‌‏انداختند تا موقعی‌که شب‌هنگام، هیئت سینه‌زن حرکت می‌کرد. فردی قوی‌هیکل که قبلا سر، صورت، سینه و پشت او را با چندین پارچه خیس بسته بودند، مانند علمدار کاسه می‌‏بست و ناگهان با یک حرکت، پایه مشعل را از جا می‌‏کند و در کاسه قرار می‌‏داد و به راه می‏‌افتاد. چندین نفر در اطراف او با لُنگ مرطوب، مرتب آتش‌هایی را که بر سر و گردن او می‏‌افتاد، جارو می‌‏کردند. وقتی سینه‌زنی در آن محل تمام می‌‏شد، نوبت به هنرنمایی مشعل‌دار می‌رسید. پایه گرد مشعل در بین کاسه‌گردی بود. علمدار در بین جمعیت یک گوشه مشعل را می‌گرفت و می‌‏چرخاند. آن وقت بود که آتش بر سر و روی مردم و فرش‌ها پرت می‌‏شد و لنگ به دست‌ها و دیگران، آن‌ها را خاموش می‌‏کردند.

روضه‌خوانی

یکی از مراسم مهم مذهبی در دزفول بلکه مهمترین آن‌ها از حیث اعتقاد و گسترش، مجالس روضه‌خوانی بوده است. کمتر خانه‌ای یافت می‌شود که در طول سال، هر چند یکی دو روز، روضه در آن خوانده نشود؛ مخصوصاً در دهه آخر ماه صفر که تقریباً همه خانه‌ها روضه‌های نذری دارند و تعداد روضه‌خوان‌ها هرچند زیاد هم باشد باز کفایت نمی‌کند؛ هر چند زمان هر منبری از دو، سه دقیقه بیشتر نباشد.

روضه‌ها سه قسمت هستند:

«روضه سالانه» که از پانزدهم ربیع‌الاول تا آخر ذی‌الحجه، معمولاً یکی از روزها _ و بیشتر، شب‌ها _ در خانه‌ها برگزار می‌شود و آن را «سالونه» می‌گویند.

«روضه دهه‌ای» و «روضه خمسه‌ای» که ماه‌های محرم و صفر به مدت پنج يا ده روز یا شب برگزار می‌شود.

«روضه‌های موسمی» و « نذری» که غالباً در دهه آخر ماه صفر و گاهی فقط یک مجلس اجرا می‎‌شود.

روضه‌خوان‌ها باید نفس‌زنان، پیاده و گاهی با اسب و الاغ و امروزه با ماشین و موتورسیکلت، خود را از مجلسی به مجلس دیگر روضه می‌رساندند.

روضه‌های کوتاه

روضه‌های کوتاه با ذکر مصیبت مختصر و احیاناً چند شعر و گاه به طرز نواخوانی، اجرا می‌شوند؛ اما تا چند سال قبل، مراسم روضه‌خوانی‌های بزرگ و مفصل دایر بود. دو نفر به نام مَدِگر (دَم‌گیر) پای منبر می‌نشستند و وقتی روضه‌خوان بالای منبر می‌رفت، با آهنگ خاصی دو شعر می‌خواندند. اگر روضه‌خوان خوش صدا بود پس از پایان کارِ او همان دستگاه را مدگران از او تحویل می‌گرفتند و می‌خواندند. بعضی از روضه‌خوان‌ها که از موسیقی خبر داشتند، شاگردانی خوش‌آواز داشتند که پایان منبرشان نوحه می‌خواندند و معرکه را گرم و انگیزه‌دار می‌کردند.

برای مجالس مهمی مانند مجالس علما، واعظانی سخنرانی می‌کردند که مدگر و نوحه‌خوان و آوازخوانی در کارشان نبود، بلکه چند آیه و حدیث یا تاریخ اسلام می‌گفتند و گریزی به کربلا می‌زدند و مصیبتی می‌خواندند. گاهی در پایان، یک نفر مداح، اشعاری به مناسبت آن مصیبت، با آهنگ می‌خواند. در این مجالس بسیار اتفاق می‌افتاد که افرادی در اثر هیجان و تأثر شدید بی‌هوش می‌شدند و آن‌ها را از مجلس بیرون می‌بردند.

مشاهیر واعظان قرن اخیر دزفول عبارتند از: سلطان‌الذاکرین آقا سید عبدالمحمد رودبندی، آقا شیخ عبدالحسین معزی، آقا سید تاج‌الدین، ملا یعقوب و پسرش ملامحمدجواد تدیّن و اخیراً حاج آقا سید حسین فارغ، ملاعبّاس مُخبر و حاج سیدمصطفی فارغ.

برای بعضی از مجالس تجّار معتبر (مانند روضه‌خوانی خانواده فتحی در مسجد بازار) ده‌ها چراغ پایه‌دار و سرپوش‌دار با شکل‌های بدیع که عتیقه بود، بر سر پله‌هایی چیده می‌شد و مجالس برگزار می‌گردید.

عَلَم

«عَلَم» عبارت است از چوب محکم و مستقیمی که غالباً از درخت چنار و دست‌کم به ارتفاع ده متر، با قطر هشت سانتی‌متر است که انتهای آن ضخیم‌تر می‌باشد و سر آن پنج سانتی‌متر تراشیده و باریک می‌شود. نوک آن منجوقی از طلا به شکل انگشتان دست نصب است و از زیر آن تا یک‌متر به آخر در فواصل نیم‌متری، تکّه‌ پارچه‌های سیاهی به طول هشتاد و عرض شصت سانتی‌متر از ابریشم و معمولاً به رنگ سیاه، بر آن بسته شده و چین‌چین روی هم افتاده و حشمت بی‌نظیری به آن داده است. وزن عَلَم با پارچه‌ها، حدود صد کیلو و نگهداری آن در هوا به شکل عمودی است و کار هر پهلوانی نیست.

انتهای چوب، به شکل مکعب مستطیل تراشیده شده تا در کاسه جا بگیرد. کاسه عَلَم عبارت است از چوبی به طول سی و قطر هشت سانتی‌متر که وسط آن بریدگی مکعبی به‌اندازه ته عَلَم تعبیه شده است. این چوب از دو طرف با بند محکمی به کمر و شانه‌های علمدار بسته می‌شود به طوری‌که سوراخ مکعب یا کاسه، روی ناف او قرار می‌گیرد. مشکل‌ترین کار علمدار، نشاندن عَلَم در کاسه است؛ زیرا باید خم شود و این هیکل ده‌متری را به سرعت در هوا بلند کند و یک آن، ته آن را در کاسه بگذارد که با اندکی جا به جا گذاردن یا انحراف‌ عَلَم از حال عمودی، در کاسه نمی‌رود بلکه واژگون شده و خطراتی بار می‌آورد.

علمدار در آخر دسته سینه‌زن حرکت می‌کند. با یک دست چوب عَلَم و با دست دیگر یکی از آن پارچه‌ها را می‌گیرد تا تعادل آن به شکل عمودی حفظ شود و در صورت بی‌حرکت ماندن، عَلَم واژگون می‌شود. او باید با مختصری جَست و خیز، هم‌آهنگ با آواز دهل و کرنا و چنگ، با نرمش در حال رقص باشد.

بعضی علمداران اگر بتوانند در انتهای مجلس تعزیه، شاهکار خود را نشان می‌دهند؛ یعنی به سرعت خیلی زیاد عَلَم را از کاسه بیرون می‌آورند، روی دندان فک پایین رها می‌کنند و در یک چشم برهم زدن دوباره در کاسه جا می‌دهند! مشهدی قاسم، علمدار کرناسیان ـ که رحمت خدا بر او باد ـ این شاهکار را مکرر انجام می‌داد و من دیده‌ بودم.

عَلَم عباس

«عَلَمِ عباس» در میان مردم وجهه خاصی دارد. این عَلَم در طول سال که لباس‌هایی به اطرافش می‌پیچانند و روی میخ‌هایی بر دیوار قرار می‌دهند، در خانه‌ای که به خانه عَلَم مشهور و محل زیارت و بردن نذورات است استقرار دارد.

مشهور است که عَلَمَکیِ عَلَم عباس به صورت پنجه دست بوده که نیای بزرگ خانواده علمدار (مرید علم‌ عباس) حدود دویست سال پیش در گِل کَن آن را پیدا می‌کند و چون آن را در اتاق انباری گندم‌ها می‌گذارند، فردای آن روز به طور معجزه‌آسا گندم‌ها افزایش می‌یابند. پس از آن واقعه، مراسم آراستن عَلَمِ عباس در بین آن خانواده برپا می‌شود.

نخل کلبی‌خان

بزرگترین و باسابقه‌ترین نخل دزفول «نخل کلبی‌خان» بوده است. «نخل»، ساختمان چوبی و مزین به شکل ایوان‌های طلای اماکن مقدسه است که به شرح زیر است:

ساختن اسکلت و چوب‌بست آن به این ترتیب بود که دو صفحه به شکل ایوان طلا با طاق بیضی و زیبا که ارتفاع هر یک پنج‌متر و پهنای آن چهارمتر باشد و ارتفاع با نوک طاق مجموعاً به هفت متر برسد را به فاصله چهارمتر برابر هم می‌گذاشتند و با چوب و میخ به هم متصل می‌کردند. بعد آن دو صفحه مستطیل که بالای آن‌ها هلال طاق کسرایی بود را با چوب مرغوب و گل و بوته‌ با حاشیه دندانه‌دار به شکل برگ ساخته و با طلای اکلیل زینت داده و به دیواره‌های اسکلت چوبی در دو طرف با پیچ و مهره می‌چسباندند آن‌گاه همه این دو صفحه را با اکلیل طلا و نقره و آینه آرایش می‌دادند و چوب‌بست اتصالی آن‌ها را با پارچه‌های غالباً سبز می‌پوشاندند و بر نوک طاق‌نماها، منجوق‌های طلایی و هم‌چنین وسط و مرکز بالای آن منجوق‌ها و پرچم‌ها می‌افراشتند. این نخل چنان زیبا می‌شد که مردم راه رفتن زیبایان را به آن مَثَل می‌زدند و می‌گفتند: «مَری نَلخیه» گویی نخلی است. این هیکل ستبر و عظیم و زیبا را که صدها کیلو وزن داشت به روی چوب‌بست و چهارپایه‌ای به ارتفاع یک‌متر سوار می‌کردند که برای حرکت آماده بود. چهارتیر به طول ده متر و قطر بیست و پنج سانتی‌متر از چوب‌های محکم موازی هم با طناب در زیر آن می‌بستند و حدود چهارصد مرد نیرومند که شلوارهای کوتاه و ضخیم به پا داشتند و کمربند یا شال روی آن بسته و غالباً لخت و بدون پیراهن بودند، هر یک با بالشی کوچک بر روی دوش چپ یا راست (مناسب با طرفی که بودند) شانه‌ها را به زیر تیرهای نخل می‌دادند و علی‌رغم کم بودن جا، به کمک همدیگر و نوبتی، یک‌باره نخل را از روی چهارپایه بلند می‌کردند و برای بردن به مصلّی و محلی که خارج شهر بود، از داخل کوچه‌ها ـ که گاهی پهنای آن کمی بیش از پهنای نخل بود ـ حرکت می‌دادند.

ده یا دوازده نفر در فواصل زمان گرداندن نخل، بر روی چهارچوب وسط آن خود را نگه می‌داشتند؛ بعضی مناجات می‌خواندند و بعضی حاملین را تشویق می‌کردند و بعضی با چوب‌های در دست، آماده بودند که اگر نخل کج می‌شد به دیوارهای اطراف فشار می‌آوردند تا تعادلش برقرار گردد. معمولاً یکی از بزرگان محل با آن‌که پیر بود خود را بالای چوب‌بست محل نگه می‌داشت؛ که در این اواخر مرحوم حاج محمدباقر قلم‌بُر این وظیفه را به عهده داشت. خانِ محل با ترکه‌ای در دست، سرپا جلو نخل، روی چوب‌بست می‌ایستاد و تکیه می‌داد و برای اظهار قدرت خود و این‌که اگر او نباشد نخل به منزل نمی‌رسد، با ترکه بر سر و روی حاملان نخل می‌زد و آن‌ها را تهییج می‌کرد.

جلوی نخل، دسته‌های سینه‌زن در حرکت بودند و جلوی ایشان دهل‌ها و کرناها و چنگ‌ها، که آهنگ شعارها گوش‌ها را کر می‌کرد. شمشیربازان هم جلو دسته‌ها و بعد از گروه نوازندگان، شمشیربازی می‌کردند. از همه مهم‌تر آن‌که اگر عَلَم عباس در جلو نخل کلبی‌خان حرکت نمی‌کرد، هرگز نخل از جا نمی‌جنبید. بین عوام مشهور بود که یک‌بار در اثر اختلافات محلی، عَلَم را بیرون نیاورده بودند، هرکاری کردند نخل هم از جا بلند نشد‌ تا این‌که یک آدم زرنگ به خانة عَلَم رفت و منجوق را بیرون آورد و زیر عبا پنهان کرد تا برابر نخل رسید، بی آن‌که کسی متوجه شود، عبای خود را اندکی عقب زد تا نخل منجوق عَلَم عباس را دید از جای خود جنبید! اجرای این مراسم به قدری مهیج بود که مردمِ معتقد، سر از پا نمی‌شناختند. اولاً ادامه آن مراسم منع شرعی ندارد و ثانیاً اگر اجرای مجدد آن مصلحت نیست، خوب است برای یک‌بار فیلمی از آن تهیه شود تا همگان آن را ببینند، زیرا بر این باورم که در تمامی ایران هرگز مراسمی با این شکوه و جلال و هیبت وجود نداشته است».

وبلاگ چمدان آبی - محمدحسین درچین

+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم شهریور ۱۴۰۱ ساعت 18:14 توسط دُرچین  | 

محرم و سابقه عزاداری در دزفول

دزفول شهری با پیشینه ی طولانی در برگزاری مناسک عزاداری محرم

دزفول از شهرهای استان خوزستان در جنوب غربی ایران است که در کنار رودخانه دز گسترده شده‌است. دزفول شهری كهن با پیشینه ای چند هزار ساله است و از قدیمی ترین شهرهای استان خوزستان به شمار می رود. این شهر در دامنه‌های زاگرس میانی جای دارد و پیشینه تاریخی آن به زمان ساسانیان برمی گردد، اما پیش از ساسانیان هم آباد بوده و بخشی از سرزمین های امپراتوری های ایلام و هخامنشیان به شمار می رفته است. برپایه نوشته ایرج افشار (شهرهای ایران) دزفول شهری است که پیشینه آن به چندین هزار سال می‌رسد. «دزپل» یا «دژپل» را در گویش بومی دزفیل و دسفیل گویند و عربی شده آن دزفول است. دژ به معنی(چم) سنگر و سکوی دیدبانی می‌باشد. این واژه از پلی كه در زمان شاپور اول ساسانی با استفاده از اسرای رومی در دزفول برای پدید آوردن پیوند میان پایتخت تازه (جندی شاپور) و شوشتر بنیان نهاده شد، كه هنوز این پل با گذشت بیش از 1700 سال پا برجاست و به عنوان قدیمی ترین پل آجری جهان كه تا چندی پیش تردد وسایل نقلیه بر روی آن صورت می گرفت در جهان شناخته می شود وجود این آثار در واقع بیانگر قدمت این شهر می باشد. از دیگر ویژگی های خاص دزفول می توان به بافت قدیم آن اشاره نمود. بافتی آجری كه در كنار رودخانه دز شكل گرفته و شامل 28 محله قدیمی در هم تنیده است. معماری خاص و تزئینات آجری بی نظیری در بافت قدیم دزفول، این شهر را به شهر آجر معروف نموده است.

در طول تاریخ بعد از اسلام شهر دزفول گاهی آباد و گاهی ویران گردید اما پیشرفت واقعی آن بعنوان یك شهر بعد از ایجاد سد دز بوجود آمد. در طول جنگ تحمیلی نیز علیرغم آسیب های فراوان و بمباران های متعدد هوایی كه از طرف دشمن دید. معهذا بعلت مقاومت دلیرانه اهالی و بعد از جنگ بدلیل روحیه قوی و كم نظیر مردم دزفول؛ بسرعت محلهای آسیب دیده بازسازی گردید.
در تاريخ معاصر دزفول ، جنگ تحميلي هشت ساله مشكلات و مسائل بسياري در شهر دزفول ايجاد كرد. دزفول یکی از شهرهایی بود که بیش از ۱۶۰ بار به آن یورش موشکی شد موشك باران شديد شهر، موجب تخريب تعداد زيادي از بناها و واحدهاي مسكوني با ارزش بافت قديم دزفول گرديد. علاوه بر تخريب مستقيم مناطق مسكوني و فضاهاي شهري، تأثيرات جانبي خسارات وارد آمده بر پيكره اين شهر نيز قابل توجه بود، البته در اين ميان بايد از ايستادگي و مقاومت مردم دزفول كه در اين سالهاي سخت با روحيه‌اي مثال‌زدني نمونه‌اي از يك ملت مقاوم و زنده را در پيش چشم جهانيان به نمايش گذارد، ياد كرد.

وجود بناهای تاریخی متعدد در این شهر ،که اکثرا" از اماکن مذهبی و مقدس هستند به خوبی بیانگرغلبه بافت مذهبی، در این شهرستان می باشد. مهمترین مکان زیارتی در این شهر، آستانه متبرکه سبزقبا است که مقبره محمد بن موسی کاظم(ع)، برادر امام رضا(ع) می باشد. که مرکز ثقل گردهمایی های مذهبی می باشد. در واقع دزفول شهری است كه از قدیم الایام مركز علم و ادب و مهد تربیت شخصیت های بزرگ فرهنگی و مذهبی بوده از جمله برجسته ترین آنها می توان به دانشمند بزرگ، ((سید صدرالدین كاشف دزفولی)) و مرجع تقلید شیعیان ((شیخ مرتضی انصاری )) اشاره نمود. وجود چنین علمای بزرگی در گذشته دزفول و استمرار حضور بسیاری از شاگردان ایشان دردوران معاصر در حوزه های علمیه این شهر، باعث شده دزفول به عنوان یکی از شهرهای مذهبی ایران شناخته شود و طبعا"وجود چنین زمینه مذهبی بر فرهنگ عامه مردم نیز تأثیر مستقیمی داشته است. لذا مقوله عزاداری عاشورا نیزکه از قدرتمند ترین ابزار تبلیغ مذهبی شیعه محسوب می شود، در اینجا به مهمترین ارکان فرهنگ مردم تبدیل شده است و از انسجام و استحکام ویژه ای برخوردار است.

به گفته بسیاری از اهالی قدیمی شهر و همچنین پیشکسوتان مداحی و افراد مرتبط با برگزاری مراسم عزاداری، در گذشته برپایی مجالس عزاداری تحت نظارت مستقیم علمای بزرگ و روحانیون برجسته شهر شکل می گرفته است و ارتباط بسیار جدی میان بانیان این مجالس و نهاد دین برقرار بوده است و اکثریت مجالس هم در بیت همین علما ء و روحانیون منعقد بوده است و در روز تاسوعا و عاشورا نیز اکثر این علما در میدان اصلی شهر در بین مردم حاضر می شده و به عزاداری می پرداخته اند، در ضمن هر مداح برای حضور در مجالس عزاداری به اذن علما نیاز داشته است و کسی خود سرانه به این کار اقدام نمی نموده است.

هیئتهای عزاداری دزفول از قدیم الایام به دو دسته کلی هیئتهای شمالی و هیئتهای جنوبی تقسیم می شده اند و این تقسیم بندی به قرن هفتم و زمان تیمور لنگ بر می گردد، که عده ای به شکل مهاجر در دزفول سکنی می گزینند و بین آنها و ساکنان دزفول درگیریهایی به وجود می آید. ولی با وساطت زعمای شهر و به کار بردن تمهیداتی بین سران دو گروه جلسه آشتی و صلح برقرار می گردد و از آنجا که این جلسه در اوائل محرم و همزمان با برپایی مجالس عزاداری امام حسین(ع) برگزار شده است، از آن تاریخ به بعد مقرر می شود برای حفظ آشتی و صلح میان دو گروه، هیئتهای هر محله به نشان ابراز دوستی و محبت به محله دیگری بروند، به این شکل که هیئتهای عزاداری محله های جنوبی یعنی منطقه((صحرا بدر)) روز تاسوعا به محله های شمالی یعنی محله((حیدر خانه))می رفتند و متقابلاً در روز عاشورا دسته مقابل به سمت محله های جنوبی می رفتند و با هم به عزاداری می پرداختند. عزاداران میهمان ضمن عزاداری از سوی هیئات میزبان این مناطق مورد استقبال گرم قرار گرفته و پذیرایی می شوند. یکی از کارکردهای مثبت این رفت و آمد عزاداران میان دو منطقه به نوعی انسجام و همبستگی میان این مناطق و کم رنگ شدن اختلافات قومیتی است که از گذشته های دور میان اقوام این مناطق وجود داشته است.

وبلاگ چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۱ ساعت 11:40 توسط دُرچین  | 

* به بهانه درگذشت همسر سردار شهید لطفعلی لطفی خلف  (شیرمرد دزفولی و مدافع جسر نادری) *

* به بهانه درگذشت همسر سردار شهید لطفعلی لطفی خلف

(شیرمرد دزفولی و مدافع جسر نادری) *

 

ایامی چند قبل از آغاز جنگ تحمیلی عراق بر ایران نیروههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دزفول در نوار مرزی شاهد حرکات مشکوک ارتش بعث عراق می شود بر اساس اسناد موجود برادران غلامعلی رشید - احمد سوداگر - عبدالمحمد رئوفی نژاد – عبدالکریم پورمقامی –  علیمحمد رشید الماسی – حمید پورسوزنی - علی صولتی  و دیگر نیروهای سپاه دزفول جهت حفظ مرزها به منطقه دشت عباس می روند ولی صدام و بعثیون عراقی تصمیم خود را گرفته اند در تاریخ 31 شهریور 1359 ارتش بعث عراق به حریم ایران اسلامی هجوم می آورد مسیر را خالی از نیرو می بیند از سه راهی قهوه خانه گذشته و حتی تعدادی از نیروهایش که ظاهرا مسیر را گم کرده اند خود را به پل کرخه یا جسر نادری می رسانند ولی غافل از اینکه شیران دلان جان برکف سپاه دزفول منتظرند تا دمار از روزگارشان درآورند، آنان همانجا زمین گیر می شوند و حسرت رسیدن به دزفول را به دل آنان می گذارند.

بر اساس اسناد موجود لطفعلی لطفی خلف بعنوان مسئول تدارکات و راننده ای ماهر منطقه را زیر نظر دارد

سردار شهید حاج احمد سوداگر در خاطراتش آورده است:

( روز ۲۴ مهر سال ۱۳۵۹ بود. به خاطر تجربه‌اي که از منطقه کوشک داشتم، يک قبضه ۱۰۶ را در نقطه‌اي قرار دادم که هم برای سرکوب باشد و هم کنار تانک و نفربرهاي عراقي‌ها قرار گيرد. دو نفر عراقي براي ديده‌باني و هدايت توپخانه جلو آمده بودند. يکي از آنها ديده‌بان بود که خيلي جلو آمده بود و گلوله‌ها را به طرف تانکهاي ما هدايت مي‌کرد ابتدا ديده‌بان را زديم. من هم دستم را محکم بر روي ماشه ۱۰۶ کوبيدم. با ناباوري تمام ديدم عمل نمي‌کند. متوجه شدم که قبضه روي ضامن قرار دارد، چند لحظه گذشت. خواستم آن را از ضامن خارج کنم که انفجار مهيبي مقابل من رخ داد، ديگر چيزي نفهميدم. تا به خود آمدم. ديدم از قبضه ۱۰۶ خبري نيست. خواستم به لطفي خلف بگويم که ماشين را هر چه سريع‌تر به موضع ببرد. ديدم پيشاني‌اش شکاف برداشته و تمام وجودش غرق خون است. دقت کردم دیدم گلوله به پيشاني او اصابت کرده و شهيد شده است. در ادامه مسير، گلوله به وسط قبضه برخورد کرده، قبضه ۱۰۶ را به دو قطعه تقسيم کرده و همزمان گلوله‌هاي ديگر را نيز منفجر کرده بود. خودم را به لطفعلی رساندم. پيکر مطهرش را از ماشين درآوردم و روي لبه چاله که کمي بلند بود، گذاشتم. نصف بدن او بالا قرار داشت و نصف ديگرش آويزان بود.)

 

و اما در کنار این سردار دلیر اسلام که اولین مداح شهید دزفول هم بود همسری شیردل وجود داشت که زینب وار و صبورانه زندگی کرد و مزد زحمات دنیاییش، تشیع بی نظیر آن مرحومه در شهیدآباد دزفول بود.

 

محمدحسین درچین

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم تیر ۱۴۰۱ ساعت 18:7 توسط دُرچین  | 

نشریات دزفول

 

نشریات دزفول

 

در شهرستان دزفول قبل و بعد از انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس نشریاتی با مجوز و یا بدون مجوز در سطح منطقه و استان خوزستان و حتی استانهای همجوار منتشر و توزیع می شد که هنوز هم بعضی از این نشریات به فعالیت خود ادامه می دهند . اطلاعات نویسنده از اسامی نشریات از این قرار است ، دوستان برای تکمله نشریات می توانند با شماره همراه ۰۹۱۶۶۴۲۲۸۴۱ و یا در قسمت نظرات همین پست پیام گذاشته تا بروزرسانی گردد.

 

* استقلال(هیت تحریریه: عبدالرضا سالمی نژاد – عبدالرضا شریفی پور – غلامرضا فرهی – غلامرضا رضایی – سیدمهدی غفاری –  شهید حسین بیدخ – حسن بیدخ)

نشریه استقلال اولین نشریه دزفول با همان هیت تحریریه وارث انقلاب به اضافه شهید حسین بیدخ و برادرش حسن بیدخ بود که دقیقاً در اولین روزهای پیروزی انقلاب از اسفند ماه ۱۳۵۷ منتشر شد.

 

* ایمان()

 

* ابلاغ” بَلِّغ ” 

(مدیر و طراح: عبدالکریم نعناکار – مدیر و نویسنده: محمدحسین دُرچین – مسئول چاپ: زمانی

“این نشریه با انگیزه افزایش دانش معارف دینی، تاریخی و جنگی به صورت هفتگی و برای رزمندگان اسلام منتشر می شد و برای ایجاد انگیزه در خوانش برای هر هفته مسابقه ای از دل مطالب آن استحراج و جوائزی به برندگان تقدیم می شد. این نشریه در سالهای ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷ در واحد تبلیغات لشکر ۷ حضرت ولی عصر(عج)  طراحی و چاپ می شد در کل نشریه ی موفقی بود “)

 

* پلاک(مدیر مسئول: علی صالحی زاده)

نشریه پلاک شامل اخبار کوتاهی از اخبار سیاسی فرهنگی اجتماعی از سطح کشور و استان و شهرستان بود در این نشریه مطالبات مردمی خطاب به مسئولین شهرستان نیز منتشر می شدند این نشریه در سطح شهرستان و نیز ادارات شهرستان دزفول و استان خوزستان نیز توزیع می شد. این نشریه با ۴۸۰ شماره و با تیراژ ۵۰۰ برگه منتشر می شد.

 

* جنوب فردا(مدیر مسئول: منصور قمر)

نشریه جنوب فردا از سال ۱۳۹۲ با چاپ‌‌ دو هفته نامه در حوزه های فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شروع بکار نموده و محدوده توزیع ان استان خوزسنان می باشد.

 

* دزفول فردا(مدیر مسئول: سیداحمد زرهانی – سردبیر: علیرضا عصاره – خبرنگار و مسئول بخش خبری: بهرام هاتف نیا)

دفتر این نشریه با همکاری خیر ارجمند جناب آقای محمدحسین  نظامی پور در پاساژ ولی عصر(عج) خیابان شریعتی مستقر بود.

 

* دژپل(علیرضا چرخ آبی)

 

* رسانه جنوب (مدیر مسئول: سیدعلی صافی)

 

* رکن ایران(سردبیر عبدالمحمد شاه رکنی غفوری)

 

* رهبران کوچک(مدیر مسئول: شهید عبدالرضا شریفی پور)

این نشریه در جهاد بندر ماهشهر چاپ و توزیع می شد.

 

* فتح المبین(مدیر مسئول: علی صالحی زاده)

نشریه فتح المبین از سال ۱۳۷۸ بمناسبت ایام نوروز و سالروز عملیات فتح المبین جهت توزیع در بین کاروان های راهیان نور منتشر شد در این نشریه زندگی و خاطراتی از شهدای دزفول منتشر و با برخی از ایثارگران و پیشکسوتان جهاد و شهادت مصاحبه صورت می گرفت. این نشریه با ۲۰ شماره و با تیراژ ۵۰۰۰ برگه منتشر می شد.

 

* ماهنامه فروغ بصیرت(نابینایان دزفول)

 

* فرید دزفول(سردبیر: دکترموسی گوشه گیر)

 

* نخل های نور(مدیر مسئول: عبدالرضا سالمی نژاد)

ماهنامه نخل های نور اولین مجله تمام رنگی دفاع مقدس استان خوزستان و دومین ماهنامه در کشور بود و روزنامه نخل های نور اولین روزنامه استان خوزستان نیز منتشر گردید.

 

* وارث انقلاب(مسئولین و نویسندگان: عبدالرضا سالمی نژاد – شهید عبدالرضا شریفی پور – شهید غلامرضا فرهی – شهید غلامرضا رضایی – شهید سید مهدی غفاری)

 

* وارثین ( انتشار اوایل انقلاب)

 

توجه :

همراهان گرامی هرگونه پیشنهاد و یا تغییر و اضافات در رابطه با موضوع فوق را می توانید در بخش نظرات، پایین همین پُست و یا از طریق بخش ارتباط با ما، با مدیریت این سایت در میان بگذارید. با سپاس . محمدحسن دُرچین

 

+ نوشته شده در شنبه هجدهم تیر ۱۴۰۱ ساعت 11:27 توسط دُرچین  | 

سردار شهید لطفعلی لطفی‌خلف، اولین مداح شهید دزفول

سردار شهید لطفعلی لطفی‌خلف، اولین مداح شهید دزفول

سردار شهید لطفعلی لطفی خلف اولین مداح شهید دزفول

زندگینامه ی شهید لطفعلی لطفی‌خلف

شهید لطفعلی لطفی‌خلف در سال ۱۳۲۹ در محله سیاهپوشان دزفول به دنیا آمد. با توجه به وضعیت خانواده، او از رفتن به مدرسه محروم شد و بعدها با شرکت در کلاسهای شبانه توانست خواندن و نوشتن را بیاموزد. محرم که می‌شد تمام کارها را تعطیل می‌کرد و به مداحی می‌پرداخت زیرا مداح هیئت سیاهپوشان بود. سال ۱۳۵۱ ازدواج كرد و صاحب دو پسر شد.

پس از یک تلاش ناموفق برای برقراری جلسه  قرآن در سال ۱۳۵۰ مجددا در سال ۱۳۵۲ دوباره دست بکار شد و با اطلاعیه ای از تمامی جوانان و نوجوانان محله خواست در جلسه شرکت کنند. جلسه ای که لطفعلی پایه گذاری کرده بود آنقدر پررونق شده بود که او افرادی را از آبادان و اهواز و حتی قم برای طرح بحث در جلسه دعوت می کرد. آرام آرام بوی انقلاب به مشام می رسید و لطفعلی هم که اهل آرام نشستن نبود و پای ثابت تظاهرات ها. آنقدر غرق در کار بود که در جواب مادرش که بابت دیر آمدن به خانه به او اعتراض کرد گفت: مادر من دیگر مال شما نیستم من مال انقلابم و به عنوان پاسدار انقلاب اسلامی در جبهه حضور يافت. در تاریخ  ۲۴/۷/۱۳۵۹ در حالی که پشت توپ ۱۰۶ مشغول تیراندازی به سوی دشمن بود مورد اصابت موشک قرار گرفت و به شهادت رسید و پيكر وي را در شهيدآباد دزفول به خاك سپردند.

 

متن وصیت نامه شهید لطفعلی لطفی خلف

درانتظارمرگ به سرمی برم/ پدر جان و مادر عزیزم می‏دانم که فرزند خوبی برای شما نبودم. لکن امیدوارم که برای اسلام فرزندی شایسته و فداکار باشم.

 باری پدر و مادر مهربانم/ خودتان می دانید که از اول پیروزی انقلاب با شما وداع کردم؛ زیرامعتقدم که آدمی اختیارش بدست خودش نیست بلکه اختیار جان و هستی انسان در دست خدای متعال است. در این راه  پیچ و خم های زیادی وجود دارد. من همیشه در انتظار مرگ بسر می‏برم. مرگ خلقتی از خلائق پروردگار است و تمام مخلوقات خداوند زیبا هستند، براین اساس مرگ برای من لذت بخش است و آن را با آغوش باز پذیرا هستم.

تربیت فرزندان/ پدر جان و مادر عزیزم من، دو فرزندم و مادر آنها را به شما و همه شما را به خدا می‏‌سپارم و امیدوارم که در تربیت فرزندانم جلیل و جمال بکوشید. آنها را بااسلام ناب محمدی آشنا کنید و ایده آل تحویل جامعه دهید. از برادرانم تقاضا می‏کنم که برای هدایت فرزندانم به راه راست که همان صراط مستقیم از هیچ کوششی فروگذار نکنند و نگذارند که آنها با انسانهای غیر اسلامی برخورد یا معاشرت داشته باشند.

همسرم صبرپیشه کن/ از همسر گرامی تقاضا می‏کنم که زینب وار صبر و بردباری پیشه کند. اگر روزی برسد که من شهید شوم و یا بمیرم هیچ غصه و اندوهی در دل خود راه نده. اگر صبر را پیشه کنی ثابت کرده‌‏ای که پیرو زینب خواهر امام حسین(ع) هستی. ضمناٌ در تربیت فرزندانم از هیچ کوششی دریغ نفرما و در زمانی که من نیستم آنها را تنها نگذار. اگر آنها را تنها بگذاری به اسلام و حضرت فاطمه (س) خیانت کرده‏ ای. امیدوارم اگر ناراحتی یا اذیت و آزاری از دست من دیده‏ای مرا ببخشی.

 همه شما را به خدای بزرگ می‏سپارم. آن خدائی که جان همه انسانها در دست اوست.

 

«پرواز از کوشک»، خاطره ی لحظه شهادت شهید لطفعلی لطفی خلف،

به روایت سردار حاج احمد سوداگر

 

روز ۲۴ مهر سال ۱۳۵۹ بود. به خاطر تجربه‌اي که از منطقه کوشک داشتم، يک ۱۰۶ را در نقطه‌اي قرار دادم که هم سرکوب باشد وهم پهلوي تانک و نفربرهاي عراقي‌ها قرار گيرد. در آ‌نجا، صبح تا شب در سنگر بوديم و نمي‌توانستيم در روز بيرون بياييم. فقط شبها براي تغذيه و تهيه مهمات بيرون مي‌آمديم. سنگرمان چاله‌اي بود که خاکهاي چاله در پشت سر قرار داشت. يعني وقتي مي‌خواستيم به طرف عقب بياييم، به ناچار روي يک سکوي مرتفع قرار مي‌گرفتيم که در ديد دشمن بود.

قرار شد فردا صبح لطفي‌خلف به همراه ما به‌آن موضع بيايد . صبح زود، در موضع ۱۰۶ قرار گرفتيم. دو نفر عراقي براي ديده‌باني و هدايت توپخانه جلو آمده بودند.

يکي از آنها ديده‌بان بود که خيلي جلو آمده بود و گلوله‌ها را به طرف تانکهاي ما هدايت مي‌کرد ابتدا ديده‌بان را زديم. نفربر عراقي به آرامي به طرف تانکهايي که از ما به جا مانده بود، مي‌رفت مي‌خواستيم نشانه بگيريم تا نفربر را بزنيم. در حال نشانه‌گيري بودم. نفر دائم جا به جا مي‌شد. لحظات مي‌گذشت و در کمين ساکن شدن نفربر در يک محل بودم. بالاخره متوقف شد. محکم بر روي ماشه ۱۰۶ کوبيدم. با ناباوري ديدم عمل نمي‌کند. متوجه شدم که قبضه روي ضامن قرار دارد. چند لحظه گذشت . خواستم آن را از ضامن خارج کنم که انفجار مهيبي مقابل من رخ داد. ديگر چيزي نفهميدم.

به خود آمدم. ديدم از قبضه ۱۰۶ خبري نيست. خواستم به لطفي خلف بگويم که ماشين را هر چه سريع‌تر به موضع ببرد. ديدم پيشاني‌اش شکاف برداشته و تمام وجودش غرق خون است. دقت کردم دیدم گلوله به پيشاني او اصابت کرده و شهيد شده است. در ادامه مسير، گلوله به وسط قبضه برخورد کرده، قبضه ۱۰۶ را به دو قطعه تقسيم کرده و همزمان گلوله‌هاي ديگر را نيز منفجر کرده بود.

ماشين در حال آتش گرفتن بود. حالم مساعد نبود و به سختي حرکت مي‌کردم. با تلاش زياد، آتش را خاموش کردم. همه توجهم به پيکر لطفي‌خلف بود که مبادا بسوزد.

خودم را به او رساندم. پيکر مطهرش را از ماشين درآوردم و روي لبه چاله که کمي بلند بود، گذاشتم. نصف بدن او بالا قرار داشت و نصف ديگرش آويزان بود.

شدت گلوله‌ باران دشمن زياد شد. سنگر نيروهاي ارتش نزديک ما بود. صدايشان کردم. يک سرباز آمد. وقتي رسيد، ايستاد و با حالت حيرت و وحشت فقط به من نگاه کرد. او به پيکر شهيد لطفی خلف و وضعيت بد آنجا خيره شده بود. گفتم: کمک کن… اين جوري نگاه نکن.

در همان لحظه، يک گلوله به فاصله دو متري ما اصابت کرد. او چون ايستاده بود، در جا شهيد شد. من هم حدود بيست متر پرت شدم. يک ترکش به سرم خورد. چشمهايم نمي‌ديدند. وقتي نگاه کردم، شبح‌هايي را ديدم و فقط صدا زدم کمک کنيد … .

+ نوشته شده در شنبه هجدهم تیر ۱۴۰۱ ساعت 11:11 توسط دُرچین  | 

زندگینامه شهید علیرضا چراغ زاده دزفولی

زندگینامه شهید علیرضا چراغ زاده دزفولی

(نماینده مردم رامهرمز و هفتکل در مجلس شورای اسلامی)

( زمان و محل شهادت – هفتم تیرماه ۱۳۶۰ – سرچشمه تهران )

شهید علیرضا چراغ زاده

علیرضا چراغ زاده دزفولی سال ۱۳۳۲ در یک خانواده مستضعف در اهواز به دنیا آمد. پدرش محمدعلی چراغ زاده درودگری ساده بود هنوز پا به سن چهار سالگی نگذاشته بود که پدرش را از دست داد. در دوران کودکی و نوجوانی علاوه بر تحصیل، به کارگری در زمینه های مختلف به خصوص درودگری پرداخت و رنج محرومان را با تمامی وجود لمس کرد. علاوه بر آن با شرکت در فعالیت های مذهبی به عنوان یکی از چهره های فعال و پر تلاش، در آموزش مسائل مذهبی به نوجوانان شناخته شد.

پس از اخذ لیسانس در رشته حسابداری به استخدام شرکت نفت در آمد ولی پس از یک سال کار در شرکت نفت استعفا داد و با کمک چند تن از دوستان و همفکرانش به ایجاد یک واحد تولیدی همّت گماشت که متأسفانه به دلیل کمبود امکانات، آن واحد تولیدی تعطیل شد.

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران مشتاقانه و با اخلاص به یاری مسئولین شتافت و در اوائل سال ۱۳۵۸ بعنوان سرپرست بخشداری هفتگل مشغول به کار شد. زندگی محقرانه او در دوران بخشداری و فعالیتهای چشمگیر و بی ریایش به اهالی محل و توجه بیش از حد به طبقه مستضعف، او را بیش از پیش محبوب مردم حق شناس نمود. مردم می دیدند با آنکه سیل اطراف خانه بخشدار را احاطه کرده اما او با تمام توان و امکانات به کمک دیگران می شتابد.

شهید مقالات متعددی در زمینه های روش مطالعه و برداشت و روشهای سخنرانی و بحث تألیف کرده و آشنا به زبان انگلیسی و عربی بود. با تدریس در مدارس، کمبود معلم را جبران می کرد و با تشکیل کلاسهای مذهبی در مساجد به روشنگری جوانان می پرداخت. همه این تلاشها از طرفی و تقوی و اخلاص او که مهمترین ویژگیهای به یاد ماندنی آن شهید است از طرف دیگر باعث شد که اهالی هفتگل و رامهرمز او را که بیش از یکسال سابقه آشنایی با آنان نداشت در سن ۲۷ سالگی بعنوان اولین نماینده خود در مجلس شورای اسلامی انتخاب کردند.

در دوران نمایندگی، فعالیتهای مخلصانه او در راه بهبود وضع زندگی مردم و حوزه انتخابیه اش همچنان ادامه داشت. وی عضو کمیسیون اقتصاد و دارایی و پست و تلگراف بود. نقش شهید چراغ زاده در کمک به ایجاد راهها و بکار انداختن تقویت کننده تلویزیونی، سامان دادن به وضعیت مهاجران جنگی و دهها فعالیت نامشخص دیگر فراموش ناشدنی است.

او در هرحال سعی داشت که هیچکس جز خداوند بزرگ از خدمات و زحماتش آگاه نشود. شیفتگی و ایمان آن شهید به مقام بلند رهبری انقلاب و اصل و ولایت فقیه آن چنان بود که در زمانی که رئیس جمهور معزول با سفرهای تشریفاتی به مناطق جنگ زده برای خود کسب وجهه می کرد، در نطقهای قبل از دستور مجلس به صراحت و قاطعیت، جریان ضد ولایت فقیه را به باد حمله می گرفت و انحرافات را افشاء می نمود.

شورای اسلامی، به همراه ۷۲ تن از مسئولین جمهوری اسلامی ایران همراه با آیت الله سیدمحمدحسین بهشتی رئیس دیوانعالی کشور در تاریخ ۷ تیرماه ۱۳۶۰ در محل حزب جمهوری اسلامی واقع در سرچشمه تهران به فیض شهادت نائل آمد.

شهید علیرضا چراغ زاده دزفولی نماینده مردم رامهرمز و هفتکل در مجلس شورای اسلامی، سرانجام در شامگاه هفتم تیر، به همراه ۷۲ تن از مسئولین جمهوری اسلامی ایران از جمله شهید مظلوم آیت الله دکتر سیدمحمدحسین بهشتی رئیس دیوانعالی کشور و دیگر شهدای کربلای ایران در تاریخ ۷ تیرماه ۱۳۶۰ در محل حزب جمهوری اسلامی واقع در سرچشمه تهران به فیض شهادت نائل آمد.

+ نوشته شده در شنبه هجدهم تیر ۱۴۰۱ ساعت 11:9 توسط دُرچین  | 

شهید حجت الاسلام و المسلمین سید محمدکاظم دانش دزفولی

شهید حجت الاسلام و المسلمین سید محمدکاظم دانش دزفولی

(نماینده مردم شوش و اندیمشک در مجلس شورای اسلامی)

( زمان و محل شهادت – هفتم تیرماه ۱۳۶۰ – سرچشمه تهران )

شهید محمدکاظم دانش

 

ولادت

سید محمد کاظم دانش در سال ۱۳۱۸ در خانواده ای روحانی چشم به جهـان گشـود. وی در سن پنج سالـگی می توانست قرآن را تلاوت کنـد و در سن هفت سالگی کـه می بایست به کلاس اول برود به علت هوش سرشار و نبوغی که داشت معلومات دوره ابتدایی را داشت و چون در آموزش و پرورش دزفول ضابطه ای برای افراد نابغه وجود نداشت لذا او را در کلاس دوم ثبت نام نمودند. ایشان در سن هشت سالگی تدریس قرآن می نمود و همیشه در مدرسه شاگرد اول بود

پدر و اجداد وی از روحانیون بنام منطقه دزفول و اطراف آن بودند. در باره پدر وی گفته اند او در شمار کسانی بود که با انفاس قدسی خود و خدمات شایانی که در راه تبلیغ و ارشاد مردم انجام داد، منطقه را احیا و معارف دینی را به میان آنان برد. وی مبارزی با شهامت بود و از جهاد با عوامل ستمگر داخلی و خارجی، باکی نداشت. وقتی شاه می خواست مسجد فعلی شهید دانش در جنب حرم حضرت دانیال(ع) را تبدیل به مهمانسرا کند، یک تنه در مقابل متجاوزان ایستاد و نگذاشت این کار انجام گیرد. او در مقابل خارجیان بظاهر باستانشناس که با خود فرهنگ خودباختگی را برای ایرانیان بویژه مناطق جنوبی کشور به ارمغان آورده بودند، نیز به مقابله فرهنگی پرداخت.

ایشان بسیار خدا ترس بود و کردار و گفتار دیگران را حمل بر صحت می کرد و اهل تجسس نبود. آن عالم ربانی با در اختیار داشتن «محضر ازدواج » مورد مراجعه مردم بود و از این رهگذر به حل اختلافات و اصلاح ذات بین، همت داشت. پدر شهید به اقامه نماز جماعت در مسجد محمدیه اندیمشک و مسجد جامع شوش و نیز رفع نیازهای دینی مردم اهتمام بسیار داشت.

تحصیلات

مادر شهید دانش، صاحب مکتب بود و به زنان و کودکان، قرآن و احکام دینی می آموخت. شهید دانش در دامان مادری فاضله و پرهیزگار پرورش یافت و پیش از رفتن به مدرسه، خواندن و نوشتن را با نبوغ ذاتی و استعداد سرشار خود فرا گرفت و از آن رو که آموخته های وی، به هنگام ورود به مدرسه، بالاتر از کلاس اول و دوم بود، به کلاس بالاتر منتقل شد.

یکی از مسئولان آموزش و پرورش در آن روزگار می خواست وی را همراه خود، به تهران ببرد تا از هوش فراوان وی، حداکثر استفاده صورت گیرد، ولی پدر وی می خواست او وارد جرگه روحانیت شود.

ورود به حوزه علمیه دزفول

محمدکاظم دانش، پس از اتمام کلاس ششم، در سن ۱۲ سالگی یعنی در سال ۱۳۳۰ وارد حوزه علمیه دزفول شد و به فراگیری علوم دینی همت گماشت. وی در این دوران، گذشته از فراگیری درسهای حوزوی، به تبلیغ می پرداخت و به رغم سن کم خود، منبر می رفت. همسالان و همبازیهای شهید، اینک دوست خود را طلبه ای بسیار جوان می دیدند که برای مردم سخنرانی می کرد و موجب اعجاب و تحسین همگان می شد.

عزیمت به حوزه علمیه قم

شهید دانش در نونزده سالگی، در سال ۱۳۳۶ برای ادامه تحصیل راهی حوزه علمیه قم شد و در درس امام خمینی (قدس سره) شرکت جست. پیش از آن او دوره سطح را در محضر آیات عظام مشکینی، سلطانی، نوری و فاضل به پایان رسانده بود.

در سال ۱۳۴۱ هیئت امناء مسجد محمدی دزفول و مردم شریف آن منطقه از پدر بزرگوار ایشان خواستند تا زمانی که به دزفول می آیند در آن مسجد اقامه نماز کنند و مردم را راهنمایی نمایند و ایشان با اجازه پدر ارجمندش آن مسئولیت را پذیرفت. در شروع نهضت ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ ایشان در مدرسه فیضیه حضور داشت و در همان محل مورد ضرب و شتم دژخیمان ستمشاهی قرار گرفت و به خاطر حفظ جان یکی از علمای حاضر در مدرسه( احتمالاً مرحوم آیت الله اراکی ) مدرسه را ترک نمود ولی پس از مراجعه راهی برای ورود به مدرسه نبود.

همسر شهید در این باره می گوید:

«وقتی من با وی در فروردین ۱۳۴۳ ازدواج کردم، توسط شهید با امام خمینی آشنا شدم. او به من می گفت: آیت الله العظمی خمینی، اعلم مجتهدان است و تقلید از او، شایسته می نماید.»

مبارزه سیاسی

همسر شهید می افزاید:

«حجت الاسلام دانش در درس فقه و اخلاق امام شرکت می کرد و مبارزه سیاسی خود را از همان زمان آغاز کرد. او ضمن دانش پژوهی، برای تبلیغ و آگاه کردن مردم از اهداف امام، به مناطق مختلف از مرز شوروی گرفته تا مرز عراق می رفت و به هر کجای دیگر، که امکان مبارزه با رژیم ستمشاهی بود، می شتافت. شهید دانش در پوشش تشکیل کلاسهای قرآن به مبارزه با ظلم و جهل می پرداخت و از این رو همواره مورد تهدید و آزار ساواک بود و بارها تبعید و ممنوع المنبر گردید.»

پیشینیه مبارزه شهید از دهه چهل، آغاز و تا پیروزی انقلاب ادامه یافت.

حجت الاسلام والمسلمین سید محمدکاظم دانش، بیانیه های انقلابی و نوارهای سخنرانی امام خمینی(قدس سره) را به مناطق مختلف می برد و در اختیار مردم می گذاشت.

وی جزء مؤسسان گروه نیمه نظامی «منصورون » بود و منزل خود را در اختیار آنان می گذاشت. همسر شهید دانش، رابط وی با مبارزان بود و پیامهای مجاهدان انقلاب را منتقل می کرد. از شمار اعضای این گروه، برادران: سید احمد و سید علی آوایی و سردار شهید «محمد جهان آرا» است. سردار غلامعلی رشید یکی از فرماندهان کنونی سپاه نیز از اعضای این گروه بود. یکی دیگر از مبارزان گروه منصورون، شهید«عزیز صفری» است.

وی موفق شد رئیس ساواک یزد را در بیمارستان به هلاکت برساند; او با رشادت تمام و به رغم جراحات زیادی که در اثر شکنجه در بدن داشت، هیچ کدام از انقلابیون را لو نداد و خود در سال ۱۳۵۶ در ساواک به شهادت رسید.

شهید دانش با تهیه دستگاه تکثیر، اعلامیه های انقلابی را منتشر می کرد. او این دستگاه را مخفیانه در زیر زمین مدرسه آیت الله معزی دزفول قرار داده بود. شهید سبحانی یکی از مبارزان دوران انقلاب با وی همکاری می کرد.

وقتی ساواک پی به این کار برد و شهید سبحانی را دستگیر کرد، شهید دانش تنهاکسی بود که در زندان به ملاقات او می رفت و کتابها و بیانیه های انقلاب را به صورت مخفیانه در اختیار وی و دیگر مجاهدان قرار می داد. او با عوض کردن روی جلد کتابها و استفاده از عنوانهای دیگر، کتابهای سیاسی و مذهبی ممنوعه، مانند «انقلاب تکاملی در اسلام»، را که گاه سه سال زندانی داشت، به مبارزان می رساند. هنوز در منزل شهید دانش، رساله عملیه امام خمینی (قدس سره) با جلد رساله عملیه یکی دیگر از مراجع وجود دارد.

شهید دانش در مبارزه، پیرو عقاید و مکتب اهل بیت(علیهم السلام) بود.

ساواک بارها وی را مورد بازخواست قرار داد که چرا وی به صورت غیر مستقیم و در پوشش از شاه به عنوان یزید نام می برد و امام خمینی (قدس سره) را همچون امام حسین(ع) می ستاید.

شهید حجت الاسلام دانش، برای آگاهی مردم از ظلم و ستم خاندان پهلوی، به شیوه های مختلف متوسل می شد. هنوز برخی از جوانان دزفول، اولین نمایشنامه مذهبی اجرا شده در مسجد نجفیه را به یاد دارند، که در آن «سعید بن جبیر» چگونه به رویارویی با ظالمانی همچون «حجاج» پرداخته، جان خود را در راه عقیده و جهاد، نثار دین کرد.

فرزند شهید دانش خاطرات خود را از مبارزه پدر چنین بیان می کند: «پدرم در دوران انقلاب در مسجد جامع شوش مشغول سخنرانی بود. نیروهای امنیتی در بیرون از مسجد مستقر شده بودند و منتظر بودند سخنرانی وی تمام شود و او را هنگام خروج دستگیر کنند. وقتی سخنان شهید به پایان رسید، همه مردم او را احاطه کردند و عمامه و عبا را از تنش درآوردند و از در پشتی مسجد به صورت ناشناس او را خارج کردند. رئیس ساواک دزفول، همواره از او به عنوان مبارزی نام می برد که پرونده اش سیاه است.

ساواک بارها با تهدید یا تطمیع خواست، وی را از مخالفت و مبارزه دور کند، ولی هیچ گاه موفق نشد.»

سرتیپ سید ابراهیم دانش برادر شهید می گوید:« از آن رو که شهید با هوشیاری و کیاست رفتار می نمود و سخن می گفت، هرگز خبرچین های ساواک، نتوانستند علیه او گزارشی بدهند. سازمان امنیت از کادر رسمی و ثابت خود خواسته بود، وی را تعقیب کنند و او را شبانه روز زیر نظر داشته باشند. یک بار که او دستگیر شد، چون ساواک علیه وی هیچ مدرک قابل قبولی نداشت، مجبور به آزاد کردن ایشان شد.» سرتیپ دانش می افزاید: «ساواک به منظور اغوا و فریب وی، شهید را به بازدید از سد دز و کارخانه کاغذسازی هفت تپه و صنعت قند و نیشکر برد. ساواک به خیال خود می خواست خدمات شاه را به او نشان بدهد و چنان وانمود کند که مردم و کشور در حال پیشرفت به سوی تمدن بزرگ است! ولی آن شهید با بیان شگردهای استحمار و استعمار به افشاگری پرداخت. ساواک که چاره ای پیش روی خود نمی دید، همسر شهید را که برای خواهران تبلیغ می کرد به دزفول تبعید کرد، تا حجت الاسلام دانش مجبور به خروج از شوش شود. او در بحبوحه انقلاب، همواره با رهبران انقلاب در ارتباط بود و بارها به ملاقات آیت الله طالقانی چه در زندان و چه پس از آزادی می رفت. شهید حجت الاسلام دانش، نماینده امام خمینی در منطقه بود و مبارزان را رهبری می کرد.»

مسافرت به خارج از کشور

حجت الاسلام والمسلمین دانش، برای آگاهی از اوضاع مسلمانان به کشورهای مصر، سوریه، عربستان و لبنان رفت. ره آورد او از این سفر، کتابهای ارزشمندی بود که ترجمه و انتشار یافت و از آن رو که ساواک به وی اجازه هیچ گونه فعالیت فرهنگی را نمی داد، وی برای گرفتن مجوز انتشار، از نام مستعار «کاظم ابوعالی» استفاده کرد.

مبارزه با گروههای الحادی

شهید دانش، گذشته از مبارزه با رژیم ستمشاهی، به مبارزه به بهائیت پرداخت. او در اطراف قم، تهران و مناطق جنوب به این کار اهتمام داشت.

مناظره های وی با رهبران بهائی، زبانزد مردم بود و همگان شهامت و آگاهی دینی او را می ستودند. شهید دانش با کمونیستها نیز به بحث و گفتگو می نشست. او با در اختیار گذاشتن تربیون آزاد در مسجد زرگران دزفول، به مدعیان، فرصت می داد افکار و عقاید خود را مطرح ساخته، قضاوت را به مردم واگذارند. این شیوه، در ارتقای بینش مذهبی مردم بسیار مؤثر بود. مبارزه شهید با مکاتب انحرافی، آن چنان اوج گرفت که رهبران گروههای الحادی، حضور در مجلس او را تحریم کردند.

شهید محمدکاظم دانش

حجت الاسلام  دانش امام جمعه شوش دانیال در حال ایراد خطبه های نماز جمعه – حرم حضرت دانیال نبی(ع)

تبلیغ و منبر

شهید دانش به تبلیغ مخفیانه و از طریق رابط های خود، در ارتش همت گماشت. او با ارتباط با جمعی از درجه داران و سربازان، به افشاگری پرداخت. نقش او در آگاه نمودن ارتشیان در جریان جنگ «ظفار» چنان ساواک را به خشم آورد، که وی را سه سال ممنوع المنبر کرد. از این رو، شهید به صورت ناشناس به تبلیغ و فعالیتهای زیرزمینی در دزفول و اهواز پرداخت. وی به همراه خانواده خود راهی خوزستان شد و در یکی از منازل مدرسه آیت الله بهبهانی اهواز سکونت گزید.

همسر شهید دانش در این باره اظهار می دارد: «برنامه های تبلیغی شهید، بسیار جذاب و جوان پسند بود. وقتی از مجلسی به جای دیگر می رفت، جوانان او را همراهی می کردند، چون مشتاق بودند سخنان وی را بیشتر بشنوند و بیشتر با معارف ناب اسلامی آشنا شوند. از این رو شهید بسیار مطالعه می کرد و دیر به منزل می آمد. او با همه نشست و برخاست داشت. برخی او را از معاشرت با افراد هیپی و بیتل نهی می کردند، ولی شهید دانش معتقد بود تا مرز حلال و حرام، باید با همه رابطه داشت و بر همه، اسلام واقعی را عرضه کرد. اطلاعات و آگاهی او بسیار خوب و متناسب با روز بود، زیرا زبان عربی و انگلیسی را می دانست و با استفاده از علوم و دانش روز، به نشر تعالیم اسلامی همت داشت.»

ترجمه و نویسندگی

شهید سیدمحمدکاظم دانش جزء هیأت هفت نفره تحریریه مکتب اسلام و مسئول پاسخ به سوالات این مجله بود. او همچون استاد مطهری، برای آگاهی نوجوانان و جوانان به نگارش داستان زندگی اصحاب پیامبر پرداخت. این داستانها، پس از چاپ در مکتب اسلام، با عنوان «سیمای فداکاران» در دو جلد منتشر شد و در سالهای پیش، کتاب سال شناخته شد. گرچه او می توانست فقط مقالات فلسفی، دیالکتیک و متافیزیک بنویسد، ولی ترجیح داد مطالب همه فهم و خواص پسند، بنگارد و از این راه خدمت بزرگی به اسلام کند.

خدمات پس از انقلاب

شهید دانش، پس از انقلاب مقیم شهر شوش شد و سرپرست کمیته انقلاب اسلامی گردید. او بنیانگذار سپاه پاسداران و کمیته امداد امام خمینی نیز بود.

او در شکستن اعتصابهای پس از انقلاب که به تحریک ضد انقلابیون انجام می گرفت، نقش بسیار فعالی داشت.

منطقه مرزی شوش، با تفاوتهای قومی و گروهی ساکنان آن و تعصبهای جاهلانه به جای مانده از روزگار سیاه جهل و استبداد، وجود شخصی همچون او را می طلبید تا بتواند همگان را به دور هم گردآورده، منطقه را با نقش محوری خود سامان دهد، از این رو ایشان، از سوی امام خمینی (قدس سره) به امامت جمعه شوش برگزیده شد.

شهید دانش در جمع آوری اسلحه های موجود در دست مردم که در زمان انقلاب و هنگام تسخیر مراکز نظامی به دست آمده بود، نقش بسزایی داشت. همچنین او به میان شیوخ منطقه می رفت و اسلحه هایی را که صدام به آنها برای جنگ با نظام نوپای جمهوری اسلامی داده بود، می گرفت و در اختیار نیروهای مدافع انقلاب قرار می داد. در جریان بازدید از مناطق جنوب، وی از شیوخ تعهد می گرفت علیه نظام اسلامی، اقدامی نکنند و منطقه را به آشوب نکشانند. او در یکی از روزها که برای سرکشی به میان عشایر عرب رفته بود، با اینکه روزه بود، ولی از خوردن افطار امتناع کرد و حاضر نشد بر سر سفره شیخ عشیره بنشیند، مگر اینکه او اسلحه های صدام را به وی بدهد و تعهد کند منطقه در آرامش باشد.

«صدام» برای سرِ شهید دانش جایزه تعیین کرده بود و عوامل نفوذی عراق همواره مترصد ترور وی بودند. از این رو در یکی از بازدیدهای شهید از پاسگاه مرزی، آن پاسگاه توسط نیروهای عراقی گلوله باران شد.

همسر شهید می گوید: «به یاد دارم در بازگشت از یکی از مناطق، شهید به همراه خود دسته های کلاشینکوف را که هنوز سفید بود و حتی رنگ نشده بود همچون بسته های هیزم به منزل آورد. چند گونی فشنگ نیز در میان این محموله بود.»

شهید محمدکاظم دانش

حجت الاسلام دانش نماینده شوش و اندیمشک در حال سخنرانی – میدان  ایستگاه راه آهن اندیمشک

نمایندگی مجلس شورای اسلامی

شهید دانش در اردیبهشت ۱۳۵۹  به خاطر درایت سیاسی و خدمات تحسین برانگیز خود، از سوی مردم شوش و اندیمشک به نمایندگی مجلس شورای اسلامی برگزیده شد. شهید دانش همزمان با نمایندگی مجلس شورای اسلامی، در ستاد جبهه و جنگ خدمت می کرد و هر پانزده روز، یک بار به جبهه می رفت و در بازگشت، به حضور شهید مصطفی چمران و دیگر فرماندهان جنگ می رسید و اوضاع را گزارش می کرد. وی عضو کمیسیون مسکن مجلس بود و در خدمات رسانی به جنگ زدگان بسیار تلاش می کرد.

شهادت

شهید سیدمحمدکاظم دانش دزفولی نماینده مردم اندیمشک و شوش در مجلس شورای اسلامی سرانجام در شامگاه هفتم تیر، به همراه ۷۲ تن از مسئولین جمهوری اسلامی ایران از جمله شهید مظلوم آیت الله دکتر سیدمحمدحسین بهشتی رئیس دیوانعالی کشور و دیگر شهدای کربلای ایران در تاریخ ۷ تیرماه ۱۳۶۰ در محل حزب جمهوری اسلامی واقع در سرچشمه تهران به فیض شهادت نائل آمد.

+ نوشته شده در شنبه هجدهم تیر ۱۴۰۱ ساعت 11:7 توسط دُرچین  | 

حاج محمدرضا قصری(مؤسس دعای ندبه سیار دزفول)

حاج محمدرضا قصری

(مؤسس دعای ندبه سیار دزفول)

(به مناسبت چهلمین روز درگذشت مرد اخلاص و عمل)

حاج رضا ، الگویی برای مسئولین هیأت جوان انقلابی

به بهانه فقدان قدیمی ترین مسئول هیئت

وقتی نام حاج رضا قصری را به زبان می آوری همه خوبی ها و فضایل اخلاقی یک انسان همزمان در ذهنت مرور می شود. نام حاج رضا قصری با  دعای ندبه سیار دزفول، با ایستگاه های صلواتی در دوران جنگ و با نماز جمعه های پرشکوه مرحوم آیت الله قاضی ممزوج است.

قدیمی ترین برنامه هیئتی و انقلابی در دزفول هیئت دعای ندبه سیار دزفول است. هیئتی که حدود ۶۰ سال است که دم از انتظار و ظهور منجی عالم می‌زند و آن میسر نشد مگر به همت جوانان انقلابی آن عصر همچون حاج رضا قصری.

 او پیر و پیشکسوت هیئت های مذهبی دزفول بود.

هیئت داری در عین تخلق به اخلاق اسلامی شاخصه حاج رضا بود.

هرگاه وارد مراسم دعای ندبه می شدی اگر دورتر بود با لبخند و احترام و اگر نزدیک بود نزدت می آمد و استقبال می کرد و تو را با رویی خوش به جلوس در جایی مناسب رهنمون می شد. علیرغم کِبَر سن، اما آنچنان نوجوانان و جوانان را تکریم و احترام می کرد که تا مدتها خاطره دیدار با او جان دل را خنکا می بخشید.

 صف اول نماز دشمن‌شکن جمعه در کل دوران دفاع مقدس و پس از آن، جای آن مرد با صفا بود کمتر تصویری از مرحوم آیت الله قاضی می بینی که حاج رضا در آن تصویر جلوه‌گری نکند.

 یار دیرین علم و فقاهت و روحانیت انقلابی بود.

تجسم هیئت تراز انقلاب اسلامی بود حتی در قبل از انقلاب اسلامی

مردم داری که شاخصه پارسایی و دینداری است وجه ممتاز او بود و محور رتق و فتق امور  اهالی محله و مسجد بود که الگویی می تواند باشد برای کارکرد هیئت و مسجد در محله.

 

پای کار اقامه عزای امام و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بود و به با شکوه ترین وجه ممکن برگزار می کرد.

ده روز روضه حاج رضا که به اربعین حسینی ختم می شد با استقبال گسترده عزاداران حسینی روبرو می‌شد.

 از طرفی کمتر مراسم روضه خوانی خانگی که مرکز ترویج معارف و فضایل اهل بیت علیهم السلام در منازل شهر است را ببینی و حاج رضا درآن محفل نباشد.

بی شک راز موفقیت و اثرگذاری حاج رضا اخلاص در عمل و مردم داری و مدیریت و پیگیری مداوم در هرچه منظم و پرشکوه تر برگزار کردن مراسم بود.

راوی و نویسنده : محمد اسماعیلی

 

 

 

 

منبع : وبلاگ(چمدان آبی) – محمدحسین درچین

+ نوشته شده در دوشنبه سی ام خرداد ۱۴۰۱ ساعت 19:23 توسط دُرچین  | 

ای ترکش ها بیایید بر پیکرم فرود إ (شهید بهمن دُرولی)

ای ترکشها بیایید بر پیکرم فرود !

بهمن دُرولی در روستای چویبده آبادان روزهای قبل از شهادت به حقیر گفت :

دُرچین، دوست دارم اگر می خواهم شهید بشوم یک ترکش به پیشانی ام بخورد که سجده گاه من است و دیگری به حنجره ام که با آن مداحی کرده و یزله گرفته ام و سومی به قلبم که مملو از عشق به خدا و امام حسین (ع) است.

 

اینکه شهید از کجا می دانست به وسیله اصابت ترکش شهید می شود را نمی دانم، ولی برای رسیدن به این حقیقت، پس از شهادتش از فاو به دزفول آمدم در غسالخانه بهشت علی.

 

بهمن را دیدم آرام خوابیده بود و جای ترکش ها را...

 

بعضی از دوستان ترکش ها را شمرده بودند و گفتند که ۲۴ ترکش بوده، ولی آن ترکشی که بهمن را آسمانی کرد همانی بود که در قلبش جا خوش کرده بود.

 

تصویری که از شهید موجود است گویای اصابت این همه ترکش به پیکر پاک و نازنین بهمنِ دل کنده از دنیا و مافیها بود.

 

یزله خوان گردان بلال شهید بهمن دُرولی در ۲۰ خرداد ۱۳۶۵ و در منطقه عملیاتی فاو به شهادت رسید.

 

روحش شاد و یادش گرامی باد

 

راوی : محمدحسین درچین

منبع : وبلاگ چمدان آبی

+ نوشته شده در جمعه بیستم خرداد ۱۴۰۱ ساعت 9:45 توسط دُرچین  | 

مظلوم‌ترین وصیت و سفارش(شهید محمود صدیقی زاده"شهیان زاده")

 مظلوم‌ترین وصیت و سفارش(شهید محمود صدیقی زاده"شهیان زاده")

آیا تا بحال مظلومانه تر از این وصیت دیده و یا شنیده اید؟

از منطقه که برمی گشتیم، معمولاً هر بار منزل یکی از دوستان دور هم جمع می شدیم و همان جمع های دوستانه ای را که در جبهه های نبرد داشتیم، دوباره تشکیل می دادیم.

آن شب هم مثل شب های قبل در منزل یکی از دوستان دور هم بودیم و از هر دری سخنی می راندیم. خیلی از بچه ها بودند شهید پوررکنی، شهید نجف آبادی و خیلی های دیگر.

در این بین محمود آرام سرش را بالا آورد و گفت : بچه ها ! من این بار که بروم دیگر بر نمی گردم. این حرف را که گفت، باز هم شوخی کردن بچه ها گل کرد.

اما محمود خیلی جدّی دوباره گفت : بچه ها ! حرفی دارم! می بینید امروز چقدر با هم دوست و صمیمی هستید؟ سعی کنید همیشه این دوستی و صمیمیت را حفظ کنید.

می دانم این بار که رفتم دیگر برنمی گردم. اما می خواهم بگویم بعد از شهادتم شما هفته اول و دوم بر مزارم می آیید و دیگر پیدایتان نمی شود تا چهلم، بعد از آن هم می روید و تا سالگرد شهادتم دیگر سراغی از من نمی گیرید و بعد از سالگرد هم دیگر مرا فراموش می کنید!

محمود نفس عمیقی کشید و گفت : تمام اینها را می بخشم، اما سفارشی دارم.

وقتی آن روز فرا رسید و شما از یاد بردید که حوالی شهیدآباد هم رفیقی دارید. هرگاه که خواستید از جاده روبروی گلزار شهدا رد بشوید از همانجا و از توی ماشین دستی بلند کنید و برایم فقط یک بوق بزنید. همین ...

 من آن بوق را بجای فاتحه از شما قبول می کنم !

محمود حرفش را زد و سکوت مجلس ما را فرا گرفت !

محمود صدیقی زاده(شهیان زاده) در عملیات بدر 1363/12/26 به شهادت رسید و در شهیدآباد دزفول به خاک سپرده شد.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 19:18 توسط دُرچین  | 

پایگاه چهارم شکاری دزفول

روز نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران گرامی باد

سه شنبه 19 بهمن ماه 1400

فرماندهان پایگاه چهارم شکاری وحدتی دزفول بعد از پیروزی انقلاب اسلامی

 

خلبان ... مهدوی(1359)

سردار سید احمد آوائی(با حفظ سمت"فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دزفول")

خلبان ... عابدینی(15/9/1360)

امیر سرتیپ موسوی(دو مرحله در سالهای 1364 و 1371)

امیر سرتیپ خلبان حبیب الله بقایی(خلبان اف 5) – از سال ... تا سال 1372

امیر سرتیپ خلبان ... عباسیان – از 1372 تا

امیر سرتیپ خلبان نادر یعقوبی(خلبان میگ 29 )

امیر سرتیپ خلبان ... زارع شاهی(خلبان اف 5)

امیر سرتیپ خلبان حسین شاه صفی

امیر سرتیپ دوم خلبان ستاد سیدحمیدرضا آشنا(خلبان اف 5) – سال  1392 تا 1398

امیر سرتیپ بهمن بهفرد( 1398 تا مرداد 1400)

 امیر جواد ولدی(مرداد 1400)

 

خاطره : شنبه 14/9/1360

هواپیماهای میگ و میراژ سه بار به دزفول حمله کردند و در ساعت 45/14 بر اثر اصابت موشک زمین به هوا یکی از جت های جنگنده عراقی در جنوب غربی دزفول روستای سنجر سقوط کرد  و خلبان آن به نام محمد طاهر فتاح با چتر نجات پایین آمده و دستگیر شد و به پایگاه چهارم شکاری دزفول انتقال یافت و مصاحبه رادیویی و تلویزیونی با خلبان به اسارت آمده، انجام شد.

 

سایت های نیروی هوایی پایگاه چهارم دزفول

سایت سوم موشک هاگ(شمال دزفول) - سایت دوم موشک هاگ(جاده بن جعفر جنوب دزفول) – سایت یکم موشک هاگ(سه راهی دهلران جاده اندیمشک ، شوش) – سایت چهارم منطقه عملیاتی فتح المبین – سایت پنجم منطقه عملیاتی فتح المبین

 

خلبانان شهید و مرحوم پایگاه چهارم شکاری و سپاه دزفول

* سرلشکر خلبان شهید عباس بابایی(پایگاه چهارم شکاری دزفول)

* سرهنگ خلبان شهیدحسین طحان نظیف فرزند غلامرضا – 12/4/1349 – 1/2/1392

* سرتیپ خلبان شهید محمدرضا طحانیان(سپاه)

* امیر سرتیپ خلبان مرحوم عبدالکریم عصاره فرزند محمدباقر - 15/9/1329 – 31/3/1393

عبدالکریم عصاره در سال ۱۳۲۹ و در دزفول متولد شد. وی ۳۷ سال در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران خدمت کرد و در طول هشت سال دفاع مقدس به عنوان خلبان هواپیمای جنگی در شناسایی و بمباران مواضع دشمن نقش بسزایی داشت بطوریکه بارها مورد تشویق قرار گرفت. وی یکم خرداد سال ۱۳٨۹ از سوی شرکت فرودگاههای عقاب عسلویه به سمت مدیر فرودگاه دزفول منصوب شد. امیر خلبان عبدالکریم عصاره در ۳۱خرداد ۱۳۹۳ دار فانی را وداع گفت و در دزفول بخاک سپرده شد.

* سروان خلبان هادی چورکی(پایگاه چهارم شکاری دزفول)

* سرهنگ خلبان یونس خوش بین(پایگاه چهارم شکاری دزفول)

 

تعدادپایگاه‌های شکاری ایران و اسامی آنها

 

نیروی هوایی ارتش ایران، هم‌اکنون 14 پایگاه هوایی نظامی در اختیار دارد. از این تعداد، 11 پایگاه آن ، در زمان محمدرضا پهلوی و با مشارکت ایالات متحده آمریکا ساخته‌ شدند.

اسامی آنها به شرح زیر به ثبت رسیده است

 

پایگاه اول شکاری تهران (مهرآباد)

پایگاه دوم شکاری تبریز

پایگاه سوم شکاری همدان

پایگاه چهارم شکاری دزفول

پایگاه پنجم شکاری امیدیه

پایگاه ششم شکاری بوشهر

پایگاه هفتم شکاری شیراز

پایگاه هشتم شکاری اصفهان

پایگاه نهم شکاری بندرعباس

پایگاه دهم شکاری چابهار

پایگاه یازدهم شکاری تهران (دوشان‌تپه)

 

این 3 پایگاه شکاری در زمان نظام جمهوری اسلامی ایران ساخته و راه اندازی شده اند

 

پایگاه دوازدهم شکاری بیرجند

پایگاه سیزدهم شکاری زاهدان

پایگاه چهاردهم شکاری مشهد

 

در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷ میلادی) ارتش جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که نخستین پایگاه نظامی خود، پس از انقلاب ۱۳۵۷ را، در نزدیکی شهر بیرجند، مرکز استان خراسان جنوبی، در شرق ایران راه‌اندازی کرده‌ است. از ۱۴ پایگاه هوایی فعال در ایران، دو پایگاه امیدیه و زاهدان، پس از تغییرات ساختاری در نیروی هوایی ارتش، به نیروی پدافند هوایی ارتش واگذار شدند و پایگاه دوشان‌تپه تهران نیز، پایگاه آموزشی می‌باشد.

 

 

 

 

فهرست پایگاههای فعال هوایی       

پایگاه یکم شکاری مهرآباد (تهران) شکاری ترابری شهید لشگری مهرآباد

گردان ۱۱ شکاری میگ ۲۹ گردان هلی کوپتر ۲۱۴ گردان هلیکوپتر شنوک

گردان فرندشیپ گردان ۱۱ ترابری سی ۱۳۰

گردان ۱۲ ترابری سی ۱۳۰

گردان ۱۳ ترابری بویینگ ۷۰۷

گردان ۱۴ ترابری بویینگ ۷۴۷

پایگاه دوم شکاری شهید فکوری تبریز       

گردان ۲۱ شکاری اف ۵

گردان ۲۲ شکاری اف ۵

گردان ۲۳ شکاری میگ ۲۹

گردان۱۵۰ شکاری صاعقه

پایگاه سوم شکاری شهید نوژه همدان

گردان ۳۱ شکاری اف ۴

گردان ۳۲ شکاری اف ۴

گردان ۳۳ شکاری اف ۴

 

پایگاه چهارم شکاری شهید وحدتی دزفول  

گردان ۴۱ شکاری اف ۵

گردان ۴۲ شکاری اف ۵

گردان ۴۳ شکاری اف ۵

 

پایگاه پنجم شکاری شهید اردستانی امیدیه 

گردان ۵۱ شکاری اف ۷

گردان ۵۲ شکاری اف ۷

گردان ۵۳ شکاری اف ۷

 

پایگاه ششم شکاری شهید یاسینی بوشهر    

گردان ۶۱ شکاری اف ۴

گردان ۶۲ شکاری اف ۴

گردان ۸۲ شکاری اف ۱۴

 

پایگاه هفتم شکاری ترابری شهید دوران شیراز      

گردان ۷۲ شکاری سوخو ۲۴

گردان ۷۱ ترابری سی ۱۳۰

گردان ۷۲ ترابری سی ۱۳۰

گردان ۷۳ ترابری ایلیوشن ۷۶

گردان هلیکوپتر ترابری ۲۱۲

 

پایگاه هشتم شکاری سرلشکر شهید عباس بابایی اصفهان   

گردان ۸۱ شکاری اف ۱۴

 

پایگاه نهم شکاری شهید عبدالکریمی بندر عباس    

گردان ۹۱ شکاری اف ۴

گردان ۹۲ شکاری اف ۴

 

پایگاه دهم شکاری برادران شهید دل حامد کنارک  

گردان ۱۰۱ شکاری اف ۴

گردان میراژ اف۱

 

پایگاه یازدهم شکاری تهران

آموزشی

 

پایگاه دوازدهم شکاری شهید حسینی بیرجند ( خورو بیرجند ) ۹۰ کیلومتر مانده تا شهر بیرجند گردان شکاری صاعقه (البته به تأیید نرسیده‌است و از جنگنده‌های موجود در پایگاع اطلاع دقیقی در دست نیست)[نیازمند منبع] البته در بازدید استاندار خراسان جنوبی از پایگاه عکسهایی از ایشان سوار بر اف ۵ و همچنین فیلم تیک آف جنگنده اف ۵ مشاهده شد.

 

پایگاه سیزدهم شکاری زاهدان       

گردان شکاری اف ۶

 

پایگاه چهاردهم شکاری شهید حبیبی مشهد

گردان شکاری میراژ اف ۱

گردان شکاری فانتوم f4

گردان شکاری اف ۵ تایگر

 

پایگاه پانزدهم شکاری کرمانشاه      

رزرو

 

پایگاه شانزدهم شکاری کرمان

رزرو

 

پایگاه هفدهم شکاری مسجد سلیمان

رزرو

 

معاونت پشتیبانی فرماندهی پایگاه چهارم شکاری وحدتی دزفول

فرماندهان پدافند هوایی

 

منابع :

وبلاگ چمدان آبی

ویکی پدیا

کتابشناسی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

امیر سرتیپ خلبان حسین خلیلی و محمدحسین درچین(پایگاه چهارم شکاری دزفول)

وبلاگ چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم بهمن ۱۴۰۰ ساعت 18:12 توسط دُرچین  | 

شیخ محمدحسن مخمل(معروف به ملامخمل)

( ملا مخمل )

شیخ محمدحسن مخمل فرزند محمدعلی متولد1263 ش متوفی1358 ش

ملا مخمل - حاج عبدالنبی دیبایی

حکایتی به نقل از (حاج عبدالنبی دیبایی)

در خصوص یکی از روحانیون دزفول بنام

(ملا مخمل) و چگونگی معروف شدن وی از زبان پسرش

 

یک روز ملا مخمل در‌ خانه اش نشسته بود که همسرش به ایشان گفت: در منزل چیزی برای خوردن نداریم ملا هم گفت: باشد، بروم بیرون پیش آنهایی که در طول سال برایشان روضه خوانده ام ببینم آیا هدیه ای می دهند تا بتوانم برایتان مایحتاج را خرید کنم.

( زمان قدیم در دزفول رسم بر این بود که افرادی که روضه سالانه داشتند آخر سال قبل از محرم حق الزحمه روحانی ها و مداحان را پرداخت می کردند )

ملا مخمل رفت پیش کسانی که برای آنها منبر رفته بود و تقاضای خود را مطرح نمود اما کسی به او چیزی نداد و دست خالی به خانه برگشت و مدام داشت با خود فکر می کرد که من در سال برای دستگاه اهل بیت(ع) منبر رفته و روضه خوانده و سخنرانی می کنم ولی همیشه دستم خالی است و خانواده ام دچار مشکل مالی هستند که ناگهان پسرش صدا زد پدر درب خانه شما را می خواهند ملا از او سوال کرد کیست؟ پسرش جواب داد: یک سرباز است می گوید با شما کار دارد ملا پیش خود گفت یعنی چه، مگر چه شده است حتما کسی رفته و در خصوص من چیزی گفته که آمده اند دنبالم به اهل خانه گفت من می روم ولی آمدنم دست خداست.

( در زمان قدیم مردم از رفتگرها خیلی حساب برده و در اصل می ترسیدند چه برسد به سرباز و مأمور دولت )

ملا به همراه آن سرباز رفت، تا بعد از گذشتن از پل به چادر بزرگی که در آن شاهزاده ای به همراه قشون خود اتراق کرده بود رسید سرباز ملا را به درون چادر راهنمایی کرد، در چادر تعدادی آدم نشسته بودند او هم کناری نشست شاهزداه مشغول صحبت با بعضی از آنها بود ولی هر از چند گاهی نگاهش به سمت ملا مخمل بود خلاصه ملامخمل حسابی جا خورده بود بعد از مدتی که گذشت تمام افرادی که در چادر بودند از آنجا رفتند شاهزاده و ملا تنها شدند شاهزاده دستور داد تا منبر را بیاورند و از ملا مخمل خواست تا برای او روضه بخواند از قضا روز اول محرم بود ملا از کار شاهزاده تعجب کرد و به او گفت: در این شهر منبری و ملاهای برجسته ای وجود دارد که برای مراسم شما بهتر و شایسته تر هستند من که چیزی بلد نیستم از ملا انکار و از شاهزاده اصرار بلاخره شاهزاده گفت: شما نگران نباشید و روضه ات را بخوان ملا شروع کرد و روضه اش خواند وقتی سخنرانی تمام شد شاهزاده دستور داد تا حق الزحمه وی را بیاورند در ظرفی، یک لیره ی طلا آوردند و به او دادند.

( در قدیم سکه های طلا لیره نام داشتند)

سپس از ملا خواست تا نه روز دیگر در همین ساعت بیاید و روضه بخواند ملا تشکر کرد و رفت در مسیر لیره طلا را به پول تبدیل کرد و مایحتاج خانه را فراهم نموده و به خانه برگشت همسر و فرزندان با دیدن دستهای پُرِ از مواد غذاییِ پدر تعجب کردند و از او سوال کردند پدر چه شده است، ملا ماجرا را برای آنان تعریف کرد و از خدا بابت این توجه اش شکرگذاری کرد نُه روز بعد هم به همین شکل و منوال گذشت و ملا در این ده روز به واسطه خواندن روضه برای شاهزاده به او نزدیک شده بود و با او راحت تر صحبت می کرد روز آخر که تمام شد شاهزاده به ملا گفت: حق الزحمه ات را که گرفتی دیگر تشریف ببر ملامخمل گفت: تا علت این کارت را برایم نگویی که چرا با وجود این همه روحانی برجسته در شهر دزفول از من خواستی تا برایت روضه بخوانم از اینجا نمی روم شاهزاده گفت: من هر سال در اصفهان ده روز را روضه می خواندم ولی دزفول که آمدم نمی دانستم  روضه ام را چگونه برگزار کنم و کسی را هم نمی شناختم در عالم خواب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را دیدم و فرمایش کردند از (ملا مخمل) دعوت کنم گفتم: من ایشان را نمی شناسم آن حضرت در عالم خواب شما را به من نشان داد آن روز اول که مرتب به شما نگاه می کردم خواستم ببینم واقعا خودتان هستید ملا جریان خودش و دست تنگی آن روزش را تعریف کرد سپس شاهزاده گفت: درآمد ماهیانه شما چقدر است. ملا گفت: بین ۱۵ تا ۲۰ لیره شاهزاده گفت: از امروز به بعد شما دیگر به منبر نروید و در پایان ماه بیایید و دستمزدتان را بگیرید درضمن کتابی را هم به او داد و گفت: برو و این کتاب را خوب مطالعه کن تمام که شد آن را  بیاور و کتاب بعدی را تحویل بگیر چندین ماه به همین طریق گذشت و ملا با خواندن این کتابها که بقول خودش تاکنون چشمش به چنین مطالبی نخورده و آن را ندیده بود، معروف گشت و جزء منبری های معروف شهر دزفول گردید.

ملا مخمل از وعاظ و خطبای معروف دزفول و در خطابه و سخنوری متبحر بود.

 

خاطره نویس: غلامرضا دیبایی

 

منبع: وبلاگ چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم دی ۱۴۰۰ ساعت 12:14 توسط دُرچین  | 

خاطرات  مادر سردار شهید عبدالکریم پورمقامی  (فرمانده تخریب سپاه دزفول)

خاطرات مادر سردار شهید عبدالکریم پورمقامی

(فرمانده تخریب سپاه دزفول)

مادر سردار شهید عبدالکریم پورمقامی - فرمانده تخریب سپاه دزفول

سردار شهید عبدالکریم پورمقامی - فرمانده تخریب سپاه دزفول

 

بسم الله الرحمن الرحیم

عبدالکریم پورمقامی از جبهه و مسئولیتش در سپاه پاسداران چیزی برایمان نمی گفت و بخاطر مأموریتهایی که داشت دیر به دیر به منزل می آمد و به هر حال فردی راز دار بود.

او زمانی که در تیم فوتبال دزفول حضور داشت برای انجام مسابقات بین استانی به خرم آباد می رفت.

ایشان یکبار به من گفت که مقداری بطری شیشه ای و چسب و مقداری مواد عطاری و یک هاون می خواهد که بعداً مشخص شد آنها را برای استفاده در ساخت نارنجک دستی می خواهد او هیچگاه از کار تحقیقی که انجام می داد چیزی به ما نمی گفت.

یادم می آید هنگام رفتن به جبهه ما را آماده ی به شهادت رسیدنش می کرد و می گفت که به خانواده شهدا سر بزنید و آنها را تنها نگذارید آن روز رفت و یکبار که برگشت دیدم که انگشت شصتش قطع شده است و دیگر زخمهایش را به من نشان نمی داد او فقط به دو خواهر دو قلو که داشت اجازه پانسمان می داد و به آنها می گفت که از زخمهایم چیزی به مادرم نگویید بعد از آن به جبهه کرخه(عنکوش) در غرب دزفول رفت که در آنجا نیز پس از خنثی کردن یک میدان بزرگ مین به شهادت رسید.

سردار شهید عبدالکریم پورمقامی - فرمانده تخریب سپاه دزفول

من به عنوان مادر شهید از شهادت فرزندم راضی بوده و هستم و خدای را شاکرم که افتخار خانواده شهید بودن را نصیب ما فرمود.

و اما خاطره ای که از دوران طفولیت و شیرخوارگی او دارم اینست که آن زمانی که به او شیر می دادم گاه می شد که زنان همسایه به اتفاق کودکان شیرخوارشان به منزل ما می آمدند و من به عبدالکریم شیر می دادم او با توجه به اینکه شیر مادر برای خودش دوست داشتنی بود ولی اشاره می کرد و می گفت که به دیگر بچه ها هم باید شیر بدهم و گویی که از کوچکی ایثار و از خودگذشتگی با خونش عجین بود.

و خاطره دیگرم بر می گردد به دوران دبستانی او یک روز درِ منزل به صدا در آمد موقعی که در را باز کردم دیدم که دست عبدالکریم در دست مردی است آن مرد گفت که من معلم فرزندتان هستم و تقاضایی که از شما دارم اینست که برای فرزندتان اسپند(به زبان محلی وحش) دود کنید که از چشم حسودان دور بماند. این معلم در مدرسه از او چه دیده بود نمی دانم. او در انقلاب بسیار فعال بود یک روز وضع شهر نظامی شده بود و در همان چهارشنبه سیاه معروف دزفول(سال 1357) در خیابان 45 متری بین نیروهای ساواک گیر افتاده بود بطوریکه چند ساعتی را در بالای درختی در خیابان نظامی نبش 45 متری مخفی می شود و تیرهای نیروهای پلیس و ساواک از دور و بر ایشان رد شده و به او نمی خورند که اینها را خود شهید برایمان تعریف می کرد.

خاطره خواهر سردار شهید عبدالکریم پورمقامی - فرمانده تخریب سپاه دزفول

خاطره خواهر سردار شهید عبدالکریم پورمقامی - فرمانده تخریب سپاه دزفول

مراسم بزرگداشت سردار شهید عبدالکریم پورمقامی در مسجد ابوالفضل العباس (ع) جمشید آباد دزفول - فرمانده تخریب سپاه دزفول

 

منبع : وبلاگ چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم آذر ۱۴۰۰ ساعت 15:35 توسط دُرچین  | 

حاج یوسف حاجی طالب شاعر و مداح و پیرغلام امام حسین(ع)

حاج یوسف حاجی طالب

حاج یوسف حاجی طالب شاعر و مداح و پیرغلام امام حسین(ع) متولد 1316در دزفول و در خانواده ای متدین و مذهبی و ارادتمند اهل بیت(ع) متولد شد.

ایشان از سن جوانی به مداحی و شاعری می‌پرداخت و نزدیک به شش دهه است که مداحان اهل بیت از سراسر کشور از نوحه ها و مدیحه سرایی های ایشان در مراسم عزاداری و جشن های اهل بیت(ع) برای مردم می خوانند.

خود ایشان هم با صدای گرم و زیبای خود برای اهل بیت(ع)  مرثیه سرایی و مدیحه سرایی می‌کرد.

در زمان دفاع مقدس هم یکی از مداحانی بود که داوطلبانه در پادگان ها و جبهه ها برای رزمندگان اسلام به مداحی و مدیحه سرایی می پرداخت.

نوحه های حاج یوسف حاجی طالب بر اساس آهنگ های ساخته شده توسط خود ایشان است که نشانگر ذوق و تسلط بر قریحه موسیقایی وی می باشد.

بعضی از نوحه های حاج یوسف حاجی طالب در تاریخ و ذهن مردم ( خصوصا مردم دزفول ) به یادگار مانده است مانند ( فدای دو دستت برادر ابوالفضل، الوداع الوداع ای حسینم، الهی به ابوالفضل و حسین گمشده ای رودم ای رودم )

یاد و نامش جاودان و با مولایش امام حسین(ع)همنشین باد.

 

با همکاری :

کانون مداحان و شعرای آیینی شهرستان دزفول

هیئت فاطمیون دزفول

اداره تبلیغات اسلامی شهرستان دزفول

موسسه فرهنگی ثارالله دزفول

خانواده بزرگ حاجی طالب

 هیئت عزاداران مسجد امام حسین(ع)

بقعه متبرکه علی مالک(ع)

شورای هیات مذهبی دزفول

 مجمع الذاکرین  شهرستان دزفول

 

منبع : وبلاگ چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم آبان ۱۴۰۰ ساعت 19:26 توسط دُرچین  | 

شاعری از جنس بسیجیان « یادی از شهدای مسجد امیرالمومنین(ع) دزفول »

شاعری از جنس بسیجیان

« یادی از شهدای مسجد امیرالمومنین(ع) دزفول »

 

شاهین زاده

 

برادر بسیجی و جانباز هشت سال دفاع مقدس، جناب آقای مرتضی شاهین زاده، فرزند حاج عبدالحسین شاهین زاده(معمار بناهای سنتی و قدیمی دزفول در ساخت مساجد و بیمارستان آیت الله نبوی) متولد سال ۱۳۴۵ از  پیشکسوتان پایگاه مسجد حضرت امیرالمومنین(ع) خیابان نظامی و دانش آموخته و فارغ التحصیل رشته عمران می باشد.

شاهین زاده که علاقمند به شعر و شاعری است، اینبار تصمیم گرفته تا یادی داشته باشد از شهدای بسیج مسجد و نام آنان را زینت بخش اشعارش نماید.

 

من خوشه چین دشت یاران قدیمی

سر ‌خوش  ز یاد گلعذاران  صمیمی

 

مردان مرد سالهای جنگ در جنگ

آن قهرمانان دلیر گرده چون سنگ

 

یاران آن مسجد که با نام علی  بود

نور خدا از  ملک مسجد منجلی بود

 

آن  راد مردان دلیر خون و پیکار

مردان مرد، آن حق نشینان سر دار

 

آن سرخوشان مست و مشتاق شهادت

آن  سرخ  رویان،  نخل های استقامت

 

مردان مردِ سالهای نوجوانی

اسطوره های جنگ و عرفان نهانی

 

حق باوران، آن رازداران زمانه

شیران روز و سجده داران شبانه

 

گاهی دلم پر می کشد سوی دوکوهه

گاهی به کرخه، فکه و آن تپه چشمه

 

من می نهم بر روی هم چشمان خود را

از یاد  یاران  پر کنم، جامِ سبو را

 

یادی ‌کنم از شیر مرد خفته در خون

آن کس که دیده در فراقش گشته جیحون

 

همبازی  دوران  خوب  کودکی ها

آری  امیرم  راد  مرد  صالحیها

 

جا مانده از خیل یلان کربلا بود

لیکن شتابان راهی دشت بلا بود

 

در راه  یاری همچو عباس علمدار

خود شد سپاه عشق را راسا سپهدار

 

معبر گشود آن شیر میدان رشادت

فارغ شد از دانشگهِ درس شهادت

 

یادی کنم از آن که ما را چون پدر بود

حاجی که الحق نام نیک او حسن بود

 

صالح بود او در چهره اش نور خدا بود

آن سینه اش مملو ز عشق مصطفی بود

 

یادی کنم از چشم سبز دشت ایثار

نور‌ خدا از چهره‌ی او شد پدیدار

 

آری حبیبی شیر میدان رشادت

جنگید با دشمن به زنگاه شهادت

 

مرد غیور بختیاری هیودی بود

سرباز سر داده برای همدلی بود

 

او ساده و افتاده در خیل یلان بود

لیکن به وقت رزم مردی بی امان بود

 

تسلیم امرحق سلیمی مرد میدان

گردن فرازی از تبار راد مردان

 

سر در گریبانی ورا نام و نشان بود

مخمور از جام ولای عاشقان بود

 

آینه بندم صاف چون آیینه داران

مردی ز ایل و از تبار سربداران

 

جام الستی خورده آن مرد مسلمان

شیر نبرد و هر شبش شب زنده داران

 

آن  نوجوانی که ز یوسف ارث برده

خوش صورتی از حضرت او بهره برده

 

آب حیات از ساقی کوثر چشیده

مجد و مجلل نزد مولایش رسیده

 

آن دیگری فارغ که فارغ از زمین بود

روز شهادت را شهیدم در کمین بود

 

او از سلال پاک سادات حسینی

سرباز خوش نامی ز یاران خمینی

 

یک پیر باشد درمیان لیکن جوان است

عشق حسینی دارد و اکبر نشان است

 

گرچه بود پیر او ولی شیر ژیان است

مانند آرش تیر او اندر کمان است

 

او اکبر بنا عزیز بی نشان است

چون شیر می غرد سپهدار یلان است

 

در کربلای ما برادر دست در دست

آن زابلی هایی که از کید جهان جست

 

آن سرخوشان مست جام لایزالی

خوردند شراب عشق وانگه لا اُبالی

 

در محضر حق سرخ رو آنک رسیدند

در باغ جنت صوت ایزد را شنیدند

 

باز هم برادر هست در خیل شهیدان

خیری نژادان راد مردان و دلیران

 

هل من مبارز گفتن و پیکارکردند

آن دشمنان ملک و دین را خار کردند

 

یک شیر بیشه بود در رزم شبانه

آن صورت زیبا دو ابروی کمانه

 

گرچه غریبی بود او در این میانه

شمع شبستان بود ما را در زمانه

 

آن نادر ما هم شهیدی ساده دل بود

عاشق به شهر و این دیار و آب و گل بود

 

او را نظر کرده خدا از بین یاران

رحمت چیکده روی او مانند باران

 

آه از کریم حاج عوض خورشید تابان

خوش سیرت و تابنده چون ماه درخشان

 

از صورتش خنده نمی افتاد هیهات

پیوسته بر لب داشت او ذکر و مناجات

 

آن در کتانیان که قامت چون علی داشت

در گرد مولایش مدار چون مشتری داشت

 

گردنکشی گردن فرازی پیشه اش بود

یاد خدا پیوسته در اندیشه اش بود

 

جنسش ز مظلومی حسین بن علی بود

نور خدا در چهرِ پاکش منجلی بود

 

آری حسن بودش که بُلدی کنیه دارد

از سادگی، پاکی، شهیدم بنیه دارد

 

دیگر شهید لاله گونم هست مسعود

او که شهادت بودتش پیوسته مقصود

 

آری برادر حی بُرم مد نظر هست

او کوله بار عشق را تا کربلا بست

 

آن پور خیلا گشته نا پیدا ز چشمم

پیوسته  قلبم را فشرد، افزود دردم

 

هم جسم او هم روح او شد آسمانی

دنیا برایش تنگ بود شد لامکانی

 

آدین علی پاپی غیور ایل چهار لنگ

او که گلوی دشمنان افشرد با چنگ

 

لُرزاده ای همچون علی مردان نامی

ایران و ایرانی ز غیرت بود حامی

 

یادی کنم از لاله ی در خون نشسته

در راه عقبی او ز دنیایش گسسته

 

آری سعاده آن سعید نیک سیرت

او از درون پاک، هم برونش نیک صورت

 

دیگر حمید آن گوهر پاک پدر بود

ملا مجید مسجدی را او پسر بود

 

یوسف گله آن شیر پاک، آن نور دیده

با سرخوشی شهد شهادت سر کشیده

 

دیگر شهیدم از تبار کربلا بود

پورلطفی آن گردن فراز نینوا بود

 

او که غلام حضرت ابن علی بود

الحق که ایزد خون او را مشتری بود

 

آری به پایان آمد این دیباچه خون

دریا شد از خون جوانان رود جیحون

 

سیلاب شد بر دشمن این ملک تازید

دشمن به تار عنکبوتی دست یازید

 

سیلی خور مردان مرد حیدری شد

کفتار گونه در روی را مشتری شد

 

تا کس نباشد دست یازد مام میهن

صد مرد میدان بایدش همچون تهمتن

 

وبلاگ چمدان آبی

برچسب‌ها: دزفول, مسجد, جبهه, شهید
+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم شهریور ۱۴۰۰ ساعت 23:35 توسط دُرچین  | 

رو به دريا(شهید غلامرضا آلویی)

رو به دريا(شهید غلامرضا آلویی)

راوي: محمدحسین درچین

نویسنده: عبدالرضا سالمی نژاد

 

مادرم آشپز ماهري است، اما ماهي پختنش حرف ندارد؛ فرقي نمي کند چه نوع ماهي باشد: کپور، قزل آلا، سرخو، حلوا يا همين شيربت خودمان. او مي گويد: هر چند ماهي هاي پرورشي طعم خوبي دارند اما ماهي هاي آزاد آنها که در دريا و اقيانوس زندگي مي کنند مفيدترند؛ هم به استخوان بندي بدن کمک مي کنند و هم مانع بيماري تيروئيد مي شوند. براي همين است که از کودکي بساط ماهي سرخ کردن توي خانه مان روبراست. مهمان هم که مي آيد، مادرم براي شان ماهي سرخ مي کند. خودش اما سالهاست که لب به ماهي نمي زند، از همان روزي که برادرم، غلامرضا براي دوره عالي آموزش غواصي به زيبا کنار شمال رفت.

مادرم اکنون پير و فرتوت و شکننده شده است ، اما نه از اينکه ماهي نمي خورد، بلکه چون فکر مي کند، بخشي از وجود غلامرضا توي شکم همين ماهي هاست. برادرم غلامرضا آلويي در سال 5631 به شمال رفت تا غواص عمليات کربلاي 5 باشد، اما در عمق 04 متري درياي خزر جاماند و هرگز روي آب نيامد. او اگرچه مزاري در شهيد آباد دارد اما ما وقتي مي خواهيم برايش فاتحه بخوانيم، رو به دريا مي ايستيم.

+ نوشته شده در جمعه دوازدهم شهریور ۱۴۰۰ ساعت 22:25 توسط دُرچین  | 

خاطره برادر رزمنده ، ( علی دُرچین ) از عملیات رمضان سال 1361

خاطره برادر رزمنده ، ( علی دُرچین ) از عملیات رمضان سال 1361

راوی خاطره : برادر رزمنده علی دُرچین

برای ثبت نام جهت شرکت در عملیات رمضان به مسجد حضرت امیرالمؤمنین(ع) دزفول خیابان نظامی بین شهید بهشتی و حافظ که دیوار به دیوار منزلمان بود مراجعه نمودم، مسئول مربوطه ضمن استقبال، اظهار داشت بایستی برگ رضایتنامه اعزام از خانواده داشته باشید.

به خانه آمده و به مادر جانم گفتم: مادر اجازه بفرما تا بنده نیز برای دفاع از دین و کشور به جبهه بروم.

مادر کمی ناراحت شد و پس از مکثی کوتاه ، گفت: پسرم خون شما که از دیگران رنگین تر نیست ، موافقم ، اما رضایت پدر را نیز باید بگیری که تشکر نمودم.

 عصر همانروز به پدر خوبم نیز موضوع اعزام را بیان نمودم و ایشان نیز مانند هر پدری از درون لرزید ، اما با خوش رویی فرمود بسلامت پسرم بروید و ان شاء الله بسلامت برگردید.

محل اعزام نیرو : دبیرستان امام خمینی دزفول

چند روز بعد حدوداً ۲۰ تیر ماه سال ۱۳۶۱ بهمراه تعداد نه  نفر (سه نفر از بچه های بسیج تهران، به اضافه برادران: عزیز خدمتی، حمید سبحانی(عراقی)، محمدرضا دگله، شهید: عبدالکریم حاج عوض زاده دزفولی، برادر آزاده: عباس نظری و اینجانب"علی دُرچین") از بچه های مسجد به ناحیه و سپس به جمع اعزامیهای آن روز دزفول و حومه که در دبیرستان امام خمینی جمع شده بودند پیوستیم که پس از توجیهات اولیه توسط فرماندهان بسیج ، به پادگان کرخه اعزام شدیم.

از راست به چپ : شهید عبدالکریم حاج عوض زاده - علی دُرچین - برادر آزاده، عباس نظری

به محض حضور در پادگان ضمن خوش آمدگویی فرماندهی پادگان و ضرورت  حضور سریع به منطقه عملیاتی جهت الحاق به گردانهای عمل کننده ، بلافاصله لباس و تجهیزات نظامی مربوطه را تحویل و ضمن برگزاری نماز مغرب و عشاء و شامی مختصر ، شب هنگام به اهواز اعزام شدیم.

حدوداً ساعت دوازده شب به مقر فرماندهی لشکر واقع در شرکت نورد اهواز رسیده ((پس از ده سال به استخدام همان شرکت در آمدم)) و پس از استراحت کوتاهی صبحگاهان به منطقه عملیاتی پاسگاه زید اعزام شدیم.

در بدو ورود 1361/4/21 بلافاصله فرماندهان لشکر شروع به تقسیم بندیهای نظامی ما نمودند . تیپ ،گردان ، گروهان ، دسته و تیم

گردان میثم به فرماندهی پاسدار آزاده: غلامعلی حداددزفولی

گروهان ..... به فرماندهی پاسدار شهید: احمد نونچی ​​​​​​​

فرمانده‌ی شهید، احمد نونچی

بنده شدم تک تیرانداز و کمک تیربارچی

پس از انجام یک دوره آموزش نظامی چند ساعته ، جهت انجام مرحله دوم عملیات رمضان به خط مقدم اعزام شدیم .

هوا گرم بود و بجای پوتین به ما کفش کتونی ورزشی داده بودن ، زمین منطقه عملیاتی پاسگاه زید ، منطقه ای کاملا مسطح رملی بدون حتی یک برجستگی طبیعی بود، پای ما که عرق کرده بود با خاکی که در کتونی رفته بود گل و سپس سخت شده و راه رفتن را بسیار دشوار میکرد.

گردان میثم در دو مرحله از عملیات رمضان شرکت داشت که متاسفانه بیش از هشتاد درصد گردان شهید، اسیر ، مفقودالاثر و یا مجروح شدند .

در مرحله اول گردان ما بصورت پشتیبانی عمل نمود. در مسیر رفت همینطور که بصورت خطی در حال حرکت بودیم ، نا خودآگاه خود را اولین نفر از گردان یافتم و جالب این بود که چند متر بیشتر با میدان مین فاصله نداشتیم ، از آنجا که بنده هیچ آشنایی به منطقه نداشتم بالاجبار ایست کامل نمودم ، فرمانده از پشت سر تذکر می داد حرکت کنید ، اما واقعاً نمی شد حرکت کرد ، چون جلوی ما میدان مین دشمن بود.

فرمانده گروهان به من رسید و گفت چرا حرکت نمی کنی ، پس کو فرمانده دسته ؟ بنده به ایشان عرض نمودم فرمانده جلوی ما میدان مینه ، ایشان گفت: خط دفاعی دشمن شکسته شده و شما از روی نوار سفیدی که روی زمین می بینی با احتیاط حرکت کن.

حرکت کرده و به پشت خاکریزهایی رسیدیم که کوتاه اما تو در تو و مملو از خودروهای زرهی دشمن بود.

متاسفانه همانند لشکرهای دیگر عمل کننده در خاکریزهای مثلثی عراق و انبوه خودروهای زرهی عراق زمین گیر شده و مجبور به عقب نشینی شده بودیم.

در همین مرحله که در خاکریزهای مثلثی (یک مثلث خاکریزی در مثلثی دیگر و همینطور تا چندین مثلث که مهندسی فوق به سبک اسرائیلیها طراحی شده بود)گیر افتادیم ، صدای فرماندهان عراقی که در محاصره بودند شنیده می شد که درخواست پشتیبانی می کردند.

در انتظار پشت خاکریز نشسته بودیم که ناگهان یک خودرو فرماندهی عراقی از دو سه متری ما عبور کرد و نمی دانست که در محاصره  ماست، اما فرمانده به ما گفت بچه ها شلیک نکنید و اگر نه محل ما مشخص و شروع به آتشباری می کنند.

به دستور فرماندهی نزدیکیهای صبح مجبور به عقب نشینی شده و الحمدالله بدون تلفات به مقر خود باز گشتیم.

دو الی سه روز در خط دوم (پشتیبانی) جهت بازسازی و بازپروری گردان زمان نیاز بود تا گردان آماده مرحله ای دیگر از عملیات رمضان شود.

اگر ذهن یاری کند بتاریخ 24/۴/1361 جهت مرحله بعد با کمپرسی هنگام گرگ و میش هوا به وقت غروب به پانصد متری خط مقدم که رسیدیم، عراق با مشاهده خودروهای تردد کننده در خط مقدم ، شروع به آتش باری سنگین با کاتیوشا ، توپ و خمپاره نمود.

هنوز هم وقتی آن لحظه سخت و رعب آور را به یاد می آورم که بایستی با تجهیزات کامل نظامی از کمپرسی در حال حرکت و از دیواره جک ۲ تا ۳ متری خود را بیرون انداخته و در زیر باران گلوله توپ و ترکش مسافتی ۵۰۰ متری را که همراه با صدای سوزش و ناله ترکش ها همراه گشته، در گوشم می پیچد را فراموش نتوانم کرد.

ساعت ۲۱ شب بود که فرماندهی به گردان ما که در این مرحله خط شکن بود فرمان حرکت و شکستن کمین و خط مقدم دشمن را صادر نمود. البته مقصد نهایی گردانهای لشکر حضرت ولیعصر(عج) کانال پرورش ماهی بود، که از خط مقدم ما تا آنجا حدودا ده کیلومتر مسافت بود.

ترسی غریزی سر تا پایم را فرا گرفته بود و با خود گفتم : دیگر دفتر سرنوشتت امشب شاید به خواست خدا بسته شود و از خدا طلب بخشش و مغفرت نمودم.

به خط کمین دشمن که رسیدیم ، تیربار دشمن شروع به شلیک رگباری و بدون مکث نمود، متاسفانه در همان لحظه نخست رزمندگان دو طرف بنده و نیز تعداد زیادی از عزیزان به شهادت رسیدند .

طوری تیربار دشمن تعبیه شده بود که همسطح زمین شلیک می شد (بصورت آب پاشی) و باعث زمین گیر شدن می شد و خودم نیز هنوز گرمای تیرهای رسام را حس می کنم که از جلوی سر و صورتم رد می شدند ، در آن لحظه تمام و کمال زندگی از جلوی چشمم مرور شد.

در این زمان سخت فرماندهی گروهان برادر شهید احمد نونچی که روحش شاد باد، به پا خاست و به بچه ها با صدای بلند می گفت همه بلند شوید و با هم شلیک کنید و اگر نه همه کشته خواهید شد.

هنوز هم نمی دانم چطور زیر آن آتش سنگین بلند شدیم ، با آر پی جی سنگر کمین و تیربار نابود و خط دشمن شکست، متاسفانه تیربارچی که بنده کمک او بودم در کنارم شهید شد.

پیشروی نیروها بسوی خطوط دیگر ادامه داشت ، در حال حرکت بودیم که ناگاه خود را تک و تنها در کنار تانکی عظیم و روشن یافتم، ترسیدم و در کنار خاکریزی که کنار تانک بود نشستم  و واقعاً خود را آماده مرگ یا اسارت کردم.

 آسمان منطقه عملیاتی را هواپیماهای عراقی با منورهای خوشه ایی (بصورت خوشه انگور) روشن می کردند که از این فرصت هم ما و هم دشمن سود می بردند.

چند دقیقه ای طول کشید تا صداهایی آشنا از دور به گوشم رسید ، هم خوشحال و هم ترس از شلیک نیروی خودی سرا پایم را فرا گرفته بود و با صدای بلند فریاد زدم : ژیان ، ژاله (رمزی بود که مطمئن شویم نیروها خودی است) چند نفر از گردانهای پشتیبانی به من رسیدند و با تعجب گفتند پس گردانتان کجاست؟ شما چرا تنهایی؟ و بنده ضمن شرح موضوع به فرمانده فوق گفتم تانک روشن است و نیز دیگر از این جلوتر فقط دشمن مستقر است، ضمن پیوستن به گردان فوق به سمت جلو حرکت کردیم.

در بین مسیر یک سرباز عراقی یکدفعه از لابلای خاکریز جلوی ما سبز شد ، با ترس و لرز و نشان دادن تمثال مبارک حضرت علی ابن ابیطالب(ع) پشت سر هم و بلند بلند می گفت انا مسلم ، انا شیعه ، دخیلک ، اما شب بود و اسیر را به یکی از رزمندگان جهت انتقال به عقب سپرده و به مسیر خود ادامه دادیم.

همینطور که در حال طی نمودن مسیر بودیم ناگهان بچه ها گفتند ماشین فرماندهی عراقی را بزنید ، که تعداد زیادی با تفنگ و آر پی جی شلیک کرده و ماشین فوق با خدمه منفجر شد.

از آنجا که عملیات رمضان در مساحت بزرگی در محورهای طلائیه، کوشک، جفیر، زید و شلمچه انجام شده بود ، عراق تقریبا صد در صد از نیروی مکانیزه زرهی و هواپیما بهره می برد ، به همین دلیل در هر محوری که شکست می خوردند برای فرار بایستی از گذرگاهای خاص که یکی از آنها همین کانال پرورش ماهی بود ، عبور میکردند.

لشکر حضرت ولی عصر(عج) خوب عمل کرده و بموقع خطوط دشمن را شکسته و به کانال فوق رسیدند.

وقتی به کانال فوق رسیدیم فرماندهان دستور دادند تا برای دفاع شروع به کندن و حفر سنگر تک نفره کنید تا در برابر پاتک دشمن مقاومت نماییم.

در همین حین یک تانک عراقی که به قصد فرار بسوی ما در حرکت بود متاسفانه تعدادی از بچه ها را زیر گرفت .

با فریاد بقیه بچه ها که مواظب باشید ... ما و تعداد دیگری از بچه ها که در مسیرش بودیم خود را عقب کشیده و با شلیک بچه ها تانک فوق منفجر شد.

در این مرحله از عملیات باز هم بعضی از لشکرها و تیپ ها بدلیل مقاومت عراقیها نتوانسته بودند به اهداف خود برسند و متاسفانه عملیات ناموفق بود.

نزدیکیهای صبح از فرماندهی دستور رسید که تا هوا روشن نشده  بسرعت نیروها باید به عقب برگردند.

بسیار خسته و تشنه بودیم که چشممان به فرمانده بزرگ عبدالحسین خضریان که سوار بر یک جیپ عراقی بود افتاد، ما را به عقب راهنمایی کرد از قضا مقداری نیز یخ و آب همراه داشت که به بچه ها توانی مضاعف داد.

از آنجا که هوا داشت روشن می شد و هنوز نتوانسته بودیم نماز صبح را بجا آوریم و از آنجا که پشت به قبله در حرکت بودیم بدون وضو در حالی نماز صبح را بجای آوردیم که بخاطر آن به جبهه آمده بودیم.

 به خط مقدم خود که از آنجا عملیات آغاز شده بود رسیدیم .

خط شلوغ بود و ما هم خسته، برای خود گوشه ای به استراحت پرداختم و به یکی از همرزمان سپردم که اگر خواستید جابجا شوید مرا خبر کنید. عراق شروع به بمباران و بخصوص پرتاب توپ و خمپاره زمانی کرده بود ، با صدای انفجاری از خواب پریدم و نظرم به اطراف افتاد ، هیچ نیروی نبود ، به روی خاکریز رفتم که دیدم عراق دارد بسمت ما می آید و به پشت سر خود نگاه کردم و دیدم بچه های ما نزدیک به دو کیلومتری دور شده اند ، هر چه توان داشتم با سرعت زیاد بسمت نیروهای خودی دویدم.

هیچ خبری از گردان خود نداشتم حتی بین این همه رزمنده حتی یکی از دوستان را نیافتم.

به دژ پاسگاه زید که مقرمان بود رسیدم به هر سنگری که نگاهم می افتاد ، تنم می لرزید ، در هر سنگری که قبل از عملیات هفت الی هشت نفر حضور داشتن حالا یکی دو نفر غمگین و سر بر زانو نشسته بودند. از سنگر ما نیز فقط سه نفر را یافتم.

فردای آنروز از رادیو دزفول جهت تهیه گزارش از رزمندگان دزفولی به گردان ما مراجعه نمودند ، اما متاسفانه بدلیل اینکه سنگر ما در آخر معبر قرار داشت ، موفق به مصاحبه با ما نشده و همین شد که پس از برگشت به دزفول و حضور در واحد بسیج که آن زمان پشت مرکز بهداشت بود ، نام خود را در لیست مفقودالاثرهای عملیات رمضان یافتم.

تعداد زیادی از دوستان خوبم در آن عملیات شهید و تعدادی نیز به اسارت در آمدند.

راهشان و یادشان جاویدان باد.

از یک گردان فقط اتوبوسی که نصف و نیمه مسافر داشت به دزفول برگشتیم.

 

راوی : علی دَرچین

بچه های گردان میثم در عملیات رمضان

بچه های گردان میثم در عملیات رمضان

نیروهای بسیجی مسجد امیرالمومنین(ع)

نیروهای بسیجی مسجد امیرالمومنین(ع)

 

منبع : وبلاگ چمدان آبی

از راست به چپ :

راوی : علی دُرچین

مدیر وبلاگ : محمدحسین دُرچین

برچسب‌ها: دفاع مقدس, جبهه, عملیات رمضان, خاطرات جنگ و جبهه
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم تیر ۱۴۰۰ ساعت 14:19 توسط دُرچین  | 

اسامی 72 تن شهدای حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران   هفتم تیرماه 1360

اسامی 72 تن شهدای حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران

 هفتم تیرماه 1360

🌷 آیت الله دکتر سیدمحمدحسین بهشتی

🌷حجت الاسلام سیدکاظم موسوی

🌷حجت الاسلام غلامحسین حقانی

🌷حجت الاسلام محمدعلی حیدری

🌷حجت الاسلام عمادالدین کریمی

🌷حجت الاسلام سیدمحمدتقی حسینی طباطبائی

🌷حجت الاسلام محمد منتظری

🌷حجت الاسلام قاسم صادقی

🌷حجت‌الاسلام ‌غلامرضا دانش آشتیانی

🌷حجت الاسلام سیدمحمدکاظم دانش

🌷حجت الاسلام سید فخرالدین رحیمی

🌷حجت الاسلام محمدحسن طیبی

🌷حجت الاسلام محمدحسین صادقی

🌷حجت الاسلام عبدالوهاب قاسمی

🌷حجت‌الاسلام ‌سیدنورالله ‌طباطبایی نژاد

🌷حجت الاسلام علی هاشمی سنجانی

🌷حجت الاسلام عبدالحسین اکبری مازندرانی

🌷حجت الاسلام علی اکبر اژه ای

🌷حجت الاسلام حسین سعادتی

🌷حجت الاسلام سیدمحمد موسوی فر

🌷علیرضا چراغ زاده دزفولی

🌷سیدمحمدباقر حسینی لواسانی

🌷سیدرضا پاک نژاد

🌷مهدی حاجیان مقدم

🌷 حسن عباسپور

🌷 حسین اکبری

🌷عباس شاهوی

🌷موسی کلانتری

🌷حبیب الله مهمانچی

🌷علی اکبر سلیمی جهرمی

🌷حبیب الله مالکی

🌷حسن عضدی

🌷ایرج شهسواری

🌷محمد رواقی

🌷علی اکبر فلاح شورشانی

🌷مهدی امین زاده

🌷جواد سرحدی

🌷محمدعلی فیاض بخش

🌷محمود قندی

🌷محمود تفویضی زواره

🌷جواد اسدالله زاده

🌷هاشم جعفری معیری

🌷علی مجیدی

🌷غلامعلی معتمدی

🌷محمدصادق اسلامی

🌷جهانبخش حمزه نژاد ارشاد

🌷عباسعلی ناطق نوری

🌷شمس الدین حسینی نائینی

🌷عبدالحمید دیالمه

🌷سیف الله عبدالکریمی

🌷محمدجواد شرافت

🌷رحمان استکی

🌷مهدی نصیری لاری

🌷علی اکبر دهقان

🌷عباس حیدری

🌷میربهزاد شهریاری

🌷جواد مالکی

🌷 هادی امینی

🌷رضا ترابی

🌷محمد پورولی

🌷علی درخشان

🌷حسن بخشایش

🌷حسن اجاره دار

🌷محمد خوش زبان

🌷توحید رزمجومین

🌷حسن محمدعینی

🌷علی اصغر آقازمانی

🌷محسن اکبرمولایی

🌷حبیب الله مهدی زاده طالعی

🌷محمود بالاگر

🌷جواد سرافراز

🌷عباس ابراهیمیان

 

وبلاگ : چمدان آبی(محمدحسین درچین)

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم تیر ۱۴۰۰ ساعت 13:9 توسط دُرچین  | 
مطالب قدیمی‌تر